Διεθνές Διεπιστημονικό Οικουμενικό Συνέδριο στη Θεσσαλονίκη με θέμα: «Η Οικονομική και Προσφυγική Κρίση: Οι Πολιτικές, Θρησκευτικές και Πνευματικές Διαστάσεις»

Poster event CEMES & Sallux (GR)[61897]Το Κέντρο Οικουμενικών, Ιεραποστολικών και Περιβαλλοντικών Μελετών «Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου» (CEMES) και το Ίδρυμα Sallux του Ευρωπαϊκού Χριστιανικού Πολιτικού Κινήματος (ECPM) διοργανώνουν στη Θεσσαλονίκη Διεθνές Διεπιστημονικό Οικουμενικό Συνέδριο με θέμα: «Η Οικονομική και Προσφυγική Κρίση: Οι Πολιτικές, Θρησκευτικές και Πνευματικές Διαστάσεις». Το συνέδριο τελεί υπό την αιγίδα της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Οι εργασίες του συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν από τις 20-22 Φεβρουαρίου 2018 και θα φιλοξενηθούν στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕ.Δ.Ε.Α) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στην Αίθουσα «Μανόλης Αναγνωστάκης» του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης. Τη διοργάνωση υποστηρίζουν η Κοσμητεία της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ διά του Τμήματος Θεολογίας, η Διεθνής Ένωση για τη Χριστιανική Κοινωνική Διδασκαλία (AIESC) και ο ανθρωπιστικός οργανισμός Stichting Gave.

Η συνεργασία του Κέντρου CEMES με το Ίδρυμα Sallux, καρπός της οποίας είναι το επικείμενο συνέδριο, επικεντρώνεται στην περαιτέρω διερεύνηση της οικουμενικής προβληματικής για τα ζητήματα της οικονομικής και προσφυγικής κρίσης στην Ελλάδα και στην Ευρώπη συνολικότερα. Σκοπός των διοργανωτών είναι ο διάλογος μεταξύ εκπροσώπων Εκκλησιών και θρησκευτικών οργανισμών, πολιτικών, ακαδημαϊκών και ακτιβιστών, με άξονα τις δύο προαναφερόμενες πανευρωπαϊκές προκλήσεις. Θα επιδιωχθεί, δηλαδή, μια δημιουργική προσέγγισή τους μέσα από διαφορετικές οπτικές. Η οργανωτική επιτροπή πιστεύει πως είναι αναγκαίο να ενισχυθεί η πανευρωπαϊκή συνεργασία και ο από κοινού προβληματισμός, με έναν τρόπο, όμως, που να μεταφράζεται σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις και σε μεγαλύτερη συμβολή των θρησκευτικών κοινοτήτων στον δημόσιο ευρωπαϊκό διάλογο.

Στο πλαίσιο αυτό έχουν προσκληθεί να μιλήσουν, μεταξύ άλλων, εκπρόσωποι του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, της Διάσκεψης Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Ορθοδοξίας, της κοινότητας του Sant’Egidio και ΜΚΟ. Σε ειδική συνεδρία θα δοθεί η δυνατότητα, κατόπιν πρότερης συνεννόησης, για παρεμβάσεις από ενδιαφερόμενους φορείς και συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται στα θέματα της οικονομικής και της προσφυγικής κρίσης.

Στην καταληκτήρια συνεδρία, η οποία θα φιλοξενηθεί στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης την Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου (17:00-20:00), έχουν προσκληθεί εκπρόσωποι Ελληνικών πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Ευρωκοινοβούλιο (ΣΥΡΙΖΑ/EUL–NGL-Νέα Δημοκρατία/EPP-Δημοκρατική Συμπαράταξη/S&D-Το Ποτάμι/S&D– Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας-Λαϊκή Ενότητα/EUL–NGL) να συμμετάσχουν σε στρογγυλή τράπεζα με θέμα: «Δημοκρατία, Οικονομική και Προσφυγική Κρίση, και Λαϊκισμός στην Ευρώπη». Το συνέδριο είναι ανοιχτό στο κοινό και σε όσους συμμετέχοντες το επιθυμούν θα χορηγηθεί βεβαίωση παρακολούθησης. Επίσης, θα υπάρξει η δυνατότητα ζωντανής διαδικτυακής αναμετάδοσης μέσω των αντίστοιχων υπηρεσιών του ΑΠΘ.  Δηλώσεις συμμετοχής μπορούν να κατατεθούν στην ιστοσελίδα του Sallux.

Για περισσότερες πληροφορίες: Νίκος Κοσμίδης, Μέλος της οργανωτικής επιτροπής Κιν. 6996559216

ΚΕΝΤΡΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ, ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ «Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου» (CEMES)  Ερμού 34, Τ.Κ. 54623, Θεσσαλονίκη Τηλ. 2310220020 / Fax: 2310252049

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ 21 Φεβρουαρίου 2018

9:30–10:30 Επίσημη έναρξη

Πρόεδρος: Oμ. Καθ. Πέτρος Βασιλειάδης (CEMES)

Χαιρετισμοί: Εκκλησιαστικές Αρχές: (Οικουμενικό Πατριαρχείο, Εκκλησία της Ελλάδος, Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα (Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης Σπητέρης), Πανελλήνιος Ευαγγελικός Σύνδεσμος (Γεώργιος Καλοτεράκης).

Κρατικές Αρχές: Εκπρόσωπος της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Ακαδημαϊκές Αρχές: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Διοργανωτές.

10:30–12:00  1η Συνεδρία Η τρέχουσα οικονομική και προσφυγική κρίση. Πρόεδρος: Εκπρόσωπος της Ελληνικής Κυβέρνησης

  1. Πρωτοπρ. π. Εμμανουήλ Κλάψης, καθ. Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής Τιμίου Σταυρού Βοστώνης
  2. Δρ. Ανδρέας Μιχαηλίδης, Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (Δ.Σ.Ο.)
  3. Δρ. Paul Mills (The Relational Thinking Perspective)

 Ερωτήσεις – Συζήτηση

Διάλειμμα 12:00-12:45

12:45–14:00  2η Συνεδρία Φωνές αλληλεγγύης σε μια Ευρώπη της κρίσης. Πρόεδρος: Johannes de Jong (Sallux)

  1. Αρχιμ. π. Ιγνάτιος Σωτηριάδης, γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Διατορθοδόξων, Διαχριστιανικών και Διαθρησκειακών Σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος
  2. Ομοτ. Καθ. Ulrich Duchrow (The Kairos Europa)
  3. Δρ. Λουκάς Ανδριανός, σύμβουλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών για τη φροντίδα της Δημιουργίας, την Κλιματική δικαιοσύνη και της βιωσιμότητα

Ερωτήσεις – Συζήτηση

17:00–19:15  3η Συνεδρία Μαρτυρίες αλληλεγγύης προς τους αναγκεμένους. Προεδρείο: Καθ. Χρίστος Τσιρώνης (CEMES) – Christiaan Meinen (Sallux)

  1. Vincent Briard, Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες
  2. Ελληνικοί θρησκευτικοί οργανισμοί και η μεταναστευτική-προσφυγική κρίση.
  • ΑΠΟΣΤΟΛΗ – ΜΚΟ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών
  • Μαρία Κουτάτζη, Caritas Ελλάδας
  • Φώτης Ρωμαίος, γενικός γραμματέας του Πανελλήνιου Ευαγγελικού Συνδέσμου
  1. Μαρτυρίες από τα κέντρα υποδοχής προσφύγων από δύο Μουσουλμάνους μεταφραστές.
  2. Η θέση των μειονοτήτων στους καταυλισμούς των μεταναστών-προσφύγων στην Ευρώπη.
  • Howard Stern (ICC): Περιπτώσεις βίας εις βάρος Χριστιανών μεταναστών και προσφύγων σε κέντρα υποδοχής και καταυλισμούς.
  • Auke van der Helm, Νομικός Σύμβουλος του Stichting Gave: Η οπτική για την προσφυγική κρίση από έναν Χριστιανό της Ολλανδίας.

Ερωτήσεις – Συζήτηση

Διάλειμμα 19:15-19:45

19:45–21:00  4η Συνεδρία Παρουσίαση του προσχεδίου του Μηνύματος του Συνεδρίου και ανοιχτή συζήτηση. Προεδρείο: Καθ. Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ., Christiaan Meinen, Δρ. Εύη Βουλγαράκη και Δρ. Gabriella Urbanova

ΠΕΜΠΤΗ 22 Φεβρουαρίου 2018

9:30–11:00  5η Συνεδρία Παρουσίαση του έργου και του οράματος για «Χριστιανικές αξίες» Ευρωπαίων πολιτικών. Προεδρείο: Oμ. Καθ. Ulrich Duchrow (KAIROS) – Αναπλ. Καθ. Νίκη Παπαγεωργίου (CEMES)

  1. Branislav Škripek (Πρόεδρος ECPM, μέλος του Ευρωκοινοβουλίου): Το μελλοντικό όραμα του ECPM – Το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης
  2. Johannes de Jong (Διευθύνων σύμβουλος Sallux) Ο Πολιτισμός της Ελευθερίας, το έργο του Sallux εντός και εκτός της Ευρώπης
  3. Paul Mills (Confederal Europe); Ισχυρά Έθνη, Ισχυρή Ένωση, ένα σχέδιο για την Ευρώπη
  4. Αντιπρόσωπος της Διάσκεψη των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (ΔΕΕ)

Ερωτήσεις – Συζήτηση

Διάλλειμα 11:00-11:30

11:30–13:30 6η Συνεδρία Οι Εκκλησίες και το Όραμά τους για την Ευρώπη πέρα από την Κρίση. Προεδρείο: Σεβ. Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.κ. Βαρνάβας – Auke van der Helm (Stichting Gave)

  1. Σεβ. Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ.κ. Γαβριήλ
  2. Αιδ. Δρ. Peter Pavlovic (ΔΕΕ, Study Secretary, Οικονομική και οικολογική δικαιοσύνη, ενσωμάτωση στην ΕΕ και βιώσιμη ανάπτυξη)
  3. Δρ. Cesare Zucconi, Γενικός Γραμματέας, Κοινότητα του Sant’Egidio
  4. Daniel Farzad, Το Μέλλον της Μέσης Ανατολής, η Θρησκευτική Ελευθερία και η βοήθεια της Ευρώπης και των Εκκλησιών

Ερωτήσεις – Συζήτηση

14:00-16:00 Επίσκεψη στο Κέντρο Φροντίδας Προσφύγων στη Θεσσαλονίκη (περιοχή Σιδηροδρομικού Σταθμού), μια πρωτοβουλία του Πανελλήνιου Ευαγγελικού Συνδέσμου (μόνο για τους ομιλητές και τους διοργανωτές)

17:00-20:00  Καταληκτήρια Συνεδρία Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, Αίθουσα: Μανώλης Αναγνωστάκης Ανάγνωση του Μηνύματος – Πολιτικό Πάνελ: «Δημοκρατία, Οικονομική και Προσφυγική Κρίση, και Λαϊκισμός στην Ευρώπη»

Συντονισμός συζήτησης: Νίκος Κοσμίδης (CEMES) – Bruce Clark (Συντάκτης του “Economist”)

Πάνελ με τη συμμετοχή εκπροσώπων των Ελληνικών πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Ευρωκοινοβούλιο.

Στη συζήτηση παρεμβαίνει ο Ευρωβουλευτής, Branislav Škripek, πρόεδρος του ECPM, καθώς και ο Δρ. Κώστας Μυγδάλης, Σύμβουλος της Δ.Σ.Ο.

Οργανωτική Επιτροπή

Paul Dembinski – Αγγελική Ζιάκα – Auke van der Helm – Johannes de Jong – Νίκος Κοσμίδης – Christiaan Meinen – Στυλιανός Τσομπανίδης

Επιτροπή Σύνταξης του Μηνύματος

Πέτρος Βασιλειάδης – Παντελής Καλαϊτζίδης – Christiaan Meinen – Νίκη Παπαγεωργίου – Στυλιανός Τσομπανίδης – Gabriella Urbanova

Κατηγορίες: ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΙΔΕΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Διεθνές Διεπιστημονικό Οικουμενικό Συνέδριο στη Θεσσαλονίκη με θέμα: «Η Οικονομική και Προσφυγική Κρίση: Οι Πολιτικές, Θρησκευτικές και Πνευματικές Διαστάσεις»

Η δεύτερη συνάντηση του Biblicum για το ακαδημαϊκό έτος 2017-2018

Biblicum 18Η δεύτερη συνάντηση του Biblicum, με γενικό θέμα συζήτησης για το ακαδημαϊκό έτος 2017-2018 «Θρησκευτική Ποικιλομορφία και Μονοθεϊσμός», θα φιλοξενήσει ως ομιλητή τον π. Εμμανουήλ Κλάψη, Καθηγητή Θεολογίας της έδρας του Αρχιεπισκόπου Ιακώβου στον Τίμιο Σταυρό της Βοστώνης των Η.Π.Α. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 20 Φεβρουαρίου 2018 και ώρα 19:30-21:00 στο Παιδαγωγικό Εργαστήρι της Θεολογικής Σχολής. Ο π. Εμμανουήλ Κλάψης θα αναπτύξει το θέμα: «Δυναμική/ές του Διαθρησκειακού Διαλόγου».

Περίληψη Ανακοίνωσης

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 η Ορθόδοξη Εκκλησία, δια της συμμετοχής της στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών, δεσμεύτηκε να ασχοληθεί και στοχασθεί θεολογικώς με τη σημασία των άλλων θρησκειών και της ανάγκης διαλόγου με αυτές. Κατά τη διάρκεια των οικουμενικών διαβουλεύσεων χριστιανικές Εκκλησίες και κοινότητες αναγνώρισαν την ανάγκη μιας σαφούς κατανόησης της φύσης, των ορίων και των σκοπών των διαθρησκειακών διαλόγων. Ακολούθως, αποκήρυξαν τον θρησκευτικό συγκρητισμό και αναγνώρισαν ότι το βάθος της συμμετοχής τους στους διαλόγους εξαρτάται από το αν έχουν αναπτύξει, με βάση τις θεολογικές τους παραδόσεις, μια θεολογία, η οποία αναγνωρίζει και σέβεται την θρησκευτική και πολιτιστική ποικιλία.

Ένα σημαντικό θέμα στο οποίο δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στις συζητήσεις αυτές ήταν και το θέμα της σχέσης του διαλόγου με την αποστολή της Εκκλησίας, διότι εκφράστηκαν φόβοι ότι ο διάλογος θα μπορούσε να κατανοηθεί ως ένα μέσο ομολογίας. Στην τοποθέτησή μου θα εστιάσω στην ανάλυση της φύσης και των στόχων του διαλόγου, διότι και προσφάτως στην Πανορθόδοξη Σύνοδο (Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιούνιος 2016) επιβεβαιώθηκε η Ορθόδοξη συμμετοχή στους διαλόγους, οικουμενικούς και διαθρησκειακούς. Θα επιχειρήσω μάλιστα να καταδείξω ότι ο διαθρησκειακός διάλογος δεν είναι απλώς η συμμετοχή σε ένα φόρουμ της Ορθόδοξης Εκκλησίας ή [αυτών που εκπροσωπούν διαφορετικές θρησκευτικές παραδόσεις] των θρησκευτικώς διαφορετικών με σκοπό την επικοινωνία των νοημάτων της θρησκευτικής τους παράδοσης εκατέρωθεν και με την ελπίδα να πείσουν και να μεταστρέψουν τους άλλους στη δική τους ιδιαίτερη παράδοση ή πίστη. Διότι αυτό είναι απλώς ένας παράλληλος μονόλογος. Δεν θα υπάρξει πραγματικός και αυθεντικός διαθρησκειακός διάλογος αν οι συμμετέχοντες δεν μεταστρέψουν τις προϋπάρχουσες αντιλήψεις τους/ή και προκαταλήψεις τους για τις άλλες θρησκευτικές παραδόσεις και αν δεν καταφέρουν να αναπτύξουν μια αντίληψη συμπερίληψης και εκτίμησης των θρησκευτικώς «άλλων».

Κατηγορίες: ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η δεύτερη συνάντηση του Biblicum για το ακαδημαϊκό έτος 2017-2018

4ο Σεμινάριο «Σημειωτική και Βίβλος» “Ο ευ-αγγελικός λόγος συναντά τη Θεωρία του λόγου”

afisa_seminario_thess_18Το Εργαστήριο Βιβλικών Σπουδών (Biblical Studies Lab) του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας Α.Π.Θ. διοργανώνει το 4ο Σεμινάριο «Σημειωτική και Βίβλος», το οποίο αναπτύσσει θέματα εφαρμογής της σημειωτικής θεωρίας σε κείμενα της Βίβλου, με σκοπό την ερμηνευτική της κατανόηση με σύγχρονους τρόπους προσέγγισης του νοήματός της. Το σεμινάριο γίνεται σε συνεργασία με το Εργαστήριο Σημειωτικής (SemioLab) της Φιλοσοφικής Σχολής Α.Π.Θ. και με το Κέντρο Ανάλυσης Θρησκευτικού Λόγου (CADIR) της Θεολογικής Σχολής του Καθολικού Πανεπιστημίου της Λυών. Οι ημερομηνίες διεξαγωγής είναι 12-13-14-15-16 Φεβρουαρίου 2018 στη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης και θα διδάξει ο π. Γεώργιος Βασιλάκης, υποψήφιος διδάκτορας στη Σημειωτική Ανάλυση της Αγίας Γραφής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ. και ερευνητής του Κέντρου Ανάλυσης Θρησκευτικού Λόγου (CADIR) του Καθολικού Πανεπιστημίου της Λυών. Ειδική εισήγηση θα γίνει από την αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ. κ. Λία Γυιόκα, με θέμα: «Σημειωτικές ερμηνείες στην Ιστορία της Τέχνης».

Δείτε περισσότερα εδώ.

Κατηγορίες: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 4ο Σεμινάριο «Σημειωτική και Βίβλος» “Ο ευ-αγγελικός λόγος συναντά τη Θεωρία του λόγου”

Distinguished scholar returns to Hellenic College Holy Cross – Από το newsletter (Φεβρουάριος 2018) του HCHC

Παρουσίαση βιβλίουDr. Chrysostomos Stamoulis, a widely admired and influential theologian, returned to HCHC earlier this month for the fourth time as a visiting scholar and guest lecturer. Dr. Stamoulis is Professor of Dogmatic and Symbolic Theology in the Department of Theology at the Aristotle University of Thessaloniki. He is also the Church of Greece’s representative to the European Council of Churches. This visit was eagerly anticipated by the HCHC community, especially by those who have had the privilege of hearing him lecture in the past. During his most recent visit, Dr. Stamoulis again offered lectures in Hellenic College’s Community Engagement class and the Holy Cross Social Ethics course and delivered the homily at Vespers. Most notably, he gave the keynote address on “Reception and Change: The Mystery of the Transfiguration in the Three Hierarchs” at a Celebration of Theological Letters and was the featured speaker at the annual St. Photios Faith and Learning Symposium. Dr. Stamoulis first came to our campus in 2016 for an extended stay while on sabbatical from the Aristotle University. He came at the invitation of Rev. Dr. Emmanuel Clapsis, Archbishop Iakovos Professor of Orthodoxy at Holy Cross, and describes those two months on campus as “a dream come true. In my department at home we have 2,000 students and 31 professors. To be here in a small school where students and faculty interact so personally is very special. And I have several close friends on the Holy Cross faculty, including Fr. Clapsis, who made me feel at home immediately.” Although best known in academia as a theologian and prolific author whose works have been published in numerous languages, Dr. Stamoulis is an equally accomplished composer and conductor of choral music, with five CDs to his credit. He traces his interests in both theology and music to his father. “My father was a psaltis—one of the best—and loved Greek secular music too. He taught me to play the accordion, I studied flute too for nine years, and sang in a choir from the age of eleven.” Currently, Dr. Stamoulis is the director of a choir that sings contemporary Greek music.
In addition to being a frequent presence on our campus, Dr. Stamoulis has greatly benefited our school as a host and facilitator for HCHC’s President, Fr. Metropulos, on visits to a number of top private high schools in Thessaloniki and Athens from which students might come to further their education at Hellenic College. Thanks to his academic and political connections, he is also helping HCHC obtain full recognition of all its degree programs by the Greek Ministry of Education, which will extend to the entire EU. “I really like what happens here,” he says. “We have to connect this school with Greece more strongly and I am happy to do what I can to strengthen that connection”.

Δείτε περισσότερα παρακάτω:

http://www.hchc.edu/about/presidential-newsletters

Κατηγορίες: ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Distinguished scholar returns to Hellenic College Holy Cross – Από το newsletter (Φεβρουάριος 2018) του HCHC

1ο Εργαστήριο σχεδιασμού και υλοποίησης των ν.Π.Σ. του ΜτΘ για το 2018 στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

kairosΟ Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος ΚΑΙΡΟΣ Κεντρικής Μακεδονίας σας προσκαλεί στο 1ο Εργαστήριο σχεδιασμού και υλοποίησης των ν.Π.Σ. του ΜτΘ για το 2018 στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α’ του λιμανιού) την Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2018, ώρα: 17:00-18:30 με θέμα: «Kοινοί Ιεροί Τόποι», διδάσκοντας το ΜτΘ με αφορμή μια έκθεση φωτογραφίας», με τη συνεργασία των Συμβούλων του ΜτΘ Κεντρικής Μακεδονίας. Μετά την ξενάγηση θα ακολουθήσει συζήτηση στο χώρο του καφέ του Μουσείου. Τιμή εισόδου της έκθεσης 1 ευρώ. Όπως έκαναν στο παρελθόν για αιώνες, έτσι και σήμερα πολλοί χριστιανοί, μουσουλμάνοι και εβραίοι προσεύχονται σε ιερά που ανήκουν σε μια άλλη θρησκεία. Η ύπαρξη κοινών ιερών τόπων είναι ένα γνωστό φαινόμενο με βαθιές ρίζες στη Μεσόγειο, το οποίο φανερώνει τη διαπερατότητα των ορίων μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων. Παρά τις θεολογικές διαφορές, οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες μοιράζονται ένα σύνολο κοινών στοιχείων ως προς τις πεποιθήσεις, τις τελετουργίες, τα ιερά πρόσωπα και τους ιερούς τόπους. Ωστόσο, οι διασταυρώσεις αυτών των στοιχείων δεν στερούνται ασάφειας και μπορούν να οδηγήσουν σε συγκρούσεις. Ο μεσογειακός κόσμος, επομένως, έχει να προσφέρει πολλά παραδείγματα διαμοιρασμού και αμοιβαιότητας, αλλά και διαχωρισμού ή διαίρεσης.

Η τριμερής έκθεση Κοινοί Ιεροί Τόποι διερευνά το φαινόμενο αυτό εντοπίζοντάς το σε συγκεκριμένα παραδείγματα και γεωγραφικά πλαίσια, αναδεικνύοντας τη συνύφανση συμβόλων και μορφών, πρακτικών και τόπων που το καθορίζουν. Η Θεσσαλονίκη, μια πόλη στην οποία έχουν ιστορικά ακμάσει οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, αλλά και ένα μέρος που βρίσκεται στο μεσογειακό σταυροδρόμι της μετανάστευσης, είναι ένα ιδανικό σημείο για την αφήγηση των Κοινών Ιερών Τόπων. Η τριμερής έκθεση, που σχεδιάστηκε ως ένα είδος προσκυνήματος στην πόλη, αποκαλύπτει διαφορετικές πτυχές του «μοιράσματος του ιερού», ιστορικού και σύγχρονου.

Στη Θεσσαλονίκη, η έκθεση αποτελείται από τρία μέρη, τα οποία παρουσιάζονται σε τρεις χώρους: στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης και στο Γενί Τζαμί (Παλιό Αρχαιολογικό Μουσείο). Η εκδοχή είναι αποτέλεσμα μιας βαθιάς αναθεώρησης, που περιέλαβε πολλά νέα στοιχεία: αρχειακό υλικό, φωτογραφίες, ταινίες και σύγχρονη τέχνη. Με βάση υλικό ανθρωπολογικής έρευνας, διαφορετικές εκδοχές της έκθεσης παρουσιάστηκαν στο Μουσείο Πολιτισμών της Ευρώπης και της Μεσογείου (MuCEM) στη Μασσαλία (2015) και στο Μουσείο Μπαρντό στην Τύνιδα (2016). Επόμενες προγραμματίζονται για το Παρίσι, το Μαρακές,  τη Νέα Υόρκη και την Κωνσταντινούπολη.

Κατηγορίες: ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 1ο Εργαστήριο σχεδιασμού και υλοποίησης των ν.Π.Σ. του ΜτΘ για το 2018 στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

Διεπιστημονικό Συνέδριο με θέμα: «Θρησκευτικές κοινότητες: Νομοκανονικές προσεγγίσεις ιστορικών και επίκαιρων ζητημάτων» στην Αθήνα

Αφίσα-2Το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Θεολογία και Κοινωνία» και ο Σύλλογος Μεταπτυχιακών φοιτητών και Υποψηφίων διδακτόρων του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, διοργανώνουν Διεπιστημονικό Συνέδριο με θέμα: «Θρησκευτικές κοινότητες: Νομοκανονικές προσεγγίσεις ιστορικών και επίκαιρων ζητημάτων» το οποίο θα πραγματοποιηθεί Πέμπτη 15 και Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2018 στην Αίθουσα του Λόγου στη Στοά του Βιβλίου (Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, Αρσάκειο Μέγαρο στο κέντρο της Αθήνας), ώρα 10:00-17:30. Οι θρησκευτικές κοινότητες αποτελούν έκφανση του πολιτισμού του ανθρώπου με διαχρονική παρουσία και βαρύτητα. Στόχος του Συνεδρίου είναι να προσεγγίσει διεπιστημονικά την ιστορία, τη σύγχρονη κατάσταση και την πολιτισμική συνάντηση των θρησκευτικών κοινοτήτων στην ελληνική έννομη τάξη, στο μεσογειακό περιβάλλον, καθώς και στο παγκόσμιο σκηνικό της διεθνοποίησης και της εποχής του Διαστήματος. Η προσέγγιση αυτή επιχειρείται με τη συμβολή σημαντικού αριθμού αναγνωρισμένων ειδικών και νέων ερευνητών του Κανονικού, Εκκλησιαστικού και Διεθνούς Δικαίου, των Ιστορικών, Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών, καθώς και των Ευρωπαϊκών και Διεθνών Σχέσεων.

Δείτε το πρόγραμμα του συνεδρίου και περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Κατηγορίες: ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΙΔΕΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Διεπιστημονικό Συνέδριο με θέμα: «Θρησκευτικές κοινότητες: Νομοκανονικές προσεγγίσεις ιστορικών και επίκαιρων ζητημάτων» στην Αθήνα

Παρουσίαση των βιβλίων της σειράς «Θρησκείες, Κοινωνίες και Πολιτισμοί από την Αρχαία στη Σύγχρονη Εποχή» στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

27066Οι Εκδόσεις Πανεπιστημίου Μακεδονίας παρουσιάζουν τα βιβλία της σειράς «Θρησκείες, Κοινωνίες και Πολιτισμοί από την Αρχαία στη Σύγχρονη Εποχή» στον χώρο του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, στον 1o όροφο στην Αποθήκη Α’ του ΟΛΘ, την Πέμπτη, 1η Φεβρουαρίου 2018, στις 7 το απόγευμα. Η παρουσίαση γίνεται με την ευκαιρία της προσθήκης των βιβλίων των συγγραφέων Γρηγόρη και Αγγελικής Ζιάκα στη βιβλιοθήκη και στο πωλητήριο του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, όπου λειτουργεί από τον περασμένο Σεπτέμβριο η επιτυχημένη τριμερής έκθεση «Κοινοί Ιεροί Τόποι», ταυτόχρονα με το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και το Γενί Τζαμί.

Τα τέσσερα βιβλία που θα παρουσιαστούν είναι τα ακόλουθα:

  1. Διαθρησκειακός Διάλογος: Η συμβολή της Μελέτης των Θρησκειών στην κατανόηση της θρησκευτικής ετερότητας (Γρηγόριος Ζιάκας–Αγγελική Ζιάκα).
  2. Θρησκείες, Κοινωνίες και Πολιτισμοί της Ασίας: Ινδοϊσμός–Βουδισμός–Τζαϊνισμός, Κίνα, Θιβέτ και Ιαπωνία (Γρηγόριος Ζιάκας).
  3. Το Kalām και τα ισλαμικά ρεύματα σκέψης (Αγγελική Ζιάκα).
  4. Το Ισλάμ στη Βυζαντινή, Μεταβυζαντινή και Νεότερη Ελληνική Γραμματεία (Αγγελική Ζιάκα).

Για τα βιβλία θα μιλήσουν οι:

  • Γρηγόριος Ζιάκας, Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
  • Αγγελική Ζιάκα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Θρησκειολογίας στο Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. και Διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου με ειδίκευση στο Ισλάμ.
  • Παναγιώτης Παχής, Καθηγητής Θρησκειολογίας στο Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ.
  • Ρεβέκκα Παιδή, Επίκουρη Καθηγήτρια Θεωρίας Διεθνών Σχέσεων, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
  • Μαρία Κοκορότσκου, Υπεύθυνη Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.

Συντονισμός-σχολιασμός: Σοφία Παπαδοπούλου, Δημοσιογράφος, Επικεφαλής ΑΠΕ-ΜΠΕ στη Βόρεια Ελλάδα.

Κατηγορίες: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Παρουσίαση των βιβλίων της σειράς «Θρησκείες, Κοινωνίες και Πολιτισμοί από την Αρχαία στη Σύγχρονη Εποχή» στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

Τελετή για τον εορτασμό των Τριών Ιεραρχών και απονομή τιμής για τις σημαντικότερες διακρίσεις των μελών του ΑΠΘ του έτους 2017

b_2302_13098Την Τρίτη 30 Ιανουαρίου 2018, στις 8:30 π.μ., στον Ιερό Ναό των Αγίων Τριών Ιεραρχών (περιοχή Βούλγαρη), θα τελεστεί η καθιερωμένη αρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου. Ομιλητής θα είναι ο Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας π. Βασίλειος Καλλιακμάνης. Στις 10:30 π.μ. θα τελεστεί το μνημόσυνο υπέρ των αειμνήστων καθηγητών, ευεργετών, δωρητών, φοιτητών και διατελεσάντων υπαλλήλων του Πανεπιστημίου. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας και ώρα 19:00 στην Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου θα πραγματοποιηθεί η τελετή για τον εορτασμό των Τριών Ιεραρχών και η απονομή τιμής για τις σημαντικότερες διακρίσεις των μελών του ΑΠΘ του έτους 2017.

Πρόγραμμα

Είσοδος των Πρυτανικών Αρχών και της Συγκλήτου

Α΄ ΜΕΡΟΣ

Ύμνοι προς τιμήν των Αγίων Τριών Ιεραρχών

  1. Τους τρείς μεγίστους φωστήρας (Απολυτίκιο, ήχος α΄)
  2. Χαίροις Ιεραρχών η Τριάς (Προσόμοιον ήχος πλ. α΄)
  3. Τους μεγάλους φωστήρας (Κάθισμα ήχος πλ.δ΄)

Χορός Ψαλτών της Θεολογικής Σχολής «Οι Τρεις Ιεράρχες». Χοράρχης: Πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Αντωνίου, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας.

Β΄ ΜΕΡΟΣ

Πανηγυρικός της ημέρας από τον Κωνσταντίνο Κωτσιόπουλο, Αναπληρωτή Καθηγητή του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, με θέμα: «Τρεις Ιεράρχες και Ύστερη Νεωτερικότητα».

Γ΄ ΜΕΡΟΣ

Εισήγηση του Πρύτανη, Καθηγητή Περικλή Α. Μήτκα.

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης αριστεύει: Οι σημαντικότερες διακρίσεις των μελών του ΑΠΘ του έτους 2017.

Κατηγορίες: ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τελετή για τον εορτασμό των Τριών Ιεραρχών και απονομή τιμής για τις σημαντικότερες διακρίσεις των μελών του ΑΠΘ του έτους 2017

“Sources Chrétiennes”: Eλληνική και λατινική συμβολή στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Ευρωπαϊκό επιστημονικό συνέδριο στην Αθήνα

Το Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Επιστημών, θεσμικός φορέας των Ιησουιτών στην Ελλάδα, διοργανώνει για πρώτη φορά στη χώρα, σε συνεργασία με το Institut des Sources Chrétiennes, την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος και άλλους φορείς και ιδρύματα, επιστημονικό συνέδριο με θέμα την πνευματική προσφορά των Πατέρων της Εκκλησίας, όχι μόνο της Ανατολής, αλλά και της Δύσης, οι οποίοι συνέβαλαν στην οικοδόμηση του κοινού ευρωπαϊκού πολιτισμού. Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, στο ισόγειο του Πύργου Βιβλίων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, από τις 23 ως τις 24 Φεβρουαρίου 2018.

Το 2018 είναι η 75η επέτειος της συλλογής Sources Chrétiennes (ελληνικά: Χριστιανικές Πηγές), που αποτελεί την κύρια επιστημονική έκδοση των Πατέρων της Εκκλησίας, τόσο της Ανατολής, όσο και της Δύσης, στη γαλλική γλώσσα. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα θα συγκεντρωθούν σε κοινό χώρο Έλληνες και ξένοι ομιλητές, ειδικευμένοι στην Ελληνική και Λατινική Πατρολογία αντίστοιχα.

Στόχος του συνεδρίου: H ανταλλαγή γνώσεων και απόψεων μεταξύ ειδικών, καθηγητών και φοιτητών από την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, γύρω από το έργο των Πατέρων της Εκκλησίας, αυτή τη σημαντική πολιτιστική κληρονομιά που αποτελεί μία από τις πηγές του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Το συνέδριο έχει την πρόσθετη φιλοδοξία να συμβάλει στην καλύτερη γνωριμία Ορθοδόξων και Καθολικών χριστιανών, και τη βαθύτερη κατανόηση της σχέσης ελληνικής Ανατολής και λατινικής Δύσης.

«Η πρόσφατη απόκτηση ολόκληρης της συλλογής Sources Chrétiennes από τη Βιβλιοθήκη των Ιησουιτών στην Αθήνα, μάς παρακίνησε να διοργανώσουμε ένα συνέδριο που θα γνωστοποιήσει ευρύτερα στο ελληνικό κοινό την ύπαρξη αυτής της συλλογής, μιας σημαντικής πηγής για έρευνα και γόνιμη ανταλλαγή απόψεων στον ακαδημαϊκό κόσμο της Ελλάδας και της Ευρώπης», ανέφερε ο Γραμματέας του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών και ηγούμενος των Ιησουιτών στην Ελλάδα, π. Pierre Salembier.

Τι είναι το Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Επιστημών: Είναι ο θεσμικός φορέας των Ιησουιτών στην Ελλάδα που, με την πολυεπίπεδη δράση του στον τομέα των ανθρωπιστικών επιστημών, επιδιώκει την καλλιέργεια του διαλόγου και των καλών σχέσεων με την κοινωνία, τον κόσμο της διανόησης και τις άλλες χριστιανικές ομολογίες, σε κλίμα αμοιβαίου σεβασμού, στόχοι που ανταποκρίνονται στην αποστολή του Τάγματος Ιησουιτών μέσα στον σύγχρονο κόσμο. Περιλαμβάνει:

-Το Ιστορικό Αρχείο του Τάγματος στην Ελλάδα, με πολύτιμα χειρόγραφα – πηγές για ιστορικούς, ερευνητές, καθηγητές και φοιτητές και

-Τη Βιβλιοθήκη του Τάγματος στην Ελλάδα, που διαθέτει περίπου 40.000 τίτλους βιβλίων καθώς και σπάνια βιβλία του 16ου αιώνα και ύστερα.

-Στο χώρο των εκδόσεων δραστηριοποιείται με την έκδοση βιβλίων και του ιστορικού περιοδικού θρησκευτικού και κοινωνικού προβληματισμού «Ανοιχτοί Ορίζοντες». Από το 2008 συνεργάζεται με ελληνικούς και ξένους ακαδημαϊκούς και άλλους φορείς για τη διοργάνωση εκδηλώσεων, σεμιναρίων, ομιλιών και συνεδρίων. Το έργο του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών στηρίζεται στην πολύτιμη συμβολή φίλων και συνεργατών του Τάγματος Ιησουιτών στην Ελλάδα.

Τι είναι οι Sources Chrétiennes: Είναι μια συλλογή κειμένων των Πατέρων της Εκκλησίας, πρωτοβουλία που ξεκίνησε στη Λυών της Γαλλίας το 1942, από τέσσερις Ιησουίτες, τους π. Victor Fontoynont, Jean Daniélou, Claude Mondésert και Henri de Lubac. Σήμερα η συλλογή περιλαμβάνει περίπου 600 τόμους με ολόκληρα τα έργα των Πατέρων της Εκκλησίας – Έλληνων, Λατίνων και Σύρων- στο πρωτότυπο κατά κανόνα και σε γαλλική μετάφραση. Τα κείμενα επιμελείται και επεξεργάζεται το Institut des Sources Chrétiennes, η επιστημονική ομάδα του οποίου απαρτίζεται από ειδικευμένους ερευνητές, εξωτερικούς συνεργάτες και Ιησουίτες.

Το συνέδριο είναι επιστημονικό και προορίζεται πρωτίστως για εξειδικευμένο στην Πατερική Θεολογία κοινό, αλλά όχι μόνο.

Αποτελεί ευρωπαϊκό γεγονός και συνδιοργανώνεται από το Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών Επιστημών, το Institut des Sources Chrétiennes, την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, το Centre Sèvres – Facultés Jésuites Paris, το περιοδικό «Σύναξη», τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Λυών και το Ίδρυμα «Άρτος Ζωής».

Η συμμετοχή στο συνέδριο εξασφαλίζεται με δήλωση συμμετοχής. Καταληκτική ημερομηνία υποβολής δηλώσεων συμμετοχής είναι η 25η Ιανουαρίου 2018.

Γλώσσες του συνεδρίου είναι η ελληνική και η γαλλική. Θα υπάρχει ταυτόχρονη μετάφραση.

Ομιλητές του συνεδρίου είναι διακεκριμένοι στον τομέα της Πατερικής Θεολογίας καθηγητές, θεολόγοι και ερευνητές.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23-24 Φεβρουαρίου 2018.

ΤΟΠΟΣ: Ισόγειο του Πύργου Βιβλίων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος – Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Καλλιθέα.

Δείτε περισσότερα εδώ.

Κατηγορίες: ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΙΔΕΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο “Sources Chrétiennes”: Eλληνική και λατινική συμβολή στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Ευρωπαϊκό επιστημονικό συνέδριο στην Αθήνα

Πρώτη συνάντηση των μελών του Biblicum για τη φετινή ακαδημαϊκή χρονιά (2017-2018)

Biblicum 18H επιστημονική συνάντηση των μελών του BIBLICUM που διοργανώνεται από τον Τομέα Βιβλικής Γραμματείας και Θρησκειολογίας αρχίζει για τη φετινή ακαδημαϊκή χρονιά (2017-2018) την Τετάρτη 24 Ιανουαρίου. Η θεματική γύρω από την οποία θα κινηθούν οι φετινές εισηγήσεις είναι «Θρησκευτική ποικιλομορφία και Μονοθεϊσμός». Η πρώτη εισήγηση της φετινής χρονιάς θα γίνει στις 19.30 στην αίθουσα του μουσείου στον 3ο όροφο της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ. Εισηγητής θα είναι ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Καθηγητής κ. Μιλτιάδης Κωνσταντίνου με θέμα: «Θρησκευτική Ποικιλομορφία και Μονοθεϊσμός. Παλαιοδιαθηκική Προσέγγιση».

Κατηγορίες: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πρώτη συνάντηση των μελών του Biblicum για τη φετινή ακαδημαϊκή χρονιά (2017-2018)

Επιστημονική Ημερίδα Θεολόγων-Κοινωνιολόγων με θέμα: «Η ηθική της πράξης: Η κοινωνική φροντίδα στην Ελλάδα της κρίσης»

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Πρόγραμμα ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΒΛΑΤΑΔΕΣ[54602]_Page_111:30-11:45 Προσέλευση-Εγγραφές

11:45-12:00 Χαιρετισμοί

12:00-12:15 Χρήστος Τσιρώνης, Επίκ. Καθηγητής Τμ. Θεολογίας ΑΠΘ, Διακονία, Φιλανθρωπία, Ελεημοσύνη: Μια χαρτογράφηση της χριστιανικής αλληλεγγύης.

12:15-12:30 Νικόλαος Γ. Ιντζεσίλογλου, Ομ. Καθηγητής του ΑΠΘ, Νομικός-Κοινωνιολόγος, Ο «άλλος» στον καιρό της κρίσης και στρατηγικές κοινωνικής αλληλεγγύης.

12:30-12:45 Πέτρος Παναγιωτόπουλος, Εψηφισμένος Επικ. Καθηγητής Τμ. Θεολογίας ΑΠΘ, «Ο αδελφός ο ελάχιστος εγώ ειμί»: η κοινωνική ευθύνη σε περίοδο κρίσης.

12:45-13:00 Λεωνίδας Παπαδόπουλος Πρόεδρος Φ.Α.Α.Θ., Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρών Θεσσαλονίκης, μια διαχρονική κοινωνική παρεμβατική.

13:00-13:15 Χαρούλα Φακίδου Πρόεδρος Φ.Α.Γ.Θ., Η Φιλόπτωχος Αδελφότητα Κυριών Θεσσαλονίκης και το έργο της.

13:15-13:45 Διάλειμμα

13:45-14:00 Αρχιμ. Αθηναγόρας Λουκατάρης, Ίδρυμα «Φάρος του Κόσμου», Με τη δύναμη της παιδείας στήνουμε γέφυρες Επικοινωνίας.

14:00-14:15 Δέσποινα Μιχελάκη, Υπεύθυνη Γραφείου Περιβαλλοντικής Αγωγής ΔΔΕ, Δυτ. Θεσσαλονίκης, Ενημερώνομαι, ανακυκλώνω, σκέφτομαι τον Συνάνθρωπο.

14:15-14:30 Χρήστος Ρουμπίδης, Σχολικός Σύμβουλος Κοινωνιολόγων, Παιδεία— Κοινωνική φροντίδα

14:30-14:45 Πολύβιος Στράντζαλης, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων, Η καλλιέργεια της ηθικής και κοινωνικής ευαισθησίας των μαθητών/τριών μέσα από το ΜτΘ.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ – ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αμορίου κ. Νικηφόρος, Ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής & Σταυροπηγιακής Μονής Βλατάδων, Πρόεδρος του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών

Συμεών Πασχαλίδης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, Διευθυντής του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών

Παναγιώτης Ανανιάδης, Γεωλόγος-Θεολόγος, Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας

Χρήστος Τσιρώνης, Επίκ. Καθηγητής Τμ. Θεολογίας Πολύβιος Στράντζαλης, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Χρήστος Ρουμπίδης, Σχολικός Σύμβουλος Κοινωνιολόγων

Ιερά Πατριαρχική & Σταυροπηγιακή Μονή Βλατάδων

Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών

Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας

Κατηγορίες: ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Επιστημονική Ημερίδα Θεολόγων-Κοινωνιολόγων με θέμα: «Η ηθική της πράξης: Η κοινωνική φροντίδα στην Ελλάδα της κρίσης»

Θεολογία (τόμος 88, τεύχος 3°, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2017) Χάρισμα και θεσμός II

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

TheologyΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ, Τα χαρισματικά και τα κανονικά όρια της Εκκλησίας ήγουν Πεντηκοστή και θεία Ευχαριστία         5

ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΩ. ΦΕΙΔΑ, Χάρισμα και Ιερωσύνη υπό μία εκκλησιολογική προοπτική      43

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ. ΜΑΡΤΖΕΛΟΥ, Εκκλησιολογία, Πνευματολογία και Πνευματικότητα στην Ορθόδοξη Παράδοση        73

ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΕΡΕΖΗ-ΛΥΔΙΑΣ ΠΕΤΡΙΔΟΥ, Η οντολογία της «θείας χάριτος» και ο εκκλησιαστικός ιεραρχικός «θεσμός» στον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη        85

Κ. ΚΩΤΣΙΟΠΟΥΛΟΥ, «Θεσμός και Χάρισμα εξ επόψεως Κοινωνιολογίας του Χριστιανισμού»       119

ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝΤ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ, Οι θεολογικές αντιπαραθέσεις του Ζ” αιώνα και το περί συνόδου ερώτημα      135

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΒΛΑΝΤΗ, Η προτεσταντική εκκλησιολογία μεταξύ χαρίσματος και θεσμού         155

ΚΟΣΜΑ ΜΠΟΣΚΟΒΙΤΣ, Χάρισμα και θεσμός: Τα όρια της θεσμολογικής προσέγγισης  171

ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Θεσμός και χάρισμα στην Κοπτική Εκκλησία κατά τη διάρκεια της πατριαρχικής θητείας του Πατριάρχη Shenouda Γ” (1971-2012 μ.Χ.)     185

ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΝΤΑΛΙΑΝΗ, Από τον μονοθεϊσμό στην πολιτική; Μία άλλη πρόταση για το Β΄ Βασ. 5,15        203

ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ Γ. ΓΚΟΡΑΝΗ, Σημειολογία και συμβολισμοί εκκλησιαστικών δωρεών στον σλαβικό κόσμο: Μοναχή Ευφημία κατά κόσμον Γιέλενα Μρνιάβτσεβιτς -14ος αιώνας    225

ΙΔΙΟΜΕΛΑ

ΔΗΜΗΤΡΗ Β. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ, Η προφητική αγωνία του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι      241

ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ     263

ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ     273

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ   279

ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΣΙΟΝ     285

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΝ ΑΝΑΛΟΓΙΟΝ     295

Κατηγορίες: ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Θεολογία (τόμος 88, τεύχος 3°, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2017) Χάρισμα και θεσμός II

Η κοπή της βασιλόπιτας για το 2018 στο Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ

Κατηγορίες: ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η κοπή της βασιλόπιτας για το 2018 στο Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ

1ο Σεμινάριο μελέτης της λειτουργικής γλώσσας και παράδοσης της Ορθοδόξου Εκκλησίας με θέμα: «Λόγος και μέλος της Υμνολογίας του Δωδεκαημέρου»

ΑφΤο Εργαστήριο ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ (Τμήμα Θεολογίας) και το Εργαστήριο ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ (Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας) της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ εγκαινιάζουν σειρά εκπαιδευτικών Σεμιναρίων που στοχεύουν στη μελέτη και ανάδειξη της λειτουργικής γλώσσας και παράδοσης της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ειδικότερα, η θεματική των Σεμιναρίων αυτών εστιάζεται στο λόγο, το μέλος και την τάξη ενός λειτουργικού ή υμνογραφικού κύκλου. Τα Σεμινάρια απευθύνονται σε κληρικούς, ιεροψάλτες, κατηχητές αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο. Στο πλαίσιο αυτό και σε συνεργασία με την ΟΜΑΔΑ ΠΑΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ (Τμήμα Μουσικών Σπουδών ΑΠΘ) εντάσσεται η διοργάνωση του 1ου Σεμιναρίου μελέτης της λειτουργικής γλώσσας και παράδοσης με θέμα: «Λόγος και μέλος της Υμνολογίας του Δωδεκαημέρου», το οποίο θα φιλοξενηθεί από την ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΕΑΣ ΚΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ.

Το Σεμινάριο περιλαμβάνει σύντομες θεωρητικές εισηγήσεις που συνοδεύονται από συζήτηση και ανάλυση σχετικών πρακτικών θεμάτων και προβληματισμών.

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Προκόπειο Πολυδύναμο Εκκλησιαστικό Κέντρο (Καραμαούνα 29, Καλαμαριά Θεσσαλονίκης)

Πρόγραμμα Εργασιών

9.30-10.00 ΕΝΑΡΞΗ – ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

ΠΡΩΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ – ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

10.00-10.30   Η διαμόρφωση των Υμνογραφικών Συλλογών

π. Χρυσόστομος Νάσσης, Διευθυντής του Εργαστηρίου Λειτουργικών Μελετών

10.30-11.00 Η δομή της Υμνολογίας των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων

Παναγιώτης Σκαλτσής, Πρόεδρος Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ

11.00-12.00 Γλωσσικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά των υμνογραφικών κειμένων. Μεθοδολογικά εργαλεία προσέγγισης

Αννα Κόλτσιου-Νικήτα, Διευθύντρια του Εργαστηρίου Ελληνικής Γλώσσας της Χριστιανικής Γραμματείας

12.00-12.30   Διάλειμμα

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ – ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ

Η μελέτη και ερμηνεία του ποιητικού πλούτου Χριστουγέννων και Φώτων επί τη βάσει των ιαμβικών κανόνων του Ιωάννου Δαμασκηνού.

12.30-14.00 (Α) Ερμηνευτικές και μεταφραστικές προσεγγίσεις των ιαμβικών κανόνων του Ιωάννη Δαμασκηνού. Βιβλιογραφική παρουσίαση και επιγραμματική αποτίμηση
(Β) Επιλογή και συγκριτική θεώρηση τροπαρίων των ιαμβικών κανόνων των Χριστουγέννων και Θεοφανείων: Παραφράσεις-μεταφράσεις-ερμηνεία-χειρόγραφη παράδοση

π. Καλλίνικος Ευαγγελόπουλος, μεταπτυχιακός φοιτητής-Άννα Βεργίδου, μεταπτυχιακή φοιτήτρια

ΤΡΙΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ – ΔΙΑΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

14.00-15.30 Μουσικά και καλλιτεχνικά στιγμιότυπα του Δωδεκαημέρου – Ένα αφιέρωμα στον Μεγάλο Βασίλειο

Μαρία Αλεξάνδρου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Τμήματος Μουσικών Σπουδών ΑΠΘ

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

15.30-16.00 Αννα Κόλτσιου-Νικήτα – π. Χρυσόστομος Νάσσης – Μαρία Αλεξάνδρου

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: πρωτοπρ. Χρυσόστομος Νάσσης | nassis@past.auth.gr  Ι.Μ. Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς | 2310481810

Κατηγορίες: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 1ο Σεμινάριο μελέτης της λειτουργικής γλώσσας και παράδοσης της Ορθοδόξου Εκκλησίας με θέμα: «Λόγος και μέλος της Υμνολογίας του Δωδεκαημέρου»

Η χρονολόγηση της γέννησης του Ιησού Χριστού και το εορτολόγιο της Εκκλησίας

BM_125

Από το βιβλίο του Μ. Γκουτζιούδη, Ερμηνεία και Πρόσληψη Ευαγγελικών Κειμένων, Critical Approaches to the Bible 10, εκδόσεις Ostracon, Θεσσαλονίκη 2016, 149-153.

Σύμφωνα με τις δύο διηγήσεις της γέννησης το Ιησού (Μτ. 1:18-25 και 2:1-23//Λκ. 2:1-7 και 8-20), βασιλιάς του Ισραήλ ήταν ο Ηρώδης ο μεγάλος. Οι ειδικοί τοποθετούν τη γέννηση του Ιησού[1] μεταξύ 7-4 π.Χ. με τους περισσότερους να προτιμούν τη χρονιά του θανάτου του Ηρώδη (4 π.Χ.) ως τη πιθανότερη για τη γέννηση του Ιησού[2]. Το Μτ. 2:16 όμως κάνει αρκετούς[3] επίσης ερευνητές να δέχονται ότι ο Ιησούς ήταν σχεδόν δύο ετών, όταν ο Ηρώδης πέθανε τον Μάρτιο του 4 π.Χ. και έτσι να επιλέγουν το 6 π.Χ. ως τη χρονιά της γέννησής του. Δυστυχώς από τα ευαγγέλια του Ματθαίου και του Λουκά δεν έχουμε καμία άλλη βοήθεια. Η επιπλέον πληροφορία του Λουκά στο 2:2 για την απογραφή του Κυρήνιου το 6 μ.Χ. δημιουργεί μια απόκλιση δέκα χρόνων από την χρονιά του θανάτου του Ηρώδη. Δεν έχουμε επίσης καμία βοήθεια από εξωτερικές πηγές. Τότε πως προέκυψε να θεωρείται δεδομένο ότι ο Ιησούς γεννήθηκε το 1 μ.Χ.;

Ένας από τους τρόπους με τον οποίο οι Ρωμαίοι υπολόγιζαν τον χρόνο ήταν να μετρούν τα χρόνια από την ίδρυση της πόλης της Ρώμης. Στα λατινικά το σύστημα αυτό ονομαζόταν ab urbe condita (συντομογραφικά AUC), το οποίο σημαίνει στα ελληνικά από κτίσεως Ρώμης. Η χρονολόγηση των ιστορικών γεγονότων με τις ενδείξεις π.Χ./μ.Χ. προτάθηκε από έναν Σκύθη μοναχό κατά τον 6ο αι. μ.Χ., τον Διονύσιο τον μικρό. Αυτός ευθύνεται για το λάθος στη χρονολόγηση του έτους της γέννησης του Ιησού. Ο Διονύσιος πίστευε ότι ο Ιησούς γεννήθηκε το 1 μ.Χ. και καθόρισε η χρονιά αυτή να αντιστοιχεί στο έτος 754 από κτίσεως Ρώμης[4]. Από τα στοιχεία που μας παρέχει ο Σουητώνιος και άλλοι Ρωμαίοι συγγραφείς, οι περισσότεροι ερευνητές πιστεύουν ότι ο Τιβέριος άρχισε να κυβερνά από κοινού με τον ήδη αυτοκράτορα Αύγουστο (ο οποίος ήταν πατριός του) το 12 μ.Χ., και ότι η ρωμαϊκή Σύγκλητος τον ανακήρυξε αυτοκράτορα, όταν ο Αύγουστος πέθανε το 14 μ.Χ.

Από τα νομίσματα που εκδόθηκαν κατά την αυτοκρατορία του Τιβέριου είναι ξεκάθαρο ότι ο ίδιος ο Τιβέριος αναγνώριζε ως πρώτο έτος της βασιλείας του εκείνο του θανάτου του Αυγούστου το 14 μ.Χ. Ο Τάκιτος, ο Σουητώνιος και ο Δίων Κάσσιος υπολογίζουν από το 14 μ.Χ. Ο Λουκάς εκτός από την προσπάθειά του να προσδιορίσει με ακρίβεια τη γέννηση του Ιησού, θέλησε επίσης να δώσει έμφαση στο έτος κατά το οποίο ξεκίνησε τη δράση του ο Ιωάννης ο Βαπτιστής και να το καταγράψει ιστορικά. Ο Λουκάς όχι μόνο αναφέρει ρητά στο 2:1-3 το ακριβές έτος κατά το οποίο ο Ιωάννης ξεκίνησε τη δράση του, τον 15ο χρόνο της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τιβέριου, αλλά επίσης παρουσιάζει το πολιτικό σκηνικό. Επομένως το 15ο έτος της βασιλείας του Τιβέριου[5] ήταν το 28-29 μ.Χ. Στο Λκ. 3:23 στην αρχή του γενεαλογικού καταλόγου, ο ευαγγελιστής μας παρέχει ακόμη μια πληροφορία. Μας ενημερώνει ότι όταν ο Ιησούς ξεκίνησε τη δημόσια δράση ήταν περίπου τριάντα ετών. Αν υπολογίσουμε την ηλικία του υποθέτοντας ότι γεννήθηκε το 4 π.Χ., τότε αυτός ήταν κατά το 15ο έτος της βασιλείας του Τιβέριου 34 ετών. Η πληροφορία του Λουκά στο 3:23 ταιριάζει με τον υπολογισμό. Αν υποθέσουμε ότι γεννήθηκε το 6 μ.Χ. κατά την απογραφή του Κυρήνιου τότε θα πρέπει να ήταν γύρω στα 23 με 24. Μπορεί όμως η πληροφορία του Λκ. 3:23 να μην είναι ιστορική αλλά συμβολική.

BM_21

Μετά τις προσπάθειες για χρονολόγηση της γέννησης του Ιησού, μπορούμε να δούμε πως προέκυψε η ημερομηνία του εορτασμού της στις 25 Δεκεμβρίου. Το μόνο κείμενο που ίσως βοηθά στον προσδιορισμό της εποχής είναι το Λκ. 2:8. Εφόσον οι βοσκοί ήταν έξω με τα κοπάδια τους κατά τη διάρκεια της νύχτας, αυτό φανερώνει ότι ήταν άνοιξη ή καλοκαίρι, ή ίσως φθινόπωρο αλλά όχι χειμώνας. Το υψόμετρο της Βηθλεέμ, το κρύο και η υγρασία δεν συνηγορούν για μια τέτοια κτηνοτροφική συνήθεια. Σε ορισμένες εργασίες όμως νεότερων ερμηνευτών αναφέρεται η παρατήρηση ότι κάποιος σύγχρονος περιηγητής ο οποίος επισκέφτηκε τη Βηθλεέμ το χειμώνα του 1967, συνάντησε βοσκούς με μικρά κοπάδια προβάτων στην ύπαιθρο κατά τη νύχτα[6]. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε εδώ ότι η διήγηση δεν έχει ιστορικό χαρακτήρα και επομένως δεν μπορούμε να λάβουμε υπόψη αυτήν την πληροφορία. Σε αντίθεση με τον θάνατο του Ιησού τα γεγονότα που συνδέονταν με τη γέννησή του ήταν άγνωστα στους χριστιανούς και μάλιστα μέχρι το τέλος του 2ου αι. μ.Χ. δεν έχουμε καμία πληροφορία για εορτασμό της γέννησής του. Στις αρχές του 3ου αι. ο Κλήμης ο Αλεξανδρέας είναι αυτός που μας πληροφορεί ότι διάφορες ημερομηνίες προτείνονταν στις ημέρες του για να γιορτάζεται η γέννηση του Κυρίου[7]. Αργότερα βρίσκουμε δύο ημερομηνίες εορτασμού των Χριστουγέννων. Τον 5ο αι. μ.Χ. η προσκύνηση των μάγων καθιερώνεται στη Δύση, όπως πληροφορούμαστε από τον Αυγουστίνο, να γιορτάζεται στις 6 Ιανουαρίου μαζί με τα Θεοφάνεια, αφού η γέννηση του Χριστού είχε από τον 4ο αι. μ.Χ. οριστεί στις 25 Δεκεμβρίου[8]. Η τελευταία ημερομηνία πιθανόν οφείλεται στο γεγονός ότι οι εθνικοί γιόρταζαν την ίδια ημέρα τα Σατουρνάλια. Μια γιορτή αφιερωμένη στον ανίκητο ήλιο (Sol Invictus) σε σύνδεση με το χειμερινό ηλιοστάσιο[9]. Έτσι η χριστιανική γιορτή αντικατέστησε την άλλη του εθνικού κόσμου μετά την αναγνώριση του χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας του κράτους από τον Μέγα Κωσταντίνο. Η επιλογή της συγκεκριμένης γιορτής και η αντικατάστασή της έγινε για να διευκολυνθεί η εξάπλωση του χριστιανισμού στο ρωμαϊκό κόσμο. Η θεωρία αυτή έχει τις δυσκολίες της[10]. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη θεωρία εξήγησης της προτίμησης της 25ης Δεκεμβρίου που είναι λιγότερο γνωστή αλλά αρχαιότερη. Στην Ανατολή οι χριστιανοί γιόρταζαν κατά τον 4ο αι. τα Χριστούγεννα πριν την επίσημη καθιέρωσή τους στο ημερολόγιο της αυτοκρατορίας στις 6 Ιανουαρίου μαζί με τα Θεοφάνεια[11]. Η Αρμενική Εκκλησία εξακολουθεί μέχρι σήμερα να γιορτάζει τα Χριστούγεννα στις 6 Ιανουαρίου μαζί με τα Θεοφάνεια. Σύμφωνα με τη δεύτερη θεωρία η επιλογή της 25ης Δεκεμβρίου έγινε πριν την καθιέρωση του Χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας του κράτους. Αυτό συνέβη γιατί σύμφωνα με κάποια παράδοση η προαναγγελία της γέννησης του Ιησού στη Μαρία που σήμερα γιορτάζεται ως ο ευαγγελισμός της 25ης Μαρτίου συνδέθηκε με την ημερομηνία του θανάτου του Ιησού στο ηλιακό ημερολόγιο[12]. Έτσι κάποιοι χριστιανοί θεωρούσαν ότι η σύλληψη και η θανάτωση του Ιησού είχε συμβεί στις 25 Μαρτίου. Ας σημειωθεί ότι εννέα μήνες αργότερα έχουμε 25 Δεκεμβρίου. Στο ελληνικό ημερολόγιο η 14η Νισάν συνέπιπτε με την 6η Απριλίου και έτσι κατ’ ανάλογο τρόπο εννέα μήνες μετά έχουμε 6 Ιανουαρίου. Η Αρμενική Εκκλησία εξακολουθεί να γιορτάζει τον Ευαγγελισμό στις 7 Απριλίου.

Στο δυτικό κόσμο είχε διαμορφωθεί μια παράδοση που ήθελε τους μάγους να έχουν επισκεφτεί τον Ιησού δώδεκα ημέρες μετά τη γέννησή του[13], όταν ήταν δεκατριών ημερών και η ημερομηνία αυτή ήταν η 6η Ιανουαρίου. Προφανώς κάποιοι υπέθεσαν ότι οι μάγοι είχαν δει το αστέρι στις 25 Δεκεμβρίου και έφτασαν στη Βηθλεέμ στις 6 Ιανουαρίου. Ο Ματθαίος ωστόσο δεν μας παρέχει καμία χρονική βοήθεια. Με το πέρασμα των χρόνων όμως, νέες παραδόσεις προστέθηκαν σε όσα περιέχονται στην ευαγγελική διήγηση και διαμόρφωσαν όσα τελικά μας είναι σήμερα γνωστά για τους μάγους. Ο εορτασμός των μάγων προέκυψε όταν η γιορτή της γέννησης του Χριστού καθορίστηκε στο εορτολόγιο της Εκκλησίας στις 25 Δεκεμβρίου. Η τιμή προς τους μάγους έτσι προστέθηκε στις 6 Ιανουαρίου μαζί με τα θεοφάνεια και την ανάμνηση του γάμου στην Κανά αλλά μόνο στη Δύση. Οι εκκλησίες της Ανατολής εξακολουθούν μέχρι σήμερα να μην γιορτάζουν τους μάγους στις 6 Ιανουαρίου. Η πρώτη μαρτυρία για τον εορτασμό της βάπτισης του Κυρίου[14] στις 6 Ιανουαρίου προέρχεται από την Ανατολή και ανάγεται τον 2ο αι. μ.Χ. Παρατηρούμε ότι η δεύτερη θεωρία δικαιολογεί το ιουδαϊκό υπόβαθρο του χριστιανισμού.

Συμπερασματικά θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι και οι δύο επιστημονικές προτάσεις για την προέλευση της γιορτής των Χριστουγέννων έχουν τις δυσκολίες τους. Όποια και αν είναι η αιτία της επιλογής της ημερομηνίας της γέννησης του Ιησού, θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι αυτή δεν οφείλεται στις περιγραφές των δύο κανονικών διηγήσεων που έχουμε στον Ματθαίο και στον Λουκά.

Άγιος Γερμανός_14

[1] Βλ. J. Thorley, «When Was Jesus Born?», GR 28 (1981) 81.

[2] S. Parpola, «The Magi and the Star», BR 17 (2001) 16-23. Δεν λείπουν βέβαια και άλλες προτάσεις που θεωρούν εσφαλμένη την πληροφορία του Ιωσήπου σχετικά με το θάνατο του Ηρώδη του μεγάλου το 4 π.Χ. και προτείνουν το 1 π.Χ. Έτσι ο η γέννηση του Ιησού ανάγεται στο 2 π.Χ. Βλ. ενδεικτικά J. Thorley, στο ίδιο, 87-88. Για μια παλιότερη πρόταση που τοποθετεί τη γέννηση του Χριστού το 12 π.Χ. βλ. J. Vardaman, «Jesus’ Life: A New Chronology», στο Chronos, Kairos, Christos: Nativity and Chronological Studies Presented to Jack Finegan, έκδ. J. Vardaman-E. M. Yamauchi, Eisenbrauns, Winona Lake 1989, 56-61. Βλ. επίσης τη συζήτηση σχετικά με την χρονιά του θανάτου του Ηρώδη του μεγάλου στο H. W. Hoehner, «The Date of the Death of Herod the Great», στο Chronos, Kairos, Christos: Nativity and Chronological Studies Presented to Jack Finegan, έκδ. J. Vardaman-E. M. Yamauchi, Eisenbrauns, Winona Lake 1989, 101-111.

[3] Βλ. G. Mussies, «Τhe Date of Jesus’ Birth in Jewish and Samaritan Sources», JSJ 29 (1998) 417. Στο άρθρο του ο Mussies μας πληροφορεί ότι ο Ωριγένης στο έργο του Κατά Κέλσου, 1, 58, 4-5 έχει διατηρήσει την άποψη ότι ο Ηρώδης που έσφαξε τα νήπια ήταν ο Αρχέλαος ή ο Αντίπας και όχι ο πατέρας τους, ο Ηρώδης ο μεγάλος (βλ. σ. 420). Η θέση αυτή όμως προερχόταν από λάθος του Κέλσου.

[4] Ο σερ C. J. Humphreys, Η Ημέρα που Σταυρώθηκε ο Ιησούς. Ανασυνθέτοντας τις Τελευταίες Ημέρες του Πάθους, (μτφρ. Α. Κλήμη-επιστ. επιμ. Μ. Γκουτζιούδης), Μέθεξις, Θεσσαλονίκη 2015, 53 πιστεύει ότι αν και ο Διονύσιος έκανε λάθος στον υπολογισμό της γέννησης του Ιησού, μπορούμε με ασφάλεια να μεταφέρουμε έτη από το σύστημα AUC το οποίο χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι στο σύστημα π.Χ./μ.Χ. που χρησιμοποιούμε εμείς σήμερα.

[5] Ο C. J. Humphreys, στο ίδιο, 143-144 δέχεται ότι «δεν μπορούμε να είμαστε ωστόσο βέβαιοι ότι ο Λουκάς χρησιμοποιούσε την καθιερωμένη ρωμαϊκή μέθοδο για να υπολογίζει τα έτη των αυτοκρατόρων και είναι πιθανό να χρησιμοποίησε το ιουδαϊκό ημερολόγιο. Αν χρησιμοποίησε το ιουδαϊκό θρησκευτικό ημερολόγιο που ξεκινούσε την άνοιξη, τότε το 15ο έτος του Τιβέριου θα ήταν από την άνοιξη του 29 μ.Χ. μέχρι την άνοιξη του 30 μ.Χ. Αν χρησιμοποιούσε το ιουδαϊκό πολιτικό ημερολόγιο που ξεκινούσε κατά το προηγούμενο φθινόπωρο, τότε το 15ο έτος ήταν από το φθινόπωρο του 28 μέχρι το φθινόπωρο του 29 μ.Χ.». 

[6] Η πληροφορία αντλήθηκε από το J. Finegan, Handbook of Biblical Chronology: Principles of Time Reckoning in the Ancient World and Problems of Chronology in the Bible, Princeton University Press, Princeton 1998, 328.

[7] Στρωματείς, 1, 21, 145.

[8] Ένα ρωμαϊκό ημερολόγιο είναι η αρχαιότερη πηγή μας για αυτήν την ημερομηνία. Ο Αυγουστίνος λίγο αργότερα μας πληροφορεί επίσης ότι οι Δονατιστές γιόρταζαν τη γέννηση του Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου.

[9] Το 4ο αι. μ.Χ. η γιορτή διαρκούσε μέχρι τις 5 Ιανουαρίου. Η ημερομηνία του χειμερινού ηλιοστασίου σήμερα είναι η 21η Δεκεμβρίου (μετά την ημερολογιακή προσαρμογή) αλλά στην αρχαιότητα θεωρούσαν πως η ημέρα αυτή ήταν η 6η Ιανουαρίου και αργότερα θεωρήθηκε η 25η Δεκεμβρίου. Βλ. περισσότερα στο J. Finegan, στο ίδιο, 320-321 και K. M. Simmons, «The Origins of Christmas and the Date of Christ’s Birth», JETS 58 (2015) 300.

[10] Βλ. αναλυτικά K. M. Simmons, στο ίδιο, 301-303.

[11] A. McGowan, «How December 25 Became Christmas», BR 18 (2002) 47-48.

[12] Βλ. πληροφορίες στο A. McGowan, στο ίδιο, 57-58 και στο K. M. Simmons, στο ίδιο, 303-305. Τα ηλιοστάσια και οι ισημερίες φαίνεται πως έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην καθιέρωση των δεσποτικών εορτών.

[13] Υπήρξε επίσης πρόταση ότι η επίσκεψη των μάγων έγινε στη Ναζαρέτ μετά την επιστροφή της οικογένειας του Ιησού από την Ιερουσαλήμ και συνεπώς είχαν παρέλθει σαράντα τουλάχιστον ημέρες από τη γέννησή του. Η πρόταση αυτή συνδυάζει και τις δύο εκδοχές της γέννησης του Ιησού και στηρίζεται κυρίως στο Μτ. 2:11. Βλ. K. M. Simmons, στο ίδιο, 311.

[14] Ο R. C. Trexler, στο ίδιο, 9 θεωρεί ότι η τοποθέτηση της γιορτής των Θεοφανείων στις 6 Ιανουαρίου μπορεί να έχει επηρεαστεί από μια αιγυπτιακή γιορτή μιας θεότητας η οποία συνδεόταν με τον ήλιο και την ευλογία του ποταμού Νείλου. Αυτή είχε καθιερωθεί να γιορτάζεται στις 6 Ιανουαρίου.

Κατηγορίες: ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ | Ετικέτες: , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η χρονολόγηση της γέννησης του Ιησού Χριστού και το εορτολόγιο της Εκκλησίας

Γιορτάζω…και γίνομαι πιο άνθρωπος. Ανεβαίνω ένα σκαλί πιο ψηλά σ’ ό,τι ονομάζουμε ανθρωπιά! Θεολογικό Σχόλιο με αφορμή την Εορτή των Χριστουγέννων

Μονή Χώρας_23 Του Επίκουρου Καθηγητή του Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ Αθανασίου Στογιαννίδη

Συνήθως επαναλαμβάνουμε στα λόγια μας αυτές τις μέρες τη λέξη «γιορτή». Ευχόμαστε «καλές γιορτές». Ρωτούμε «πού θα περάσεις φέτος τις γιορτές;», «Τι θα κάνεις στις γιορτές;». Μάλιστα, χρησιμοποιούμε την ίδια λέξη και ως χρονικό προσδιορισμό: «να βρεθούμε πριν ή μετά τις γιορτές». Η γιορτή, λοιπόν. Οι γιορτές! Και τι είναι η γιορτή; Είναι ένα πανηγύρι; Είναι κάτι που μας ξεκουράζει; Κι όταν ηχεί στ’ αυτιά μας η λέξη αυτή, τι έρχεται αβίαστα στον νου μας; Περισσότερη διασκέδαση; Περισσότερη ανάπαυλα;

Νομίζω ότι αυτό που μας συγκινεί περισσότερο, δεν είναι τόσο η προσμονή του να γιορτάσουμε, όσο μία βαθύτερη ανάγκη του να νιώσουμε κάτι άλλο, να νιώσουμε κάπως αλλιώς, έστω και για λίγο…. Περιμένουμε πώς και πώς τις γιορτές, γιατί κατ’ ουσίαν αναζητούμε να ξεφύγουμε από κάτι· επιδιώκουμε να αποδράσουμε από την καθημερινότητα· θέλουμε να ξεχάσουμε όποια μέριμνα ή έγνοια μάς ταλανίζει και διαταράσσει την πολυπόθητη ευδαιμονία μας. Και τελικά, τι γυρεύουμε; Ή καλύτερα, τι βρίσκουμε από την απόδρασή μας αυτή;

Έχω την εντύπωση ότι η γιορτή, ή καλύτερα η συμμετοχή μας σε μία γιορτή, όπως τα Χριστούγεννα, έχει δύο διαστάσεις: η μία εκφράζεται ως πορεία και κίνηση προς τα έξω και η άλλη ως κίνηση προς τα έσω.

Σε μία γιορτή αυτό που έχει πρώτιστη σημασία είναι η συνάντηση. Δεν γιορτάζω μόνος μου, εγωκεντρικά και ερμητικά κλεισμένος στην αυταρέσκειά μου. Γιορτάζω μαζί. Γιορτάζω μαζί με τους άλλους. Γιορτάζω για να συναντήσω τους άλλους, πραγματοποιώντας μία έξοδο από τον εαυτό μου, από ό,τι με απασχολεί άμεσα, απ’ ό,τι με τυραννάει, απ’ ό,τι εν, πάσει περιπτώσει, δεν μ’ αφήνει προς στιγμήν να ησυχάσω. Απλώνω το χέρι μου στον άλλο, μετέχω στον πόνο του, γεύομαι την χαρά του. Είμαι μαζί του. Γιορτάζω, και γίνομαι πιο άνθρωπος, ανεβαίνω ένα σκαλί πιο ψηλά σ’ ό,τι ονομάζουμε ανθρωπιά! Γιορτάζοντας αλλάζω και μεταπλάθομαι από άνθρωπος σε συνάνθρωπος!

Άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο, επιχειρούμε αυθόρμητα αυτήν την κίνηση προς τα έξω. Όλοι μας γινόμαστε πονόψυχοι, ιδιαίτερα κατά τις άγιες ημέρες των Χριστουγέννων. Όντως, συλλαμβάνουμε τον εαυτό μας να γίνεται πιο ελεήμονας. Και έτσι συμμετέχουμε π.χ. στον έρανο της αγάπης που διενεργεί η Εκκλησία μας, προσφέρουμε δώρα αλλά και είδη πρώτης ανάγκης σε όσους βρίσκονται σε αρκετά δύσκολη κατάσταση κ.λπ. Και ορθώς πράττουμε. Γιατί όμως; Γιατί όλα αυτά, με μία περισσή ορμή, ειδικά κατά την περίοδο των εορτών; Μήπως γιατί λυπόμαστε όλους εκείνους που αντιμετωπίζουν προβλήματα πάσης φύσεως; Και τι σημαίνει «λυπάμαι τον άλλο»; Χρειάζεται ο άλλος την λύπησή μας; Σκεφτήκαμε ότι μπορεί να χρειάζεται και κάτι άλλο, πέρα από…την λύπηση; Εμείς θα θέλαμε να μας λυπούνται οι άλλοι;

Η εορτή των Χριστουγέννων είναι μία ευλογημένη αφορμή για να «ψαχτούμε» λίγο περισσότερο. Να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στην ψυχούλα μας. Για να αναζητήσουμε αυτό ακριβώς που πραγματικά ποθούμε, και όχι πράγματα επίπλαστα και φαντασιακά.

Τα Χριστούγεννα ως εορτή της Σάρκωσης του Υιού και Λόγου του Θεού είναι όντως μία ευλογημένη αφορμή να επιχειρήσουμε μία πορεία απελευθέρωσης από οτιδήποτε μας κρατεί δέσμιους σ’ ένα αυτάρεσκο εγώ! Μία προσπάθεια να βιώσουμε την ειρήνη… εκείνην που χαρίζει ο Χριστός. «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Η ειρήνη του Χριστού δεν είναι απλώς μία εκδήλωση συμπόνοιας προς τον συνάνθρωπο που αγωνίζεται να επιβιώσει. Είναι κάτι πολύ περισσότερο: είναι μία ποιοτική αναβάθμιση της ύπαρξής μας, μία ειλικρινής απόφαση, γεύση και απόσταγμα εμπειρίας, ότι η ζωή μας είναι αφόρητη και αδιανόητη, εάν δεν είναι ζωή μαζί με τον άλλον. Είναι μία μαρτυρία ζωής, πως δεν μπορώ να ζήσω, παρά μονάχα μαζί με τον συνάνθρωπό μου, αγκαλιάζοντάς τον σφιχτά, γευόμενος τα προβλήματά του και μετέχοντας χωρίς φθόνο στην χαρά του. Και έτσι ο άλλος γίνεται η αιτία…για να υπάρχω…εγώ.

Αυτή είναι η ειρήνη του Χριστού, η ειρήνη που ενώνει τα διεστώτα, και καταρρίπτει φραγμούς που χωρίζουν, όχι τις τσέπες των ανθρώπων, αλλά τις καρδιές τους. Αν ήταν ενωμένες οι καρδιές μας, οι καρδιές όλων μας, τότε η συμπόνοια, η φιλανθρωπία, οι εκδηλώσεις αγάπης, θα ήταν όχι κάτι το περιστασιακό με αφορμή… τις γιορτές, αλλά το φυσικό επακόλουθο μιας ουσιαστικής και υπαρξιακής σχέσης με τον άλλον. Ο άλλος δεν είναι η κόλασή μου. Και ούτε απλώς και μόνο ο παράδεισός μου. Ο άλλος είναι η μοναδική μου ευκαιρία για να ζήσω ως άνθρωπος! Εν ειρήνη μαζί του! Αυτό τουλάχιστον μας υπομνηματίζει η φράση «καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία»!

Η πολυπόθητη ειρήνη με τον άλλον ως κίνηση εναγκαλισμού του, προϋποθέτει μία κίνηση προς τα έσω· έναν διάλογο με τον εαυτό μας· μία αφορμή για προσωπική αναζήτηση με τα ενδότερα της ύπαρξής μας. Ποθούμε διακαώς να εορτάσουμε. Για να ξεφύγουμε. Για να αφήσουμε προς στιγμήν την καθημερινότητα. Γιατί όμως; Τι μας τρομάζει πραγματικά; Τι είναι αυτό που μας κλονίζει αδυσώπητα; Τι είναι εκείνο μπροστά στο οποίο συμπυκνώνονται όλοι μας οι φόβοι και οι αγωνίες; Τι είναι εκείνο που συνιστά το μόνο και αληθινό πρόβλημα του καθενός μας ξεχωριστά; Ή, ας θέσουμε διαφορετικά το ίδιο ερώτημα: Τι είναι εκείνο, το οποίο έχουμε τόσο πολύ ανάγκη, για να επιλύσουμε όλα μας τα προβλήματα; Ξεδιπλώστε απλόχερα όλες σας τις επιθυμίες. Τοποθετήστε τες σε μία ιεραρχική σειρά. Και καταλήξτε σε μία που την επιζητείτε περισσότερο απ’ όλες. Βολιδοσκοπήστε τον εαυτό σας. Τι θα απαντούσατε, εάν σας προσέφεραν τη δυνατότητα να επιλέξετε ένα και μόνο πράγμα που σας συγκινεί περισσότερο από κάθε τι άλλο σ’ αυτόν τον κόσμο; Η απάντηση, μάλλον, είναι ξεκάθαρη ή σχεδόν ξεκάθαρη.

Αυτό που πραγματικά πληρώνει την ύπαρξη του ανθρώπου είναι η ίδια η ζωή ως δώρο. Και αυτό που τραυματίζει και συνθλίβει ολοσχερώς τον άνθρωπο, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η κατάργηση της ίδιας της ζωής, δηλ. ο θάνατος. Και όλη η δύναμη της δημιουργικότητας του ανθρώπου δεν είναι τίποτε άλλο παρά η προσπάθειά του να υπερβεί τον ίδιο του τον εαυτό· να καταστείλει κάθε εμπόδιο που τον κρατά φυλακισμένο στη φθορά, και υποταγμένο σε μία βιωτή με ημερομηνία λήξεως. Ο άνθρωπος διψά πάντοτε να γκρεμίζει τους πάσης φύσεως περιορισμούς. Και αγωνίζεται γι’ αυτό. Και κατακτά με ιλιγγιώδη ταχύτητα τα υπερώα της γνώσης αυτού του κόσμου. Και αναπτύσσει τις επιστήμες και την τεχνολογία. Και κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του, για να γίνει η ζωή του καλύτερη, για να μην έχει φραγμούς, για να μην υποτάσσεται σε ό,τι την αλλοιώνει και την καταστρέφει. Δεν είναι ολοφάνερο ότι ο άνθρωπος διψά για κάτι που δεν έχει τέλος; Και ότι αρνείται να αποδεχτεί πως η ζωή του έχει ένα τέρμα; Και ότι με αυτό το σκεπτικό, παλεύει, για να δώσει μία νότα αφθαρσίας στις εμπειρίες του;

Ίσως, επιστημονικά σκεπτόμενοι, φαίνεται κάπως παράτολμο, και μόνο να το σκεφτούμε· τα γενόμενα όμως αυτό υποδεικνύουν: ότι ο άνθρωπος φέρει μέσα του μία άσβεστη φλόγα για ζωή και για διαιώνιση αυτής της ζωής. Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος οραματίζεται σε κάθε του βήμα, σε κάθε σταλαγματιά του βίου του, ένα μόνο πράγμα: την αθανασία! Μια ζωή δίχως τέλος, δίχως φθορά, δίχως περιορισμούς που θέτει ο χρόνος και ο χώρος. Γι’ αυτό το πράγμα μάχεται καθημερινά!

Άρα, το κατεξοχήν πρόβλημα, με το οποίο είναι αντιμέτωπος ο άνθρωπος, ο κάθε άνθρωπος, είναι ο θάνατος, η καλύτερα, η δίψα για ζωή! Και ο τρόπος με τον οποίον αντιμετωπίζουμε τα όσα προβλήματα εμφανίζονται στην καθημερινότητά μας, είναι ο τρόπος με τον οποίον τοποθετούμαστε απέναντι στον θάνατο, ή ορθότερα, ο τρόπος με τον οποίον οραματιζόμαστε τη ζωή μας δίχως τέλος!

Και στο σημείο αυτό, έρχεται ως απάντηση-καταπέλτης το ελπιδοφόρο μήνυμα και το εκπληκτικό γεγονός που εορτάζουμε τα Χριστούγεννα. Αυτό που συνέβη είναι κατ’ ουσίαν ασύλληπτο στην ανθρώπινη διάνοια. Η διαχρονική επιθυμία και ανάγκη του ανθρώπου να κάνει την ύπαρξή του αθάνατη, λαμβάνει σάρκα και οστά. Γιατί; Διότι μέσα στην μήτρα της Παναγίας ο Θεός αποκτά την ανθρώπινη φύση· ενώνεται μαζί της· γεννιέται ως άνθρωπος.

Τα Χριστούγεννα δεν είναι μία γιορτή που εξαντλείται στα δώρα με τα όμορφα περιτυλίγματα, με τις πολύχρωμες κορδέλες, με τα απολαυστικά γλυκά και άλλα εδέσματα. Τα Χριστούγεννα είναι η πρόταση ζωής που κομίζει το Ευαγγέλιο σε όλους τους ανθρώπους. Και όταν λέμε «πρόταση» δεν εννοούμε κάποιο ιδεολόγημα, αλλά μία κατάθεση εμπειρίας, ένα γεγονός, μία πρόσκληση και πρόκληση συμμετοχής σε κάτι που μπορεί να μας αλλάξει συθέμελα. Ο Μέγας Αθανάσιος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «Αὐ­τός ἐ­νην­θρώ­πη­σεν, ἵ­να ἡ­μεῖς θε­ο­ποι­η­θῶ­μεν», κάτι που επιβεβαιώνει και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, υποστηρίζοντας ότι «Ἄν­θρω­πος γάρ ἐ­γέ­νε­το ὁ Θε­ός καί Θε­ός ὁ ἄν­θρω­πος».

Περιδιαβαίνοντας την ιστορία του ανθρώπου από τις συμβολικές διηγήσεις της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι σήμερα, διαπιστώνουμε ότι ένας είναι ο εναγώνιος οίστρος του: Να γίνει Θεός. Να πάψει να είναι πια μία οντότητα που περιορίζεται από τον θάνατο. Το ζήτημα όμως είναι ότι η προσπάθεια αυτή δεν στέφεται πάντοτε με επιτυχία, διότι δεν απαντάται πάντοτε επιτυχώς το ερώτημα «πώς θα γίνω Θεός». Όλοι μας γυρεύουμε να γίνουμε Θεοί, διότι απλούστατα όλοι μας αγωνιζόμαστε να γεμίσουμε τη ζωή μας με την απόλυτη ευτυχία· υπάρχει άραγε κανείς που να μην θέλει κάτι τέτοιο; Και τα Χριστούγεννα, μάς δίνουν την ευκαιρία να στοχαστούμε για το όνειρο μας αυτό και να επιλέξουμε να μπολιάσουμε τη δίψα μας για αιωνιότητα μέσα στον ίδιο τον Χριστό.

Ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, όπως ομολογεί και γεύεται η Εκκλησία μας, είναι αληθινός Θεός και αληθινός άνθρωπος. Και μας προσφέρει τη ζωή του, για να γίνει δική μας ζωή. Και στη ζωή αυτή τίποτε το ανθρώπινο δεν απορρίπτεται, αλλά προσλαμβάνεται· μεταμορφώνεται· αγιάζεται· τοποθετείται στην προοπτική της αιωνιότητας. Και έτσι ο άνθρωπος καθίσταται συνδημιουργός με τον Θεό. Και μέσω της τέχνης περιγράφει και εξιστορεί, κατά το μέτρο των δυνατοτήτων του, την ομορφιά της Αγάπης του Θεού.

Κάλλος το άρρητον! Η Εκκλησία είναι ένα τεράστιο εργαστήριο δημιουργίας. Αυτό που απεργάζεται μέσα από τη μυστηριακή της ζωή, δεν είναι μία ηθικοποίηση του ανθρώπου. Δεν πηγαίνουμε στην Εκκλησία απλώς και μόνο για να γίνουμε ηθικά στοιχεία στην κοινωνία, αλλά εξάπαντος για να ζήσουμε· για να κοιτάξουμε τον θάνατο κατάματα, και να του πούμε ότι δεν τον φοβόμαστε· γιατί είμαστε ενωμένοι με αυτόν που δίνει την ζωή! Και νικώντας τον θάνατο γινόμαστε ελεύθεροι, διαρρηγνύουμε τους δεσμούς μας μ’ ένα νάρκισσο εαυτό μας και ζούμε…ανακαλύπτοντας τον άλλον. Και έτσι μέσα από τον Χριστό, μέσα από τη συνάντησή μας με την όντως ζωή, συναντούμε τον άλλο και ταυτόχρονα τον εαυτό μας· τον εαυτό μας και ταυτόχρονα τον άλλον.

Αυτό σημαίνει να υπερβαίνεις τον θάνατο! Να’ χεις τα κότσια, να μην μπορείς να ζήσεις ούτε στιγμή δίχως την ψυχή και το σώμα του άλλου!

Μπορείτε, εάν θέλετε, να ρίξετε μια ματιά στην εικόνα της Γεννήσεως του Χριστού. Το θείο βρέφος δεν τοποθετείται εικονογραφικά μέσα σε μια φάτνη, όπως γνωρίζουμε από τη σχετική ευαγγελική περικοπή, αλλά σ’ έναν τάφο, σ’ ένα φέρετρο, θα λέγαμε με τα σημερινά δεδομένα. Και η εικόνα του εσπαργανωμένου νεογέννητου Χριστού, θυμίζει περισσότερο μορφές νεκρών λίγο πριν την ταφή τους. Τούτο ακριβώς δείχνει περίτρανα, ότι ο Χριστός γεννάται για να δώσει ένα οριστικό τέλος σ’ αυτό που εν τέλει βασανίζει τον άνθρωπο: τον θάνατο. Ο Θεός έρχεται στον κόσμο, για να αντιμετωπίσει τον θάνατο, για να διέλθει μέσα από το κατώφλι του θανάτου και να τον νικήσει ολοκληρωτικά.

Ολόθερμες ευχές, τα Χριστούγεννα αυτά, ας μην μείνουμε στην επιφάνεια, ας μην παρασυρθούμε στα επιφαινόμενα! Ας εορτάσουμε κοντά στον άλλο, συναντώντας τον ίδιο μας τον εαυτό, για να ζήσουμε…αψηφώντας τον θάνατο! Χρόνια πολλά! Ευλογημένα! Μπολιασμένα στην ομορφιά της Αγάπης του Θεού!

Κατηγορίες: ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΡΘΡΑ | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γιορτάζω…και γίνομαι πιο άνθρωπος. Ανεβαίνω ένα σκαλί πιο ψηλά σ’ ό,τι ονομάζουμε ανθρωπιά! Θεολογικό Σχόλιο με αφορμή την Εορτή των Χριστουγέννων

Συμπεράσματα του 5ου Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας με θέμα: Αναγνώσεις της Βίβλου στις διάφορες χριστιανικές παραδόσεις. Με αφορμή την επέτειο των 500 χρόνων από τη Μεταρρύθμιση του Λουθήρου

ΕΒΕ_20_00001

Του Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Καθηγητή Μιλτιάδη Κωνσταντίνου

Ένα ακόμη συνέδριο έφτασε στο τέλος του. Ήταν το 5ο στη σειρά, κάτι που επιτρέπει την αισιοδοξία πως τα συνέδρια αυτά έχουν γίνει πια θεσμός. Η αισιοδοξία αυτή καθιστά με τη σειρά της ιδιαίτερα περήφανη την Ελληνική Βιβλική Εταιρία, καθώς το έργο της δεν περιορίζεται στον μεταφραστικό μόνον τομέα, αλλά φιλοδοξεί με ανάλογες πρωτοβουλίες να λειτουργήσει ως καταλύτης στις σχέσεις μεταξύ των προερχόμενων από διάφορες εκκλησιαστικές παραδόσεις χριστιανών.

Στόχος των διεθνών αυτών συνεδρίων είναι να προβάλουν τη Βίβλο ως το ζωντανό κείμενο των χριστιανικών κοινοτήτων αλλά και ως ουσιαστικό παράγοντα στη διαμόρφωση του πολιτισμού και της πνευματικής παραγωγής, και να καλλιεργήσουν με αυτόν τον τρόπο έναν δημιουργικό διάλογο με την ευρύτερη κοινωνία.

ΕΒΕ_15_00001

Το φετινό συνέδριο ήταν αφιερωμένο στα 500 χρόνια από τη Μεταρρύθμιση του Λουθήρου και καταβλήθηκε προσπάθεια να δωθεί ο λόγος σε προερχόμενους από διάφορες χριστιανικές παραδόσεις ερευνητές, προκειμένου να παρουσιάσουν παραδείγματα των δικών τους αναγνώσεων του βιβλικού κειμένου. Δεν αποκλείστηκε ούτε η ραββινική προσέγγιση της Βίβλου, που ακούστηκε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τους συνέδρους. Σύντομα όλες οι εισηγήσεις, όπως έγινε και με εκείνες των προηγούμενων συνεδρίων, θα βρίσκονται στη διάθεση του αναγνωστικού κοινού τυπωμένες στα πρακτικά που θα εκδοθούν.

ΕΒΕ_40_00001

Ανεξάρτητα από την άποψη που έχει κανείς για το μεταρρυθμιστικό έργο του Λουθήρου κατά τον 16ο αιώνα, ουδείς αμφισβητεί ότι η Μεταρρύθμιση έπαιξε σημαντικότατο ρόλο στην ευρύτερη διάδοση της Βίβλου, συμβάλλοντας έτσι στη διαμόρφωση, όχι μόνον αυτού που συνήθως αποκαλείται σύγχρονος δυτικός πολιτισμός, αλλά και στην ανάπτυξη της εθνικής αυτοσυνειδησίας των λαών της Ευρώπης, επηρεάζοντας τόσο την πολιτική και οικονομική ζωή όσο και τη φιλοσοφία και την ηθική.

ΕΒΕ_47_00001

Με βάση τα παραπάνω, η αναζήτηση των τρόπων με τους οποίους οι διαφορετικές αναγνώσεις της Βίβλου από τις διάφορες χριστιανικές παραδόσεις από την Μεταρρύθμιση μέχρι σήμερα επηρέασαν τη διαμόρφωση της σύγχρονης χριστινιακής αυτοσυνειδησίας παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον και φιλοδοξία του φετινού συνεδρίου ήταν η ανάδειξή τους. Ασφαλώς ένας τόσο φιλόδοξος στόχος μόνον ενδεικτικά και εν μέρει θα ήταν δυνατόν να επιτευχθεί στο πλαίσιο ενός μικρού συνεδρίου, μέσα όμως από τις εισηγήσεις που ακούστηκαν οι σύνεδροι πήραν μια μικρή γεύση της πολυφωνικότητας της Βίβλου, η οποία με τη σειρά της μπορεί να αποτελέσει ένα νέο μοντέλο για τη διαμόρφωση μιας κοινωνίας διαλόγου και να λειτουργήσει έτσι ως μια φωνή ελπίδας ότι υπάρχει εναλλακτικός δρόμος ανάμεσα στον ολοκληρωτισμό και την ατομοκρατία, συνέπειες και τα δύο της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας και των κοινωνικών ανατροπών που αυτή προκάλεσε.

Κατηγορίες: ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΙΔΕΣ | Ετικέτες: , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Συμπεράσματα του 5ου Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας με θέμα: Αναγνώσεις της Βίβλου στις διάφορες χριστιανικές παραδόσεις. Με αφορμή την επέτειο των 500 χρόνων από τη Μεταρρύθμιση του Λουθήρου