• Αναζητήσεις και αγωνίες των Ελλήνων λογοτεχνών του Μεσοπολέμου

    Τιμητικός τόμος για τον Peter Mackridge (2018)


  • Μάρκος Μέσκος

    Έφυγε σήμερα, ανήμερα Πρωτοχρονιάς, ο Μάρκος Μέσκος. Η λυρική φωνή του θα συναντηθεί στον ασφοδελό λειμώνα με άλλες αγαπημένες του φωνές, αυτή τη φορά χωρίς τους περιορισμούς της γήινης ύπαρξης. Τώρα πια θα μπορεί να ενωθεί ακατάλυτα με όλους όσους τραγούδησαν (για) τον άνθρωπο και δεν εγκατέλειψαν την πίστη σε μια ουτοπία που αγκαλιάζει με νόστο τα λιβάδια της νεότητας, με σθένος τον ποιητικό λόγο, με πόνο το τραύμα της ιστορικής συνείδησης και την ανελέητη έκλυση της μνήμης. Αυτός ο διαρκής διάλογος ανάμεσα στο όραμα και στην πραγματικότητα, αυτό το ταξίδεμα στα ανθισμένα λιβάδια της νιότης και στην κερματισμένη ενήλικη ζωή, ο περίτεχνος λυρικο-δραματικός τόνος της γλώσσας που συγκεράζει τις αποστροφές προς το ιδιωτικό με την αναφορικότητα του δημόσιου βίου και βιώματος, κάνει τα βιβλία του να είναι φωτεινά περάσματα στο μαύρο δάσος, όταν αυτό περιβάλλει τη ζωή μας.


  • Πρόγραμμα εκδηλώσεων «Φιλολόγου» (Οκτ.-Δεκ. 2018)

    Πρόγραμμα Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου 2018


  • Για τα Λατινικά (Θ. Δ. Παπαγγελής)

    Χρειάζονται ακόμη τα Λατινικά;


  • Εποπτεία μεταπτυχιακών εργασιών και διατριβών (όροι, προθεσμίες)

    Στο αρχείο περιλαμβάνεται ένας Οδηγός για Μεταπτυχιακές Διπλωματικές Εργασίες και Διδακτορικές Διατριβές. Το πλαίσιο του Οδηγού είναι εναρμονισμένο με τις πρόσφατες αλλαγές στις Μεταπτυχιακές Σπουδές.


  • Στη μνήμη του Ηλία Σπυρόπουλου (Δράμα, 1931-Θεσσαλονίκη, 11.3.2018)

    Για τον Ηλία Σπυρόπουλο (περ. Φιλόλογος, τχ. 167, Ιαν.-Μάρτ. 2017).


  • Διημερίδα για τον Καζαντζή (αφίσα και Πρόγραμμα)

    tolhs-kazatzhs-afisa%cf%80%cf%81%cf%8c%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%ce%be%cf%8e%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%bb%ce%b1%cf%80%cf%81%cf%8c%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%cf%83%ce%b1%ce%bb%cf%8c%ce%bd%ce%b9


  • Michel Butor (1927-2016)

    Άλλη μια απώλεια ενός πολύ σημαντικού ανθρώπου, ο οποίος έζησε ένα μέρος της ζωής του στη Θεσσαλονίκη (τέλη της δεκαετίας του 1950 και αρχές της δεκαετίας του 1960) και συνδέθηκε με τους πνευματικούς ανθρώπους της πόλης. Ιδιαίτερα συνδέθηκε με το ζεύγος Μανόλη και Νόρα Αναγνωστάκη συνεργάστηκε με κείμενά του στο περιοδικό Κριτική (1959-1961).

    Κατά την ίδια την Αναγνωστάκη, ήταν αυτός που της υπέδειξε το 1959 να δημοσιεύσουν στο περιοδικό κεφάλαια από τον Βαθμό Μηδέν της Γραφής του Μπαρτ, το οποίο μόλις είχε εκδοθεί στη Γαλλία. Σε μια εποχή λοιπόν που ο Μπαρτ ακόμα δεν είχε καταξιωθεί, ένα περιοδικό στην Ελλάδα παρουσίασε και τον ίδιο και ένα μεγάλο μέρος του πρώτου του σημαντικού έργου. Ίσως να είναι η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου αυτού του Μπαρτ εκτός Γαλλίας. Κι αυτό χάρη στην ευαίσθητη ματιά και στην οξύνοια του Michel Butor.


  • Νικήτας Παρίσης (1935-2016)

    Άλλη μια απώλεια για την πνευματική μας ζωή.

    Άνθρωπος με αξιοπρέπεια και με αυστηρότητα κριτηρίων και αρχών που καμιά φορά λογίζεται και ως συντηρητισμός. Με πολλή σημαντική προσφορά στα γράμματα και πιο ειδικά στη νεοελληνική φιλολογία.

    Τον Νικήτα Παρίση είχα την τιμή να τον γνωρίσω κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 1980.  Τον γνώρισα επειδή ήμουν φίλος (και παραμένω) με τον γιο του Γιάννη. Ήταν καλοκαίρι, στη Χαλκιδική, όπου έκαναν οικογενειακές διακοπές. Τελευταία φορά βρεθήκαμε φέτος τον Μάρτιο. Τον είχαμε καλέσει στον «Φιλόλογο» να μιλήσει για τον Πάνο Πίστα και δέχθηκε με χαρά.Ίσως το κείμενο ομιλίας του για τον Πάνο Πίστα, το οποίο θα δημοσιευτεί σε προσεχές τεύχος του Φιλολόγου, να είναι και ένα από τα τελευταία έντυπα κείμενά του.

    Ας είναι ελαφρύ το χώμα.

    nikitas-parisis


  • Δ. Ν. Μαρωνίτης (1929-2016)

    Θυμούμαι ακόμα το μάθημα του Αίαντα που έκανε στο Κεντρικό Αμφιθέατρο. Το Αμφιθέατρο είχε πολύ κόσμο, ίσως και φοιτητές από άλλες Σχολές. Επιμονή στη λεπτομέρεια που υποστύλωνε τον κεντρικό ερμηνευτικό σχολιασμό. Επιμονή στο κείμενο και στα υλικά του. Σπουδαία διδαχή αυτή της κειμενοκεντρικής προσέγγισης. Ήμασταν τυχεροί που πολλοί πανεπιστημιακοί δάσκαλοί μας, εκεί στα μέσα και προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980, μας υποδείκνυαν με τον τρόπο τους την αξία και τη δυναμική που έχει το κείμενο. Που μας υποδείκνυαν τρόπους και εργαλεία για τη δύσκολη αυτή προετοιμασία μας. Ακόμα πιο τυχεροί, όταν κάποιοι δάσκαλοί μας όπως ο Μαρωνίτης συνδύαζαν τη μεθοδικότητα με την οξύνοια και την πολυγνωσία.

    Ο Μαρωνίτης με τον Μανόλη και τη Νόρα Αναγνωστάκη

    Μετά την απώλειά του, γράφτηκαν πολλά και θα γραφτούν και πολλά περισσότερα. Προς ώρας, σημειώνω δύο ηλεκτρονικά κείμενα που, για διαφορετικούς λόγους, μου άρεσαν πολύ: Το ένα είναι της Βενετίας Αποστολίδου, με θέμα την προσφορά του Μαρωνίτη στη Νεοελληνική Φιλολογία, και το δεύτερο του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου, με θέμα τη σχέση του Μαρωνίτη με τη λογοτεχνική κριτική.


Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων