• Μάρκος Μέσκος

    Έφυγε σήμερα, ανήμερα Πρωτοχρονιάς, ο Μάρκος Μέσκος. Η λυρική φωνή του θα συναντηθεί στον ασφοδελό λειμώνα με άλλες αγαπημένες του φωνές, αυτή τη φορά χωρίς τους περιορισμούς της γήινης ύπαρξης. Τώρα πια θα μπορεί να ενωθεί ακατάλυτα με όλους όσους τραγούδησαν (για) τον άνθρωπο και δεν εγκατέλειψαν την πίστη σε μια ουτοπία που αγκαλιάζει με νόστο τα λιβάδια της νεότητας, με σθένος τον ποιητικό λόγο, με πόνο το τραύμα της ιστορικής συνείδησης και την ανελέητη έκλυση της μνήμης. Αυτός ο διαρκής διάλογος ανάμεσα στο όραμα και στην πραγματικότητα, αυτό το ταξίδεμα στα ανθισμένα λιβάδια της νιότης και στην κερματισμένη ενήλικη ζωή, ο περίτεχνος λυρικο-δραματικός τόνος της γλώσσας που συγκεράζει τις αποστροφές προς το ιδιωτικό με την αναφορικότητα του δημόσιου βίου και βιώματος, κάνει τα βιβλία του να είναι φωτεινά περάσματα στο μαύρο δάσος, όταν αυτό περιβάλλει τη ζωή μας.


Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων