6. Το Μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελβετία – 30.03.2017

Epistimoniki_Imerida_30.03.2017_14Την Πέμπτη 30.03.2017 στις 17:30’ το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στο Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ επιστημονική ημερίδα με θέμα: «Το Μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελβετία: Μία πρόταση για συζήτηση στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα». Προσκεκλημένος ομιλητής της εν λόγω ημερίδας ήταν ο κ. Prof. Dr. Thomas Schlag, Καθηγητής Πρακτικής Θεολογίας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ζυρίχης (Theologische Fakultät – Universität Zürich), και ο οποίος επισκέφθηκε το Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ στο πλαίσιο του προγράμματος Swiss European Mobility Programm.  Την επιστημονική ευθύνη για τη διοργάνωση της ημερίδας είχε ο κ. Αθ. Στογιαννίδης, Επικ. Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ.

Epistimoniki_Imerida_3003.2017_7

Thomas Schlag

Epistimoniki_Imerida_3003.2017_9

Από αριστερά προς τα δεξιά: T. Schlag, Αθ. Στογιαννίδης, Μ. Ράντζου, Π. Παναγιωτόπουλος, Ε. Πεπές

Ο κ. Schlag ανέπτυξε το θέμα «το Μάθημα των Θρησκευτικών στο Εκπαιδευτικό Σύστημα της Ελβετίας». Ανάμεσα στα άλλα τόνισε ότι: Αναφορικά με την παράδοση στην Ελβετία, η οποία διακρίνεται για τον μεγάλη ποικιλομορφία της και πλουραλισμό της, θα πρέπει να πούμε δύο πράγματα: οι διαφορετικοί προσανατολισμοί του Μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία, οι οποίοι καθιερώθηκαν ιστορικά και στηρίζονται σε θρησκευτικές-πολιτιστικές παραδόσεις, νομιμοποιούνται και τεκμηριώνονται καθένας από αυτούς ξεχωριστά πάνω σε νομικές διατάξεις· τούτο συνεπάγεται ότι τυχόν απόπειρες εναρμόνισης ή ακόμα και ομογενοποίησης είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν ανυπέρβλητα εμπόδια και να εκληφθούν ως παρέμβαση στην κυριαρχία και την ταυτότητα των Καντονίων της. Από την άλλη πλευρά, ενόψει των προκλήσεων που αναφέρθηκαν παραπάνω, είναι σαφές ότι η μεγαλύτερη αμοιβαία ανταλλαγή και ενίσχυση της συνεργασίας πέρα από τα σύνορά της είναι απαραίτητη, τόσο από εκπαιδευτικής όσο και από στρατηγικής άποψης. Από μια πλευρά το ζήτημα αυτό είναι σημαντικό για εκείνες τις κρατικές αρχές, και συγκεκριμένα για εκείνους τους θεσμούς και τα πρόσωπα που έχουν την εξουσία και την ευθύνη για τα σχολεία, τον σχεδιασμό και το περιεχομένου των μαθημάτων, την παροχή των διδακτικών μέσων και του εκπαιδευτικού υλικού, όπως επίσης και για την ανάλογη εκπαίδευση και κατάρτιση των εκπαιδευτικών.

Epistimoniki_Imerida_3003.2017_8

Από αριστερά προς τα δεξιά: T. Schlag, Αθ. Στογιαννίδης, Μ. Ράντζου, Π. Παναγιωτόπουλος, Ε. Πεπές

Στο σημείο αυτό οφείλουμε να καταστήσουμε εμφανές, ότι τα αμιγώς ουδετερόθρησκα μαθήματα που ασχολούνται με την «θρησκειολογική έρευνα» (“religious studies”) δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα θέματα, τα ενδιαφέροντα ή τις ανάγκες των μαθητών. Ένα μοντέλο Μαθήματος των Θρησκευτικών που έχει ως στόχο να παρέχει στους μαθητές μία γενική μόρφωση και επιδιώκει να είναι ανοιχτό στην πολυφωνία, πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να προσφέρει τη δυνατότητα στους μαθητές να διαχειρίζονται θρησκευτικά ζητήματα μέσα από μία προσωπική, και άρα ουσιαστικά, τοποθέτησή τους απέναντι σ’ αυτά· με τον τρόπο αυτό μπορεί να συμβάλει, ώστε οι νέοι άνθρωποι να κατανοήσουν σε βάθος, όχι μόνο την οικεία τους πολιτισμική συνάφεια, αλλά και την ίδια τους τη ζωή. Στο Μάθημα των Θρησκευτικών είναι αναγκαίο να διεξάγεται μία ανοικτή και ισότιμη συζήτηση πάνω σε στάσεις ζωής και επιρροές. Epistimoniki_Imerida_30.03.2017_5Από αυτήν την άποψη, οι εκπαιδευτικοί-θεολόγοι δεν θα πρέπει να απορρίψουν πρόωρα την ιδέα να ασχολούνται με τέτοια θέματα· απεναντίας, χρειάζεται να αναζητήσουν τρόπους με τους οποίους η συζήτηση μέσω της οποίας οι μαθητές απλώς και μόνο πληροφορούνται για τις διαφορετικές θρησκευτικές ταυτότητες, να οδηγήσει σ’ έναν ουσιαστικό διάλογο σχετικά με τις διαφορές αυτές. Εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των επαγγελματικών καθηκόντων των εκπαιδευτικών να δημιουργήσουν ένα υποχρεωτικό, διακριτό μάθημα, ανοικτό προς συζήτηση πάνω σε αυτή την ιδιαίτερη προοπτική. Όπως δηλώνουν οι ειδήμονες, ένα μοντέλο «διδασκαλίας σχετικά με τη θρησκεία» – που υποτίθεται ότι είναι αντικειμενικό και ουδέτερο, δεν μπορεί να παράσχει επαρκώς τις προϋποθέσεις για την κατάκτηση αυτών των ικανοτήτων (Kompetenzen). Ως εκ τούτου, το Μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να διαθέσει ένα πλαίσιο στο οποίο λαμβάνουν χώρα πραγματικές εμπειρίες ενός ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών για τα ατομικά τους θρησκευτικά ζητήματα και εμπειρίες. Εκτός αυτού, οι ειδικοί επί του θέματος, τάσσονται υπέρ της δημιουργίας εντός του σχολείου ενός συμπληρωματικού μοντέλου Epistimoniki_Imerida_30.03.2017_1αλληλοαποδοχής και σχέσης μεταξύ Ομολογιακού Μαθήματος των Θρησκευτικών υπό την ευθύνη των θρησκευτικών κοινοτήτων και ενός Ουδετερόθρησκου Μαθήματος των Θρησκευτικών· μία τέτοια προοπτική θεωρείται ότι αντιλαμβάνεται με συνέπεια τις σύγχρονες απαιτήσεις και συνιστά για τη δημόσια σφαίρα ένα πολλά υποσχόμενο μελλοντικό μοντέλο Θρησκευτικής Εκπαίδευσης.

Η επιστημονική εκδήλωση ολοκληρώθηκε με σύντομες παρεμβάσεις και τοποθετήσεις πάνω στην εισήγηση του κ. Schlag. Συγκεκριμένα, τον λόγο έλαβαν: η κα. Μαρία Ράντζου Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ, ο κ. Πέτρος Παναγιωτόπουλος – Δρ. Θεολογίας, Φυσικός, ο κ. Ευάγγελος Πεπές – Δρ. Θεολογίας, εκπαιδευτικός Θεολόγος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και ο κ. Αθανάσιος Στογιαννίδης – Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ.

Epistimoniki_Imerida_30.03.2017_13

Από αριστερά προς τα δεξιά: Αθ. Στογιαννίδης, T. Schlag, Μ. Ράντζου, Π. Παναγιωτόπουλος, Ε. Πεπές

Τα σχόλια έχουν κλείσει.