Skip to content

Cinema Therapy

Αν έχει σχέση με το σινεμά και τις ταινίες, εδώ θα το βρείτε!

Archive

Tag: Daniel Day-Lewis

imagesΟι ζέστες έχουνε σφίξει, αλλά εμείς έχουμε πιο… χειμωνιάτικη και συγκεκριμένα οσκαρική διάθεση! Με αφορμή, λοιπόν, τη δήλωση του τρεις φορές βραβευμένου με Όσκαρ Βρετανού ηθοποιού Sir Daniel Day Lewis ότι αποσύρεται, μόλις στα 60 του χρόνια, από τον κινηματογράφο, θυμόμαστε αυτόν και τους μόλις δύο ακόμη άνδρες ηθοποιούς που έχουν κερδίσει τρία Όσκαρ Α΄ ή/και Β΄ Ανδρικού Ρόλου στη διάρκεια της καριέρας τους. 90 χρόνια Όσκαρ, μόνο τρεις ηθοποιοί κατέχουν αυτό το ρεκόρ, και ήρθε η ώρα να τους γνωρίσουμε.

Walter Brennan (1894-1974)

Εθνικότητα: Αμερικανός
Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου: 1936 (Come and Get it), 1938 (Kentucky), 1940 (The Westerner)

11. Walter BrennanΠολλοί από εσάς μπορεί να μη γνωρίζετε καν- και δικαίως- το όνομα αυτό, κι ακόμη κι όσοι το ξέρουν αναρωτιούνται αμέσως «καλά, από τόσους μεγάλους ηθοποιούς στην ιστορία, γιατί αυτός έχει τρία Όσκαρ;». Η αλήθεια είναι πως ο συμπαθέστατος και αρκούντως ταλαντούχος ηθοποιός, μόνιμα δεύτερους ρόλους σε γουέστερν, δράματα και ανάλαφρες κωμωδίες (Sergeant York, The Pride of the Yankees, Meet John Doe, To Have and Have Not κ.α.) δε θα είχε ποτέ κερδίσει τα βραβεία του με τους σημερινούς κανονισμούς. Στα 30΄s όμως, δικαίωμα ψήφου για τα νεαρά τότε βραβεία Όσκαρ, στην κατηγορία των Β΄ ρόλων, είχε σχεδόν οποιοσδήποτε είχε την παραμικρή σχέση με το Χόλιγουντ, και ο Brennan ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους κύκλους των «μη-αστέρων» της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Όταν η Ακαδημία κατάλαβε τι συμβαίνει, άλλαξε το σύστημα, δίνοντας ψήφο μόνο στα μέλη της, και ο Brennan δεν κέρδισε άλλο βραβείο, αν και οι καλύτερες ερμηνείες του ήλθαν μετά το 1940, όταν κέρδισε για τελευταία φορά. Σχεδόν ποτέ πρωταγωνιστής, πάντα «ξεχασμένος» δεύτερος ρόλος, ο Brennan εξασφάλισε μια θέση στην αιωνιότητα μ΄ αυτόν τον παράδοξο τρόπο.

Jack Nicholson (1937- )

Εθνικότητα: Αμερικανός
Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου: 1975 (One Flew Over the Cuckoo’s Nest), 1997 (As Good as It Gets)
Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου: 1983 (Terms of Endearment)

Στο προαιώνιο ερώτημα «καλύτερος ηθοποιός όλων των εποχών», ο Τζακ Νίκολσον είναι σίγουρα μια σεβαστή απάντηση, οπότε τα τρία χρυσά αγαλματίδια που κατέχει δεν προκαλούν ιδιαίτερη έκπληξη. Για την ακρίβεια, θα μπορούσε να έχει κερδίσει ακόμη περισσότερα, με τις ερμηνείες του σε ταινίες όπως Chinatown (1974), Λάμψη (1980), Ζήτημα Τιμής (1992), μεταξύ άλλων, να είναι πολύ υψηλού επιπέδου. Έχοντας αποσυρθεί κι αυτός πλέον (αν και σχεδιάζει να επανέλθει έστω για σύντομες εμφανίσεις), ο Νίκολσον έχει διαγράψει μια τεράστια, σταθερά ποιοτική καριέρα για περίπου μισό αιώνα, έχοντας παίξει πρακτικά σε όλα τα είδη και με ειδίκευσή του, φυσικά, τους λίγο… ψυχοπαθείς χαρακτήρες. Γι΄ αυτόν, τουλάχιστον, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα τρία Όσκαρ του είναι πανάξια, κι είναι απλά ακόμη ένα τεκμήριο του ταλέντου και των ικανοτήτων του.

Daniel Day-Lewis (1957- )

Εθνικότητα: Βρετανός (έχει και ιρλανδική υπηκοότητα)
Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου: 1989 (My Left Foot), 2007 (There Will Be Blood, 2012 (Lincoln)

Όπως και ο Νίκολσον, έτσι κι αυτός έχει μια πλούσια καριέρα με πολλές μεγάλες ερμηνείες, κι ίσως αυτή η ποικιλία και η σταθερότητα σε ποιοτικές ταινίες να οφείλονται για το γεγονός ότι είναι ο μοναδικός ηθοποιός με τρία Όσκαρ αποκλειστικά Α΄ Ανδρικού, αν και μάλλον δε θα ήταν ο πρώτος που θα σου ερχόταν στο μυαλό για μια τέτοια διάκριση. Είναι αναμφίβολα μεγάλος ηθοποιός, έχοντας περάσει με επιτυχία από κινηματογράφο, θέατρο και τηλεόραση, έχοντας ενσαρκώσει χαρακτήρες που άφησαν εποχή και δεν είναι τυχαίο πως εκτός από τις οσκαρικές ερμηνείες του έχει κι άλλες στο ενεργητικό του, τουλάχιστον εξίσου καλές (Ο Τελευταίος των Μοϊκανών, Εις το Όνομα του Πατρός, Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης). Ο 60χρονος Βρετανός έχει συνεργαστεί με τους περισσότερους μεγάλους δημιουργούς της εποχής μας, ειδικεύεται στα ιστορικά έπη έχοντας όμως αποδειχθεί ικανός σε οποιαδήποτε πρόκληση, και αν όντως πραγματοποιήσει την «απειλή» του για… συνταξιοδότηση, αυτό θα είναι μεγάλο πλήγμα για την έβδομη τέχνη.

Η τιτανομαχία μεταξύ δύο εκ των καλύτερων δημιουργών των τελευταίων 40 ετών, του Στίβεν Σπίλμπεργκ και του Μάρτιν Σκορτσέζε, συνεχίζεται. Στο δεύτερο μέρος αναλύουμε συνολικά 8 ταινίες (4 ζευγάρια) που σημάδεψαν τις καριέρες των δημιουργών τους αλλά και το κοινό που είχε την τύχη να τις απολαύσει.

Η «Καλύτερη Ταινία»
Η Λίστα του Σίντλερ (1993) vs. Ο Πληροφοριοδότης (2006)

220px-Schindler's_List_movie
5-starsΔιάρκεια: 197΄
Είδος: Ιστορικό δράμα
Σκηνοθεσία: Steven Spielberg
Πρωταγωνιστούν: Liam Neeson, Ralph Fiennes, Ben Kingsley, Caroline Goodall
Υπόθεση: Στην Πολωνία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γερμανός βιομήχανος Όσκαρ Σίντλερ αρχίζει να ενδιαφέρεται για τους Εβραίους υπαλλήλους του καθώς βλέπει την καταδίωξη που υφίστανται από τους Ναζί.

220px-Departed2344,5 starsΔιάρκεια: 151΄
Είδος: Περιπέτεια δράσης, δράμα
Σκηνοθεσία: Martin Scorcese
Πρωταγωνιστούν: Leonardo DiCaprio, Matt Damon, Jack Nicholson, Mark Wahlberg
Υπόθεση: Ένας πράκτορας της αστυνομίας που έχει εισχωρήσει στην Ιρλανδική Μαφία της Βοστόνης ως πληροφοριοδότης, και ένας μαφιόζος με την ίδια αποστολή στην αστυνομία, εμπλέκονται σ΄ έναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα αποκαλύψει πρώτος ποιον, όταν και οι δυο πλευρές συνειδητοποιούν ότι στις τάξεις τους υπάρχει κατάσκοπος.

Σε αντίθεση με άλλους μεγάλους δημιουργούς (Alfred Hitchock, Sidney Lumet, David Fincher και πολλοί άλλοι), ο Spielberg και ο Scorcese είχαν την τύχη να δουν από μία ταινία τους να κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, και τους ίδιους να κερδίζουν το αντίστοιχο βραβείο σκηνοθεσίας. Και το πιο περίεργο, το κέρδισαν ο καθένας για την ταινία που μάλλον είναι όντως η καλύτερή του. Για το Σπίλμπεργκ δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Η Λίστα του Σίντλερ είναι ένα από τα αριστουργήματα του παγκόσμιου σινεμά, μια ταινία ρεαλιστική, συγκινητική, επική με συγκλονιστικές ερμηνείες (που κακώς δεν απέφεραν κανένα Όσκαρ), ανεπανάληπτη σκηνοθεσία (οι θηριωδίες των Ναζί απεικονίζονται με τον πιο λεπτομερή, ανατριχιαστικό τρόπο, ενώ η ταινία είναι ασπρόμαυρη με μοναδική εξαίρεση το κοριτσάκι με το κόκκινο φόρεμα) και ένα σενάριο που η μεγάλη του δύναμη είναι ότι βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Ο Πληροφοριοδότης, από την άλλη, είναι αναμφίβολα μια μεγάλη ταινία, αλλά του λείπει το κάτι παραπάνω που θα τον κατέτασσε στα αριστουργήματα, επομένως άλλες ταινίες του Σκορτσέζε όπως Το Νησί των Καταραμένων και Ο Λύκος της Wall Street μπορούν να θεωρηθούν ισάξιές του. Τρεις μεγάλοι αστέρες του σινεμά (DiCaprio, Damon, Nicholson) δίνουν καταπληκτικές ερμηνείες, η δράση και η αγωνία δεν αφήνουν το θεατή να πάρει ανάσα, αλλά ίσως το σενάριο και οι συντελεστές να δημιουργούν προσδοκίες για κάτι πολύ μεγάλο, που δεν επαληθεύονται. Αναμφίβολα η ταινία άξιζε τα Όσκαρ που κέρδισε και είναι μια από τις καλύτερες του 21ου αιώνα, αλλά οι δυνατότητές της ήταν ακόμη περισσότερες. Σε κάθε περίπτωση, απέδειξε ότι ο Σκορτσέζε περνά από το 2000 και μετά τη… δεύτερη σκηνοθετική νιότη του.

Το τρίωρο ιστορικό έπος
Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν (1998) vs. Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης (2002)

220px-Saving_Private_Ryan_poster4 StarsΔιάρκεια: 169΄
Είδος: Περιπέτεια, δράμα
Σκηνοθεσία: Steven Spielberg
Πρωταγωνιστούν: Tom Hanks, Edward Burns, Matt Damon, Tom Sizemore
Υπόθεση: Μετά την απόβαση στη Νορμανδία, μια ομάδα Αμερικανών στρατιωτών αναλαμβάνει να εντοπίσει και να διασώσει έναν αλεξιπτωτιστή που βρέθηκε πίσω από τις εχθρικές γραμμές, ενώ και τα τρία αδέρφια του χάθηκαν στον πόλεμο.

220px-Gangs_of_New_York_Poster4 StarsΔιάρκεια: 160΄
Είδος: Ιστορικό δράμα
Σκηνοθεσία: Martin Scorcese
Πρωταγωνιστούν: Leonardo DiCaprio, Daniel Day-Lewis, Cameron Diaz, Liam Neeson
Υπόθεση: Το 1863, ο Amsterdam Vallon επιστρέφει στην περιοχή των Πέντε Σημείων στη Νέα Υόρκη, για να εκδικηθεί τον δολοφόνο του πατέρα του και κυρίαρχο της περιοχής. Ο Αμερικανικός εμφύλιος, όμως, που εξελίσσεται αποτελεί έναν απρόβλεπτο παράγοντα στα σχέδια και των δύο.

Οι ταινίες εποχής είναι ακόμη ένα είδος που τόσο ο Στίβεν Σπίλμπεργκ όσο και ο Μάρτιν Σκορτσέζε διέπρεψαν. Ο πρώτος ασχολήθηκε κυρίως με μεγάλους σύγχρονους πολέμους, όπως ο Αμερικανικός εμφύλιος (Λίνκολν), ο Α΄ Παγκόσμιος (Το Άλογο του Πολέμου) και, φυσικά, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (Λίστα του Σίντλερ). Με τον τελευταίο ασχολείται και στην επική Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν, μόνο που εδώ ασχολείται με όσα συνέβησαν στο πεδίο της μάχης και όχι με το Ολοκαύτωμα. Το πρώτο δεκάλεπτο του φιλμ βλέπουμε μια δραματοποιημένη περιγραφή της απόβασης της Νορμανδίας, και είναι ό,τι πιο καλλιτεχνικά βίαιο έχουμε δει στη μεγάλη οθόνη. Δεν είναι εύκολο να βλέπεις βόμβες να σκάνε, σώματα να διαμελίζονται και στοίβες πτώματα να δημιουργούνται, και όλα αυτά να αποδίδονται με τόσο ρεαλιστικό και υψηλής αισθητικής τρόπο. Η υπόλοιπη ταινία βασίζεται στην εξαιρετική ερμηνεία του αγαπημένου πρωταγωνιστή του Σπίλμπεργκ, Tom Hanks, καθώς και στη γεμάτη εντυπωσιακά και απαιτητικά πλάνα σκηνοθεσία, που του χάρισε και δεύτερο Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Σε αντίθεση με το Σπίλμπεργκ, ο Μάρτιν Σκορτσέζε ασχολήθηκε περισσότερο με την εξέλιξη της αμερικανικής κοινωνίας στους περίπου δύο αιώνες ιστορίας του έθνους, και στις εξίσου επικές Συμμορίες της Νέας Υόρκης, παρουσιάζει με τον πιο διορατικό τρόπο τη Νεοϋορκέζικη κοινωνία εν μέσω εμφυλίου, που μαστίζονταν από τη βία, το ρατσισμό και την προκατάληψη. Οι κεντρικοί χαρακτήρες, ο βίαιος και ρατσιστής Bill Cutting (Daniel Day-Lewis) και ο νεαρός παθιασμένος Ιρλανδός Amsterdam Vallon (DiCaprio), ανεξάρτητα από τις τεράστιες διαφορές τους, είναι άνθρωποι που με το δικό τους τρόπο συνέβαλαν στη δημιουργία της σύγχρονης Αμερικής. Οι δυο πρωταγωνιστές είναι απολαυστικοί, και ο Σκορτσέζε απλά δίνει ρέστα πίσω απ΄ την κάμερα, πρωτοτυπώντας ακόμη μια φορά καθώς απεικονίζει τον εμφύλιο από την πλευρά του Βορρά (συνήθως απεικονίζεται ο Νότος). Τέλος, οι ταινίες αυτές δείχνουν πως οι περισσότεροι σταρ των τελευταίων ετών έχουν συνεργαστεί και με τους δύο μεγάλους δημιουργούς: ο Matt Damon πρωταγωνίστησε στον Πληροφοριοδότη του Σκορτσέζε, ενώ οι Leonardo DiCaprio, Daniel Day Lewis και Liam Neeson έπαιξαν σε τουλάχιστον μία μεγάλη επιτυχία του Σπίλμπεργκ (Πιάσε με αν Μπορείς, Λίνκολν και Λίστα του Σίντλερ αντίστοιχα).

Αναδεικνύοντας τον Ντι Κάπριο
Πιάσε με αν Μπορείς (2002) vs. The Aviator (2004)

220px-Catch_Me_If_You_Can_2002_movie4,5 starsΔιάρκεια: 141΄
Είδος: Βιογραφικό δράμα, περιπέτεια
Σκηνοθεσία: Steven Spielberg
Πρωταγωνιστούν: Leonardo DiCaprio, Tom Hanks, Christopher Walken, Martin Sheen
Υπόθεση: Η ιστορία του κορυφαίου παραχαράκτη Frank Abagnale Jr, που πριν κλείσει τα 19 του χρόνια είχε κερδίσει εκατομμύρια δολλάρια πλαστογραφώντας επιταγές ως πιλότος της PanAm, διακεκριμένος χειρουργός και δημόσιος κατήγορος.

220px-The_Aviator_Poster4,5 starsΔιάρκεια: 170΄
Είδος: Βιογραφικό δράμα
Σκηνοθεσία: Martin Scorcese
Πρωταγωνιστούν: Leonardo DiCaprio, Cate Blanchett, Kate Beckinsale, John C. Reilly, Alec Baldwin
Υπόθεση: Ο βίος και η πολιτεία του επιχειρηματία Howard Hughes από τη δεκαετία του 1920 μέχρι αυτήν του 1940, όταν και διέπρεψε ως ιδιοκτήτης αεροπορικής εταιρίας και μεγαλοπαραγωγός του κλασικού Χόλιγουντ, αλλά η ψυχική του υγεία γινόταν όλο και πιο εύθραυστη.

Ίσως ο τίτλος του συγκεκριμένου ζεύγους να είναι λανθασμένος. Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο είχε ήδη αναδειχθεί στο Χόλιγουντ από τη δεκαετία του ΄90 μέσα από τις – ανώριμες αλλά πετυχημένες – ερμηνείες του σε ταινίες όπως Ρωμαίος και Ιουλιέτα και, φυσικά, στον Τιτανικό. Ποιοτικός ηθοποιός όμως δεν ήταν. Αυτό το έργο ανέλαβαν, μεταξύ άλλων, ο Μάρτιν Σκορτσέζε και ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, με τον πρώτο να αναπτύσσει μαζί του μια εξαιρετική συνεργασία που διαρκεί μέχρι σήμερα και… κάνει θαύματα. Όσο ο, 28χρονος τότε, Ντι Κάπριο, γύριζε τις Συμμορίες της Νέας Υόρκης του Σκορτσέζε, τον είχε εντοπίσει ο Σπίλμπεργκ και του έδωσε τον δύσκολο πρωταγωνιστικό ρόλο του παραχαράκτη Frank Abagnale Jr. Ρόλος που είναι δύσκολος τόσο γιατί ο χαρακτήρας που υποδύεται είναι υπαρκτό πρόσωπο, όσο και γιατί το πρόσωπο αυτό είχε μια τόσο ενδιαφέρουσα και πολυτάραχη ζωή, που το να… μπεις στο μυαλό του χρειάζεται μεγάλη τέχνη. Με την ερμηνεία του όμως ο Ντι Κάπριο έβγαλε ασπροπρόσωπο τον Σπίλμπεργκ, και ξεκίνησε μια λαμπρή καριέρα σε ποιοτικούς ρόλους. Πολλούς τέτοιους του έδωσε στη συνέχεια ο Σκορτσέζε, και ο πιο χαρακτηριστικός από αυτούς ήταν αυτός του επιχειρηματία Howard Hughes. Τα ίδια κι εδώ. Υπαρκτό πρόσωπο, με μοναδική και πολυδιάστατη προσωπικότητα, τεράστιες φιλοδοξίες, και εύθραυστο εσωτερικό κόσμο. Αυτή τη φορά ο Ντι Κάπριο ταυτίζεται πλήρως με το ρόλο του: δείχνει απίστευτα έξυπνος και δραστήριος, παθιασμένος και φιλόδοξος, αλλά ταυτόχρονα παρανοϊκός. Απορίας άξιο γιατί δεν κέρδισε Όσκαρ. Το ρόλο του πλούσιου επιχειρηματία, άλλωστε, ο Ντι Κάπριο τον επανέλαβε στο μέλλον με μεγάλη επιτυχία (Ο Υπέροχος Γκάτσμπι, Ο Λύκος της Wall Street). Σε κάθε περίπτωση, οι δυο ταινίες αυτές, μαζί με τις Συμμορίες της Νέας Υόρκης που αναλύσαμε πριν, μετέτρεψαν τον Ντι Κάπριο από έναν μέτριο ηθοποιό που πρωταγωνιστούσε χάρη στη γοητεία του και μόνο, σε έναν ώριμο σταρ που διαθέτει αδιαμφισβήτητη ποιότητα και μπορεί να αποδώσει με την ίδια άνεση ανάλαφρους και σοβαρούς ρόλους. Και τόσο ο Σπίλμπεργκ, όσο και ο Σκορτσέζε αξίζουν τα εύσημα για το κατόρθωμα αυτό.

Η τελευταία ταινία… μέχρι την επόμενη
Λίνκολν (2012) vs. Ο Λύκος της Wall Street (2013)

220px-Lincoln_2012_Teaser_Poster3,5 StarsΔιάρκεια: 150΄
Είδος: Ιστορικό δράμα, βιογραφία
Σκηνοθεσία: Steven Spielberg
Πρωταγωνιστούν: Daniel Day-Lewis, Sally Field, David Strathairn, Joseph Gordon-Levitt, Tommy Lee Jones
Υπόθεση: Ενώ ο Αμερικανικός Εμφύλιος μαίνεται, ο πρόεδρος Λίνκολν προσπαθεί να εξασφαλίσει τη νίκη στο πεδίο της μάχης και ταυτόχρονα να κάμψει την αντίσταση του Κογκρέσου στην προσπάθεια του να περάσει ένα διάταγμα απελευθέρωσης των σκλάβων.

WallStreet2013poster4,5 starsΔιάρκεια: 179΄
Είδος: Μαύρη κωμωδία, βιογραφία
Σκηνοθεσία: Martin Scorcese
Πρωταγωνιστούν: Leonardo DiCaprio, Jonah Hill, Margot Robbie, Matthew McConaughey
Υπόθεση: Η άνοδος και η πτώση του χρηματιστή Τζόρνταν Μπέλφορτ, από τα τεράστια κέρδη του στη Wall Street με νόμιμους και παράνομους τρόπους μέχρι τα προβλήματα που αντιμετώπισε με τις εξαρτήσεις, τη διαφθορά και το FBI.

Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 2010, και μετά από μισό αιώνα καριέρας, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ και ο Μάρτιν Σκορτσέζε εξακολουθούν να είναι ενεργοί και να μας προσφέρουν μεγάλες ταινίες. Μέχρι να κυκλοφορήσουν στους κινηματογράφους οι νέες ταινίες τους (Bridge of Spies και Silence, αντίστοιχα), πιο πρόσφατες ταινίες τους είναι αυτές που παρουσιάζουμε εδώ. Το Λίνκολν αποτελεί, μετά τη Λίστα του Σίντλερ, την πιο ώριμη, σοβαρή και λιγότερο εντυπωσιακή (από άποψη ειδικών εφέ και τεχνολογικών μέσων) ταινία του Σπίλμπεργκ. Η αφήγηση της ιστορίας του μεγάλου Αμερικανού προέδρου κατά τη διάρκεια του εμφυλίου είναι μεστή και απέριττη, ο Σπίλμπεργκ προτιμά να μείνει στα γεγονότα, και η ταινία του σίγουρα δεν είναι εντυπωσιακή. Είναι ένα δείγμα ενός σκηνοθέτη στην ωριμότητά του, που δεν έχει πλέον επιθυμία για φαντασμαγορικά σκηνικά, χρώματα και οπτικά εφέ, και θέλει οι ταινίες του να είναι προσγειωμένες και ρεαλιστικές. Μεγάλη αξία στην ταινία δίνει φυσικά η ερμηνεία του Daniel Day-Lewis στο ρόλο του Lincoln, που τον κατέστησε το μοναδικό μέχρι στιγμής άνδρα ηθοποιό με 3 Όσκαρ στην κατοχή του. Όσο το Lincoln κυκλοφορούσε στους κινηματογράφους, ο Μάρτιν Σκορτσέζε ετοίμαζε μια εντελώς διαφορετική ταινία. Ο Λύκος της Wall Street είναι μια από τις πιο άναρχες, ανώριμες και χωρίς ίχνος σοβαρότητας ταινίες που έχει γυρίσει ο μεγάλος δημιουργός, αλλά ταυτόχρονα μια από τις καλύτερες. Ο Σκορτσέζε ήξερε πολύ καλά τι έκανε. Προσέγγισε ίσως για πρώτη φορά στην καριέρα του την κωμωδία (αν και πάντα είχαν κάποια δόση χιούμορ τα έργα του), έδωσε στον Ντι Κάπριο ένα ρόλο που του ταιριάζει γάντι, και μας έδειξε και πάλι τις τεράστιες δυνατότητές του. Η ταινία κατηγορήθηκε για σεξισμό, προώθηση ενός ανήθικου lifestyle καθώς και για τις πολλές ακατάλληλες σκηνές που περιέχει, αλλά το αποτέλεσμα δικαιώνει πλήρως τους συντελεστές της. Χιούμορ, δράση, συγκίνηση και… προκλητικές σκηνές συνθέτουν μια ταινία που, αν και αρκετοί καταδικάζουν, η πλειοψηφία του κοινού αγάπησε. Κι εμείς επίσης.

Οι 70χρονοι πια Σπίλμπεργκ και Σκορτσέζε αποδεικνύουν διαρκώς πως δεν υστερούν σε τίποτα σε σχέση με νεότερους συναδέλφους τους, αλλά ούτε και με τους παλαιότερους εαυτούς τους. Αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις επόμενες παραγωγές τους, και εκφράζουμε το θαυμασμό και την ευγνωμοσύνη μας για όσα μας προσέφεραν μέχρι τώρα. Κλείνουμε το αφιέρωμά μας μ΄ ένα μάλλον χιουμοριστικό βίντεο, στο οποίο σκηνοθέτες όπως ο Σπίλμπεργκ, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο Κουέντιν Ταραντίνο και ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ… ραπάρουν προκειμένου να αναδειχθεί ο καλύτερος. Αν και δεν ανταποκρίνεται φυσικά στην πραγματικότητα, το βίντεο είναι γεμάτο σινεφίλ αναφορές και αναμφίβολα αστείο.

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων