• Περί Κοκόλη συνέχεια

    Μετά από πρωτοβουλία φίλων και συναδέλφων του Ξ. Α. Κοκόλη, συγκεντρωθήκαμε σήμερα Κυριακή 18/11 το πρωί στις 11, στο καφέ «Ζιώγα» του κέντρου, φίλοι, συνάδελφοι και μαθητές του, για να τιμήσουμε τη μνήμη του.

    Χωρίς υπερβολές και ρητορικές εξάρσεις, η Βίκυ Καπλάνη, φοιτήτρια και συνεργάτης του Κοκόλη, και ο φίλος του από τα νεανικά χρόνια Μάκης Τρικούκης μίλησαν από καρδιάς και με λίγα λόγια.

    Η Β. Καπλάνη μας σύστησε την «κρυπτοποιητική» πλευρά του Κοκόλη και μας έκανε να σκεφτούμε μήπως πρέπει να δούμε με άλλη ματιά τις φιλολογικές του εργασίες. Μιλώντας η Β. Καπλάνη με έκανε να θυμηθώ την πρώτη μου συνάντηση με τον Κοκόλη (1993). Μια συνάντηση όλως διόλου αποθαρρυντική για μένα, γιατί δεν είχε δεχτεί να μπει στη συμβουλευτική επιτροπή της διατριβής μου. Δεν νου ήταν εύκολο να καταλάβω τότε το γιατί.

    Ο Μ. Τρικούκης ανακάλεσε νεανικές, φοιτητικές στιγμές που έζησε με τον Κοκόλη, ειδικά μέσα από τη δράση του Φοιτητικού Ομίλου Συζητήσεων. Καθώς άκουγα τον Μ. Τρικούκη σκεφτόμουν την ιστορία που γράφουν οι παρέες του Σαββόπουλου και την ανάγκη οι μικρές αυτές ιστορίες να βρουν κάποτε τη θέση τους στη μεγάλη Ιστορία.

     

    Θα σε θυμόμαστε, Ξενοφώντα.


  • Ξενοφών Κοκόλης

    Ένας ακόμα δάσκαλός μας, ο Ξενοφών Κοκόλης, γνωστός σε μας τους νεότερους ως ΞΑΚ, έφυγε από τη ζωή.
    Θυμούμαι τη σπιρτάδα του βλέμματος και την αμεσότητα με την οποία εξέφραζε τη γνώμη του.
    Τα τελευταία χρόνια σαν να είχε αποσυρθεί. Δεν τον έβλεπα ούτε στις εκδηλώσεις που γίνονταν στην πόλη.
    Τον Ξενοφώντα τον γνώρισα από πιο κοντά αλλά για λίγο διάστημα. Ήταν έντονες οι αναμνήσεις εκείνες από τα φοιτητικά μου χρόνια, κάπου προς τα τέλη της δεκαετίας του 80.
    Καλό ταξίδι, αγαπητέ Ξενοφώντα.


Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων