• Μνήμη Πέτρου Οικονόμου

    Δημοσιεύτηκε στον Πόρφυρα το κείμενο αγάπης και μνήμης «Απόγευμα και με αγορά κλειστή«, που γράφτηκε ανήμερα του θανάτου του φίλου Πέτρου.

     


  • Στη μνήμη του Πέτρου Οικονόμου

    Απόγευμα και με αγορά κλειστή

    Στη μνήμη του Πέτρου Οικονόμου

    Ετοίμαζε τις τελευταίες λεπτομέρειες. Ο ιριδισμός του νέφους στον καθρέφτη τού θύμισε εκείνο το άλλο απόγευμα, των δίσεκτων καιρών. Τον ενθουσιασμό και τη βεβαιότητα της ανατροπής, τη φλόγα της νιότης. Ο πόνος πάλι· σκληρός, ατσαλένιος αλλά στιγμιαίος. Πέρασε καιρός από τη φλόγα εκείνη. Όλα και όλοι τακτοποιήθηκαν, συναρτήθηκαν αρμοστά. Άστα, παλιές ιστορίες, ξέφτισαν πια. Έπρεπε να βιαστεί, η ώρα περνούσε, ήταν πάντα συνεπής. Το ατσάλι τον καθυστέρησε λίγο ακόμα. Ιεροτελεστία το ντύσιμο, κουράστηκε τελευταία να την υπηρετεί πιστά. Ήταν, όμως, το θεώρημα της συναρτημένης αρμονίας, πώς μπορούσε να εγκαταλείψει ένα από αξιώματά της; Διάλεξε από την ντουλάπα έναν ομοιόχρωμο συνδυασμό ρούχων και ενός ζεύγους υποδημάτων. Του άρεσαν τελικά τα γήινα, όπως τα λένε, χρώματα· αυτά που τόνιζαν την ανθρώπινη επαφή, την ευγένεια των τρόπων· έτσι νόμιζε· κι έτσι ήταν. Άρχισε να ετοιμάζεται γρήγορα αλλά όχι βιαστικά. Πρόλαβε κι άναψε κι ένα τσιγάρο, τον φίλο εξ αίματός του. Ο καπνός έριξε κάτι σαν σκιά στο είδωλο του καθρέφτη. Θάμπωσε την εικόνα της συναρτημένης αρμονίας. Το ατσάλι τον πιέζει, να ετοιμαστεί, να φύγει. Άλλωστε, σήμερα είναι η μέρα του. Έπεισε τους άλλους «οι βαθμοί, απόγευμα και με αγορά κλειστή». Καθυστερούσε. Το ατσάλι δεν θα άλλαζε σε τίποτα. Έπρεπε να φύγει. Τον περίμεναν. Απόγευμα και με αγορά κλειστή.

    15/12/2011


Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων