Skip to content

Cinema Therapy

Αν έχει σχέση με το σινεμά και τις ταινίες, εδώ θα το βρείτε!

Archive

Tag: Tim Burton

xmas-8Τα Χριστούγεννα μας χτυπούν την πόρτα για ακόμη μια χρονιά, κι έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε ένα αφιέρωμα στις καλύτερες χριστουγεννιάτικες ταινίες όλων των εποχών (και είναι πολλές). Γιατί για μας τουλάχιστον, το να βλέπουμε αυτές κι άλλες τέτοιες ταινίες (βλ. Μόνος στο Σπίτι) είναι εξίσου ισχυρή παράδοση με το αρνί στη σούβλα το χριστουγεννιάτικο δέντρο, τα μελομακάρονα και τη βασιλόπιτα.

5. Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει (1988)
Περιπέτεια δράσης, 132΄

Σκηνοθεσία: John McTiernan
Σενάριο: Jeb Stuart & Steven E. de Souza
Πρωταγωνιστούν: Bruce Willis, Alan Rickman, Bonny Bedelia

Ένας Νεοϋορκέζος αστυνομικός ταξιδεύει στο Λος Άντζελες, παραμονή Χριστουγέννων, για να συμφιλιωθεί με την πρώην σύζυγό του. Αντ΄ αυτού, θα καταλήξει να είναι ο μόνος που μπορεί να εμποδίσει μια ντουζίνα τρομοκράτες με αμφίβολους σκοπούς που κρατούν ομήρους την ίδια και τους συναδέλφους της.

To Die Hard δεν το λες και τυπική χριστουγεννιάτικη ταινία. Εκτός κι αν για σας αυτό σημαίνει ταινία με τρομακράτες, απαγωγές, ομήρους, πιστολίδι, άπειρες μη ρεαλιστικές σκηνές δράσης κι έναν Μπρους Γουίλις να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: τον tough guy. Για κάποιο διεστραμμένο λόγο, ωστόσο, η ταινία διαδραματίζεται παραμονή Χριστουγέννων και αγαπημένα τραγούδια των εορτών ακούγονται κατά διαστήματα στη διάρκειά της, χωρίς να ταιριάζουν καθόλου στην εξέλιξη της πλοκής. Ή μάλλον όχι και καθόλου. Κι αυτό γιατί μόνο ως θαύμα των Χριστουγέννων μπορεί να εκληφθεί το γεγονός ότι ο χαρακτήρας του Γουίλις, στο ρόλο που τον ανέδειξε, τα βάζει με όλους και με όλα με μηδαμινές πιθανότητες επιτυχίας και στο τέλος τα παίρνει όλα. Σε κάθε περίπτωση, η ταινία είναι μια έξοχη περιπέτεια δράσης, από τις καλύτερες του είδους, και το γεγονός ότι ξεκίνησε ολόκληρη σχολή παρόμοιων έργων (εκτός από τα σίκουελ της ίδιας) αποτελεί απόδειξη της επιτυχίας της. Όσοι, επομένως, δε θεωρείτε βλάσφημο μια τέτοια ταινία να αποκαλείται «χριστουγεννιάτικη» και ψάχνετε κάτι με λιγότερες… γλύκες και σιρόπια από τα συνηθισμένα, προσθέστε την άμεσα στην εορταστική σας λίστα.

4. The Shop Around the Corner (1940)
Ρομαντική κομεντί, 98΄

Σκηνοθεσία: Ernst Lubitsch
Σενάριο: Samuel Raphaelson
Πρωταγωνιστούν: James Stewart, Margaret Sullavan, Frank Morgan

Δυο υπάλληλοι ενός καταστήματος, ένας άνδρας και μια γυναίκα, απεχθάνονται ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Ταυτόχρονα, αμφότεροι πιστεύουν πως βρήκαν τον έρωτα της ζωής τους σε άγνωστα άτομα με τα οποία αλληλογραφούν, χωρίς φυσικά να γνωρίζουν πως στην πραγματικότητα αλληλογραφούν μεταξύ τους…

Αν η υπόθεση παραπάνω σας θύμισε κάτι από την πολύ πιο σύγχρονη και γνωστή κομεντί Έχετε Μήνυμα στον Υπολογιστή Σας (1998) με τον Tom Hanks και τη Meg Ryan, σωστά μαντέψατε, πρόκειται για remake. Το 1940 βέβαια τα e-mail και τα PC υπήρχαν τόσο όσο και ο… Άγιος Βασίλης, οπότε εδώ έχουμε την πατροπαράδοτη -και πιο ρομαντική, κατά τη γνώμη μου- αλληλογραφία. Η ταινία δεν είναι βέβαια και τόσο «χριστουγεννιάτικη», καθώς μόνο το φινάλε της διαδραματίζεται τότε χωρίς να προϊδεάζει για κάτι τέτοιο η εξέλιξή της, ωστόσο είναι διαποτισμένη από το πνεύμα των εορτών. Μια από τις πρώτες σημαντικές ρομαντικές κομεντί στην ιστορία του σινεμά, αποτέλεσε έμπνευση για δεκάδες κλισέ που αναπαράγουν οι ταινίες αυτές έκτοτε (η κλασική ιστορία αγάπης-μίσους με happy end στο επίκεντρο, ο ανταγωνισμός που καταλήγει σε έρωτα, η τραγική ειρωνία κλπ), αποδίδει με τον πιο όμορφο τρόπο την πρωτότυπη -για την εποχή- ιστορία της και γεμίζει την καρδιά μας μ΄ ένα συναίσθημα γαλήνης κι ευτυχίας, όπως θα έπρεπε να είναι στις μέρες των εορτών (και όχι μόνο). Κι όλα αυτά χάρη στη μαεστρική καθοδήγηση του βασιλιά των παλιών κομεντί Ernst Lubitsch και την εκπληκτική χημεία των δύο πρωταγωνιστών.

3. Το Θαύμα της 34ης Οδού (1947)
Κωμωδία φαντασίας, 96΄

Σκηνοθεσία – Σενάριο: George Seaton
Πρωταγωνιστούν: John Payne, Maureen Ο΄Hara, Edmund Gwenn, Natalie Wood

Ένας συμπαθέστατος ηλικιωμένος εμφανίζεται από το πουθενά σ΄ ένα πολυκατάστημα της Νέας Υόρκης και αρχίζει να εργάζεται εκεί ως Αϊ-Βασίλης για την περίοδο των γιορτών, προσφέροντας μεγάλη χαρά στους γύρω του. Τα πράγματα περιπλέκονται, όμως, όταν ισχυρίζεται πως είναι όντως ο διάσημος άγιος των γιορτών, και απαιτείται μέχρι και δικαστήριο για να διευκρινιστεί η αλήθεια!

Φανταστείτε να εργάζεστε σ΄ ένα πολυκατάστημα, μέρες γιορτών, και ο τύπος που παριστάνει τον Αϊ-Βασίλη για διαφημιστικούς λόγους εκεί ν΄ αρχίσει να λέει πως είναι όντως αυτός! Υποθέτω πως, όταν διαπιστώνατε πως δεν κάνει πλάκα, θα τον παραπέμπατε στην κοντινότερη ψυχιατρική κλινική. Έτσι γίνεται και στο παράξενο αλλά ευφάνταστο φιλμ αυτό του George Seaton, με τη διαφορά πως εδώ δεν είναι πραγματικότητα, είναι ταινία, και στις ταινίες όλα γίνονται! Κι αν το σενάριο φαίνεται -και είναι- καθόλου ρεαλιστικό, μας αποζημιώνει μια χαρά η μαγεία, η ομορφιά και η ζεστασιά που εκπέμπει η ταινία, με τους απίθανους διαλόγους τους και τις εξαιρετικές ερμηνείες του ονειροπόλου Edmund Gwenn, της προσγειωμένης Maureen O΄ Hara και του παιδιού-θαύματος -που αργότερα έγινε μεγάλη σταρ- Natalie Wood. Άλλωστε ο Άγιος Βασίλης αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των χριστουγεννιάτικων παραδόσεων, και αυτή είναι μάλλον η καλύτερη ταινία που επικεντρώνεται στο μύθο του.

2. Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης (1993)
Μαύρη κωμωδία φαντασίας, 76΄

Σκηνοθεσία: Henry Selick
Σενάριο: Caroline Thompson
Ακούγονται οι φωνές των: Danny Elfman, Chris Sarandon, Catherine O΄Hara

Ο ισχυρός, καλόκαρδος αλλά απογοητευμένος βασιλιάς της πόλης του Χάλογουιν Τζακ Σκέλινγκτον ανακαλύπτει τυχαία την πόλη των Χριστουγέννων και, μαγεμένος από την ομορφιά της, αποφασίζει να αναλάβει μαζί με τους… μάλλον τρομακτικούς συμπολίτες του τη γιορτή των Χριστουγέννων. Τα αποτελέσματα, όμως, είναι πολύ αμφίβολα αλλά και επικίνδυνα…

Με τον Τιμ Μπάρτον να αναλαμβάνει την παραγωγή (και ουσιαστικά και τη σκηνοθεσία, ανεξάρτητα απ΄ τα credits), δεν περιμένεις να δεις συνηθισμένη χριστουγεννιάτικη ταινία. Όταν άλλωστε ο κόσμος σκέφτεται «κινούμενα σχέδια» και «Χριστούγεννα», το μυαλό του πάει μάλλον στα χαριτωμένα παραμύθια της Disney με τον Μίκι Μάους και τον Ντόναλντ Ντακ, αλλά εδώ δεν έχουμε τέτοια. Εδώ έχουμε τρομακτικά πλάσματα του Halloween, σκελετούς, κολοκύθες, σκουλήκια κι όλα τα συναφή, τα οποία προσπαθούν -ελαφρώς με το ζόρι- να αναλάβουν τη γιορτή των Χριστουγέννων, έχοντας παρασυρθεί από τον καλοπροαίρετο αλλά αφελή βασιλιά τους Τζακ Σκέλιγκτον (επίσης σκελετός), ο οποίος ντύνεται… Αϊ-Βασίλης. Και μόνο η σκηνή κατά την οποία τα όχι και τόσο χαριτωμένα πλάσματα του Χάλογουιν μοιράζουν τα όχι και τόσο χαριτωμένα δώρα τους στα παιδιά όλου του κόσμου, παραμονή Χριστουγέννων, αρκεί για αντιληφθείς τη μακάβρια αλλά ευχάριστη παράνοια που κρύβεται πίσω από το αριστούργημα του Μπάρτον. Πολλούς πόντους, επίσης, κερδίζει η ταινία χάρη στην εξαιρετική μουσική της επένδυση, με τραγούδια που σε βάζουν στο κλίμα και είναι μαγευτικά και ατμοσφαιρικά.

1. It’s a Wonderful Life (1946)
Δραματική κωμωδία, 125΄

Σκηνοθεσία: Frank Capra
Σενάριο: Frances Goodrich & Frank Capra
Πρωταγωνιστούν: James Stewart, Donna Reed, Lionel Barrymore

Ένας άγγελος εξ ουρανού καλείται να σώσει έναν αλτρουιστή αλλά απελπισμένο επιχειρηματία από την αυτοκτονία, δείχνοντάς του πόσο σημαντική ήταν και είναι η ύπαρξή του για τους συνανθρώπους του.

Το γεγονός πως αυτή η ταινία συνίσταται επίσημα από ψυχιάτρους ως συμπληρωματική θεραπεία για την κατάθλιψη, σε συνδυασμό με τον τίτλο και το χριστουγεννιάτικο κλίμα της, αρκεί για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται. Στο αριστούργημα του Capra, ωστόσο, μπορεί η ζωή να είναι υπέροχη, αλλά δεν παύει να είναι ζωή, με τις πίκρες, τις απογοητεύσεις και την απελπισία της, και χρειάζεται υπομονή, επιμονή, πίστη και πάνω απ΄ όλα αγάπη για να αναδειχθεί η ομορφιά της και να μη χάσουμε το δρόμο. Ίσως και λίγη… άνωθεν βοήθεια, για όσους τουλάχιστον πιστεύουν σ΄ αυτά, αλλά το πού βρίσκει κανείς τη δύναμη να απολαύσει τη ζωή του δεν έχει σημασία, αρκεί να τη βρει. Το «καλό παιδί» του κλασικού Χόλιγουντ, ο μεγάλος Τζέιμς Στιούαρτ δίνει τα ρέστα του σ΄ ένα ρόλο που του πάει… γάντι, τα χριστουγεννιάτικα κλισέ (πολύ χιόνι, έρωτες, θαύματα κλπ) εναλλάσσονται με πολύ πιο σκοτεινές και σοβαρές σκηνές που παραπέμπουν πιο πολύ σε φιλμ νουάρ παρά σε οικογενειακή κωμωδία, και ο ήρωας της ταινίας George Bailey έρχεται να μας δείξει πόσο εύκολο -και ταυτόχρονα δύσκολο- είναι να σκορπάς αγάπη και ευτυχία στους γύρω σου και, ίσως, να γίνεις κι εσύ ευτυχισμένος. Το καλύτερο μάθημα ζωής, στην καλύτερη χριστουγεννιάτικη ταινία όλων των εποχών.

What's thisΚαλό μήνα και καλό χειμώνα! Μπήκε ο Δεκέμβριος, και αυτό σημαίνει κατά κύριο λόγο ένα πράγμα. Κυρίες και κύριοι, τα Χριστούγεννα πλησιάζουν…

Μια ιδιοτροπία που είχα από μικρό παιδί είναι ότι πάντα συνειδητοποιούσα ότι οι γιορτές πλησιάζουν με το που έμπαινε ο Δεκέμβριος. Πριν απ΄ αυτό αρνούμαι πεισματικά να δω, να διαβάσω ή να ακούσω οτιδήποτε σχετικό με τη γιορτή των Χριστουγέννων, και με όσους τυχαίνει να μιλήσω για τις γιορτές Οκτώβριο-Νοέμβριο, πάντα τους λέω «έχουμε καιρό ακόμα». Και, ξαφνικά, κάθε χρόνο, με το που αλλάζει ο μήνας και το 11 γίνεται 12 ο διακόπτης γυρίζει και σιγά σιγά πλημμυρίζομαι από χριστουγεννιάτικη διάθεση, που όσο πάει και αυξάνει μέχρι να έρθουν επιτέλους οι γιορτές. Τα στολισμένα δέντρα και οι κάθε λογής εκδηλώσεις που αυξάνονται όσο πλησιάζουν οι γιορτές με βοηθούν ακόμη περισσότερο να μπω στο κλίμα. Στο κλίμα λοιπόν που μόλις περιέγραψα βρίσκομαι από τότε που μπήκε ο μήνας, και θα ήθελα πολύ να σας βάλω κι εσάς.

Ένα πράγμα που μ΄ αρέσει πολύ στα Χριστούγεννα είναι ότι όσες φορές και να τα ζήσεις, όταν έρχονται αισθάνεσαι ότι είναι η πρώτη φορά. Δε σε νοιάζει που τα έχεις ξαναζήσει όλα άπειρες φορές, δε σε νοιάζει που πρακτικά απλώς επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία, κάθε φορά μοιάζει διαφορετική σαν να μην υπήρχαν οι προηγούμενες. Και τότε, όταν καταλαβαίνεις ότι έρχονται τα Χριστούγεννα, αισθάνεσαι λίγο σαν τον Τζακ Σκέλινγκτον. Το σκελετό-ήρωα από το Χριστουγεννιάτικο Εφιάλτη του Τιμ Μπάρτον, φυσικά, ο οποίος περνά όλη του τη ζωή στην τρομακτική πόλη του Χάλογουιν και ξαφνικά βρίσκεται στην πολύ πιο λαμπερή πόλη των Χριστουγέννων. Όλα τα βλέπει πρώτη φορά, τριγυρνά, τραγουδά και αναρωτιέται. What’s this? Το ίδιο κάνουμε κι εμείς, κάθε χρόνο, κι ας έχουμε βαρεθεί (σχήμα λόγου, φυσικά) να τα βλέπουμε. Τζακ, είμαστε μαζί σου!

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων