• Ποιήματα του Ιωσήφ Ραφτόπουλου

    Πρόκειται για το πρώτο βιβλίο της σειράς εκδόσεων του Εργαστηρίου Βιβλιολογίας «Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» (Υπεύθυνος: Χ. Λ. Καράογλου).

    Στην έκδοση περιλαμβάνονται για πρώτη φορά όλα τα ποιήματα (συνολικά: 238) που ο Ιωσήφ Ραφτόπουλος (1894-1923) συσσωμάτωσε στις οκτώ συλλογές του ή δημοσίευσε αυτοτελώς στον Τύπο της εποχής και εντοπίστηκαν από την έρευνα.

    Η εισαγωγή που προηγείται των ποιημάτων αποτελείται από τρία μέρη. Στο πρώτο και στο δεύτερο («Βιογραφικά» και «Τα ποιήματα») επιχειρείται η ανασυγκρότηση της αποσπασματικής ή ελλειπτικής εικόνας που είχαμε ώς τώρα για τη ζωή, την πολιτική δράση και το έργο τού ποιητή. Στο τρίτο μέρος («Η υποδοχή από την κριτική») συζητούνται οι όροι υπό τους οποίους οι κριτικοί υποδέχθηκαν το έργο του Ραφτόπουλου (1914-1930), γιατί το έργο πέρασε από τη δεύτερη δεκαετία του Μεσοπολέμου και εξής στην αφάνεια και προτείνεται η επανεξέταση σήμερα της ποίησης του Ραφτόπουλου σε σχέση με το κλίμα και με τις αισθητικές ιδέες του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα.

    Η διάρθρωση της έκδοσης των ποιημάτων υπαγορεύτηκε από τη χρονολογική σειρά με την οποία ο ποιητής τα εξέδωσε ή δημοσίευσε. Έτσι, προηγούνται τα 228 ποιήματα των οκτώ συλλογών και ακολουθούν, στην ενότητα «Παραλειπόμενα», τα δέκα ποιήματα και η μετάφραση ωδής του Οράτιου, όλα δημοσιευμένα στα χρόνια 1911-1921.

    Μετά τα ποιήματα ακολουθεί το «Επίμετρο 1916-1924», στο οποίο αναδημοσιεύονται έξι κείμενα του ποιητή: ένα διήγημα, τρία σημειώματα, μια επιστολή και ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα, γραμμένο λίγο μέρες πριν από τον θάνατό του. Η έκδοση ολοκληρώνεται με την ενότητα «Σημειώσεις», όπου καταγράφονται πληροφορίες κυρίως για τις αναδημοσιεύσεις των ποιημάτων, και με τα τρία Ευρετήρια (τίτλων των ποιημάτων, πρώτων στίχων και αφιερώσεων).

    Ραφτόπουλος


  • Ιωσήφ Ραφτόπουλος

    Ξεχασμένος στις μέρες μας ο ποιητής Ιωσήφ Ραφτόπουλος ήταν τελικά πολύ παραγωγικός. Στη διάρκεια της πολύ σύντομης ζωής του (πέθανε στα 29 του) δημοσίευσε περίπου 240 ποιήματα, ένα πεζό και μερικά σημειώματα.
    Ελπίζω μέχρι το τέλος του χρόνου να καταφέρω να εκδώσω τα κείμενά του.

    Τρία ποιήματά του:

    «Στιγμές οι δυο μας σμίγουμε/ με τ’ άπειρου την αρμονία/ μεγάλο θάμα ο θάνατος/
    αν κρύβει τέτοιαν ευτυχία»

    «Χειμώνας παγερός με περιζώνει.//  Ξερά κλωνάρια κάθε δέντρο απλώνει./ Να λαλεί δεν ακούς πουλί κανένα./ Οι πόθοι τα όνειρά μου νεκρωμένα./ Για σάς, ω δέντρα, νέα άνοιξη θ’ ανθίσει/ των πουλιών η χαρά θα πλημμυρίσει./ Μα εμένα πνοή θανάτου με πληγώνει// Χειμώνας παγερός με περιζώνει.»

    «Ανοίξαν τα τριαντάφυλλα κόκκινα μιαν αυγή,/ κι είδαν το ροδοχάραμα, τον ήλιο ωραία να βγει,/ αγνάτεψαν τον ουρανό με μάτια ερωτικά/ κι ακούσαν τα λαλήματα των αηδονιώ γλυκά./ Ένα κορίτσι διάβηκε σιμά τους τρυφερό…/ Κι είδαν το ηλιοβασίλεμα ν’ ανάψει φλογερό/ τ’ άστρα να λάμψουνε ψηλά στη σκοτεινή νυχτιά/ και κλείσαν τα μάτια τους και δεν τ’ ανοίξαν πια.»


Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων