Skip to content

Cinema Therapy

Αν έχει σχέση με το σινεμά και τις ταινίες, εδώ θα το βρείτε!

Archive

Tag: Bruce Willis

xmas-8Τα Χριστούγεννα μας χτυπούν την πόρτα για ακόμη μια χρονιά, κι έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε ένα αφιέρωμα στις καλύτερες χριστουγεννιάτικες ταινίες όλων των εποχών (και είναι πολλές). Γιατί για μας τουλάχιστον, το να βλέπουμε αυτές κι άλλες τέτοιες ταινίες (βλ. Μόνος στο Σπίτι) είναι εξίσου ισχυρή παράδοση με το αρνί στη σούβλα το χριστουγεννιάτικο δέντρο, τα μελομακάρονα και τη βασιλόπιτα.

5. Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει (1988)
Περιπέτεια δράσης, 132΄

Σκηνοθεσία: John McTiernan
Σενάριο: Jeb Stuart & Steven E. de Souza
Πρωταγωνιστούν: Bruce Willis, Alan Rickman, Bonny Bedelia

Ένας Νεοϋορκέζος αστυνομικός ταξιδεύει στο Λος Άντζελες, παραμονή Χριστουγέννων, για να συμφιλιωθεί με την πρώην σύζυγό του. Αντ΄ αυτού, θα καταλήξει να είναι ο μόνος που μπορεί να εμποδίσει μια ντουζίνα τρομοκράτες με αμφίβολους σκοπούς που κρατούν ομήρους την ίδια και τους συναδέλφους της.

To Die Hard δεν το λες και τυπική χριστουγεννιάτικη ταινία. Εκτός κι αν για σας αυτό σημαίνει ταινία με τρομακράτες, απαγωγές, ομήρους, πιστολίδι, άπειρες μη ρεαλιστικές σκηνές δράσης κι έναν Μπρους Γουίλις να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: τον tough guy. Για κάποιο διεστραμμένο λόγο, ωστόσο, η ταινία διαδραματίζεται παραμονή Χριστουγέννων και αγαπημένα τραγούδια των εορτών ακούγονται κατά διαστήματα στη διάρκειά της, χωρίς να ταιριάζουν καθόλου στην εξέλιξη της πλοκής. Ή μάλλον όχι και καθόλου. Κι αυτό γιατί μόνο ως θαύμα των Χριστουγέννων μπορεί να εκληφθεί το γεγονός ότι ο χαρακτήρας του Γουίλις, στο ρόλο που τον ανέδειξε, τα βάζει με όλους και με όλα με μηδαμινές πιθανότητες επιτυχίας και στο τέλος τα παίρνει όλα. Σε κάθε περίπτωση, η ταινία είναι μια έξοχη περιπέτεια δράσης, από τις καλύτερες του είδους, και το γεγονός ότι ξεκίνησε ολόκληρη σχολή παρόμοιων έργων (εκτός από τα σίκουελ της ίδιας) αποτελεί απόδειξη της επιτυχίας της. Όσοι, επομένως, δε θεωρείτε βλάσφημο μια τέτοια ταινία να αποκαλείται «χριστουγεννιάτικη» και ψάχνετε κάτι με λιγότερες… γλύκες και σιρόπια από τα συνηθισμένα, προσθέστε την άμεσα στην εορταστική σας λίστα.

4. The Shop Around the Corner (1940)
Ρομαντική κομεντί, 98΄

Σκηνοθεσία: Ernst Lubitsch
Σενάριο: Samuel Raphaelson
Πρωταγωνιστούν: James Stewart, Margaret Sullavan, Frank Morgan

Δυο υπάλληλοι ενός καταστήματος, ένας άνδρας και μια γυναίκα, απεχθάνονται ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Ταυτόχρονα, αμφότεροι πιστεύουν πως βρήκαν τον έρωτα της ζωής τους σε άγνωστα άτομα με τα οποία αλληλογραφούν, χωρίς φυσικά να γνωρίζουν πως στην πραγματικότητα αλληλογραφούν μεταξύ τους…

Αν η υπόθεση παραπάνω σας θύμισε κάτι από την πολύ πιο σύγχρονη και γνωστή κομεντί Έχετε Μήνυμα στον Υπολογιστή Σας (1998) με τον Tom Hanks και τη Meg Ryan, σωστά μαντέψατε, πρόκειται για remake. Το 1940 βέβαια τα e-mail και τα PC υπήρχαν τόσο όσο και ο… Άγιος Βασίλης, οπότε εδώ έχουμε την πατροπαράδοτη -και πιο ρομαντική, κατά τη γνώμη μου- αλληλογραφία. Η ταινία δεν είναι βέβαια και τόσο «χριστουγεννιάτικη», καθώς μόνο το φινάλε της διαδραματίζεται τότε χωρίς να προϊδεάζει για κάτι τέτοιο η εξέλιξή της, ωστόσο είναι διαποτισμένη από το πνεύμα των εορτών. Μια από τις πρώτες σημαντικές ρομαντικές κομεντί στην ιστορία του σινεμά, αποτέλεσε έμπνευση για δεκάδες κλισέ που αναπαράγουν οι ταινίες αυτές έκτοτε (η κλασική ιστορία αγάπης-μίσους με happy end στο επίκεντρο, ο ανταγωνισμός που καταλήγει σε έρωτα, η τραγική ειρωνία κλπ), αποδίδει με τον πιο όμορφο τρόπο την πρωτότυπη -για την εποχή- ιστορία της και γεμίζει την καρδιά μας μ΄ ένα συναίσθημα γαλήνης κι ευτυχίας, όπως θα έπρεπε να είναι στις μέρες των εορτών (και όχι μόνο). Κι όλα αυτά χάρη στη μαεστρική καθοδήγηση του βασιλιά των παλιών κομεντί Ernst Lubitsch και την εκπληκτική χημεία των δύο πρωταγωνιστών.

3. Το Θαύμα της 34ης Οδού (1947)
Κωμωδία φαντασίας, 96΄

Σκηνοθεσία – Σενάριο: George Seaton
Πρωταγωνιστούν: John Payne, Maureen Ο΄Hara, Edmund Gwenn, Natalie Wood

Ένας συμπαθέστατος ηλικιωμένος εμφανίζεται από το πουθενά σ΄ ένα πολυκατάστημα της Νέας Υόρκης και αρχίζει να εργάζεται εκεί ως Αϊ-Βασίλης για την περίοδο των γιορτών, προσφέροντας μεγάλη χαρά στους γύρω του. Τα πράγματα περιπλέκονται, όμως, όταν ισχυρίζεται πως είναι όντως ο διάσημος άγιος των γιορτών, και απαιτείται μέχρι και δικαστήριο για να διευκρινιστεί η αλήθεια!

Φανταστείτε να εργάζεστε σ΄ ένα πολυκατάστημα, μέρες γιορτών, και ο τύπος που παριστάνει τον Αϊ-Βασίλη για διαφημιστικούς λόγους εκεί ν΄ αρχίσει να λέει πως είναι όντως αυτός! Υποθέτω πως, όταν διαπιστώνατε πως δεν κάνει πλάκα, θα τον παραπέμπατε στην κοντινότερη ψυχιατρική κλινική. Έτσι γίνεται και στο παράξενο αλλά ευφάνταστο φιλμ αυτό του George Seaton, με τη διαφορά πως εδώ δεν είναι πραγματικότητα, είναι ταινία, και στις ταινίες όλα γίνονται! Κι αν το σενάριο φαίνεται -και είναι- καθόλου ρεαλιστικό, μας αποζημιώνει μια χαρά η μαγεία, η ομορφιά και η ζεστασιά που εκπέμπει η ταινία, με τους απίθανους διαλόγους τους και τις εξαιρετικές ερμηνείες του ονειροπόλου Edmund Gwenn, της προσγειωμένης Maureen O΄ Hara και του παιδιού-θαύματος -που αργότερα έγινε μεγάλη σταρ- Natalie Wood. Άλλωστε ο Άγιος Βασίλης αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των χριστουγεννιάτικων παραδόσεων, και αυτή είναι μάλλον η καλύτερη ταινία που επικεντρώνεται στο μύθο του.

2. Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης (1993)
Μαύρη κωμωδία φαντασίας, 76΄

Σκηνοθεσία: Henry Selick
Σενάριο: Caroline Thompson
Ακούγονται οι φωνές των: Danny Elfman, Chris Sarandon, Catherine O΄Hara

Ο ισχυρός, καλόκαρδος αλλά απογοητευμένος βασιλιάς της πόλης του Χάλογουιν Τζακ Σκέλινγκτον ανακαλύπτει τυχαία την πόλη των Χριστουγέννων και, μαγεμένος από την ομορφιά της, αποφασίζει να αναλάβει μαζί με τους… μάλλον τρομακτικούς συμπολίτες του τη γιορτή των Χριστουγέννων. Τα αποτελέσματα, όμως, είναι πολύ αμφίβολα αλλά και επικίνδυνα…

Με τον Τιμ Μπάρτον να αναλαμβάνει την παραγωγή (και ουσιαστικά και τη σκηνοθεσία, ανεξάρτητα απ΄ τα credits), δεν περιμένεις να δεις συνηθισμένη χριστουγεννιάτικη ταινία. Όταν άλλωστε ο κόσμος σκέφτεται «κινούμενα σχέδια» και «Χριστούγεννα», το μυαλό του πάει μάλλον στα χαριτωμένα παραμύθια της Disney με τον Μίκι Μάους και τον Ντόναλντ Ντακ, αλλά εδώ δεν έχουμε τέτοια. Εδώ έχουμε τρομακτικά πλάσματα του Halloween, σκελετούς, κολοκύθες, σκουλήκια κι όλα τα συναφή, τα οποία προσπαθούν -ελαφρώς με το ζόρι- να αναλάβουν τη γιορτή των Χριστουγέννων, έχοντας παρασυρθεί από τον καλοπροαίρετο αλλά αφελή βασιλιά τους Τζακ Σκέλιγκτον (επίσης σκελετός), ο οποίος ντύνεται… Αϊ-Βασίλης. Και μόνο η σκηνή κατά την οποία τα όχι και τόσο χαριτωμένα πλάσματα του Χάλογουιν μοιράζουν τα όχι και τόσο χαριτωμένα δώρα τους στα παιδιά όλου του κόσμου, παραμονή Χριστουγέννων, αρκεί για αντιληφθείς τη μακάβρια αλλά ευχάριστη παράνοια που κρύβεται πίσω από το αριστούργημα του Μπάρτον. Πολλούς πόντους, επίσης, κερδίζει η ταινία χάρη στην εξαιρετική μουσική της επένδυση, με τραγούδια που σε βάζουν στο κλίμα και είναι μαγευτικά και ατμοσφαιρικά.

1. It’s a Wonderful Life (1946)
Δραματική κωμωδία, 125΄

Σκηνοθεσία: Frank Capra
Σενάριο: Frances Goodrich & Frank Capra
Πρωταγωνιστούν: James Stewart, Donna Reed, Lionel Barrymore

Ένας άγγελος εξ ουρανού καλείται να σώσει έναν αλτρουιστή αλλά απελπισμένο επιχειρηματία από την αυτοκτονία, δείχνοντάς του πόσο σημαντική ήταν και είναι η ύπαρξή του για τους συνανθρώπους του.

Το γεγονός πως αυτή η ταινία συνίσταται επίσημα από ψυχιάτρους ως συμπληρωματική θεραπεία για την κατάθλιψη, σε συνδυασμό με τον τίτλο και το χριστουγεννιάτικο κλίμα της, αρκεί για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται. Στο αριστούργημα του Capra, ωστόσο, μπορεί η ζωή να είναι υπέροχη, αλλά δεν παύει να είναι ζωή, με τις πίκρες, τις απογοητεύσεις και την απελπισία της, και χρειάζεται υπομονή, επιμονή, πίστη και πάνω απ΄ όλα αγάπη για να αναδειχθεί η ομορφιά της και να μη χάσουμε το δρόμο. Ίσως και λίγη… άνωθεν βοήθεια, για όσους τουλάχιστον πιστεύουν σ΄ αυτά, αλλά το πού βρίσκει κανείς τη δύναμη να απολαύσει τη ζωή του δεν έχει σημασία, αρκεί να τη βρει. Το «καλό παιδί» του κλασικού Χόλιγουντ, ο μεγάλος Τζέιμς Στιούαρτ δίνει τα ρέστα του σ΄ ένα ρόλο που του πάει… γάντι, τα χριστουγεννιάτικα κλισέ (πολύ χιόνι, έρωτες, θαύματα κλπ) εναλλάσσονται με πολύ πιο σκοτεινές και σοβαρές σκηνές που παραπέμπουν πιο πολύ σε φιλμ νουάρ παρά σε οικογενειακή κωμωδία, και ο ήρωας της ταινίας George Bailey έρχεται να μας δείξει πόσο εύκολο -και ταυτόχρονα δύσκολο- είναι να σκορπάς αγάπη και ευτυχία στους γύρω σου και, ίσως, να γίνεις κι εσύ ευτυχισμένος. Το καλύτερο μάθημα ζωής, στην καλύτερη χριστουγεννιάτικη ταινία όλων των εποχών.

Μια από τις πιο δημοφιλείς και αμφιλεγόμενες σειρές ταινιών της δεκαετίας που διανύουμε είναι οι Αναλώσιμοι, μια τριλογία που ενώνει μεγάλα αστέρια των ταινιών δράσης, υποσχόμενη πολλή δράση, θέαμα και… τίποτε άλλο. Το Cinema Therapy επιχειρεί να την αναλύσει και να σας παρουσιάσει τα θετικά και τα αρνητικά της, καθώς και τους λόγους της επιτυχίας της.

936full-the-expendables-2-poster

Στα τέλη της δεκαετίας του 2000, ο μάλλον ατάλαντος αλλά εξαιρετικά επιτυχημένος Σιλβέστερ Σταλόνε (Rocky, Rambo), παρατηρώντας προφανώς ότι έχει μεγαλώσει ελαφρώς για να παίζει μόνος του τον σκληρό, είχε μια μεγαλοφυή, εμπορικά τουλάχιστον, ιδέα. Να σκηνοθετήσει μια ταινία δράσης με τον ίδιο πρωταγωνιστή ως ηγέτης μιας ομάδας που θα αποτελούνταν από αρκετούς tough guys του κινηματογράφου, και θα προσπαθούσε να αποδώσει δικαιοσύνη εναντίον μιας ομάδας κακών, που επίσης θα υποδύονταν γνωστοί ηθοποιοί από παρόμοιες ταινίες. Για την πρώτη ταινία, που κυκλοφόρησε το 2010, κατάφερε να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες, μεταξύ άλλων, του Jason Statham, του Mickey Rourke, του Bruce Willis, του Arnold Schwarzenegger και του Jet Li. Η ταινία είχε τεράστιο μπάτζετ, εκπληκτικά ειδικά εφέ και αρκετή διαφημιστική προβολή, και, όπως αναμένονταν, εισέπραξε τρεις φορές το μπάτζετ της (συνολικά 240 εκατομμύρια). Εξίσου αναμενόμενη εξέλιξη ήταν και το σίκουελ, το οποίο δε σκηνοθέτησε αυτή τη φορά ο Σταλόνε, το οποίο τα πήγε ακόμη καλύτερα στο box office, και απέσπασε θετικές κριτικές ακόμη και από αυστηρούς κριτικούς λόγω του παλαβού χιούμορ και της άναρχης δράσης του. Προσθήκες σε σχέση με το πρώτο φιλμ ακόμη μερικοί τρομεροί ήρωες ταινιών δράσης, όπως ο Ζαν-Κλοντ Βαν Νταμ και, φυσικά, ο Τσακ Νόρις. Ακολούθησε και τρίτη ταινία, το 2014, με αρκετό «νέο αίμα» και τους αρχικούς χαρακτήρες να διαδραματίζουν δευτερεύοντα ρόλο. Αν και σε καμία περίπτωση δεν ήταν αποτυχία, η τρίτη αυτή ταινία δε δικαίωσε τις προσδοκίες και προτάθηκε ακόμη και για Χρυσά Βατόμουρα. Παρ΄ όλα αυτά, θα ακολουθήσουν σύντομα και οι Αναλώσιμοι 4, και ποιος ξέρει πόσοι ακόμη. Αυτό που πέτυχε αναμφίβολα η σειρά μέχρι τώρα είναι να ενώσει πολλούς παρόμοιου στιλ ηθοποιούς και να τους «ρίξει» στο στοιχείο τους: τα όπλα, τα μαχαίρια και τις μπουνιές. Μην ψάχνετε για ποιότητα και ερμηνείες… οσκαρικών προδιαγραφών εδώ, απλά απολαύστε τη δράση και, φυσικά, την ανάλυσή μας σε κάθε ταινία ξεχωριστά.

Οι Αναλώσιμοι (The Expendables, 2010)

2,5 Stars

220px-Expendablesposter

Διάρκεια: 103΄
Είδος: Περιπέτεια δράσης
Σκηνοθεσία: Sylvester Stallone
Πρωταγωνιστούν: Sylvester Stallone, Jason Statham, Jet Li, Dolph Lundgren, Mickey Rourke
Υπόθεση: Ένας πράκτορας της CIA προσλαμβάνει μια ομάδα μισθοφόρων για να εξουδετερώσει έναν διεφθαρμένο πρώην συνάδελφό του που συνεργάζεται μ΄ έναν δικτάτορα στην Κεντρική Αμερική.

Αν μπορούσαμε να περιγράψουμε με μια λέξη την πρώτη ταινία της (μέχρι στιγμής) τριλογίας, η λέξη αυτή θα ήταν «αναγνωριστική». Το έργο, που σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Σταλόνε, μας εισάγει στους βασικούς χαρακτήρες (την ομάδα των «Αναλώσιμων», τις ειδικότητές τους, τους στόχους και τις υποθέσεις που αναλαμβάνουν. Η υπόθεση που έχουν αναλάβει εδώ είναι να ανατρέψουν μια δικτατορία που έχει επιβάλλει ουσιαστικά ένας πρώην πράκτορας της CIA στην Κεντρική Αμερική προκειμένου να ελέγξει το εμπόριο ναρκωτικών. Η υπόθεση περιπλέκεται όταν εμφανίζεται η κόρη του στρατηγού που έχει αναλάβει ως δικτάτορας-μαριονέτα, και προσπαθεί να βοηθήσει τους Αναλώσιμους. Πολλή δράση, χιουμοριστικές ατάκες άλλοτε έξυπνες άλλοτε όχι, απλοϊκές αλλά ικανοποιητικές ερμηνείες και πολύ.. ξύλο από τους Stallone και Statham, αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της παρέας, και ηθοποιοί όπως ο Bruce Willis και ο Arnold Schwarzenegger σε υποστηρικτικούς αλλά χαρακτηριστικούς ρόλους, που αναλύονται περισσότερο στα σίκουελ. Η ταινία δεν είναι σε καμιά περίπτωση εντυπωσιακή, ούτε καν στο επίπεδο των ειδικών εφέ και των σκηνών με μάχες και όπλα, και περισσότερο εισάγει το θεατή στο μάλλον απλό νόημα της σειράς, προϊδεάζοντάς τον για τη συνέχεια.

Οι Αναλώσιμοι 2 (The Expendables 2, 2012)

3 Stars

220px-The_Expendables_2_poster

Διάρκεια: 103΄
Είδος: Περιπέτεια δράσης
Σκηνοθεσία: Simon West
Πρωταγωνιστούν: Sylvester Stallone, Jason Statham, Bruce Willis, Arnold Schwarzenegger, Jet Li, Jean-Claude Van Damme, Chuck Norris
Υπόθεση: Οι Αναλώσιμοι αναλαμβάνουν μια υπόθεση φαινομενικά ρουτίνας, η οποία περιπλέκεται λόγω της συμμετοχής ενός μεγαλεμπόρου όπλων και της δολοφονίας ενός εκ των μελών τους, για την οποία οι υπόλοιποι θα ορκιστούν εκδίκηση.

Αναμφίβολα η καλύτερη ταινία της τριλογίας, χωρίς μάλιστα να συμβαίνει κάτι ιδιαίτερο. Απλούστατα έχουμε ατελείωτη δράση από την αρχή μέχρι το τέλος, απολαυστικές χιουμοριστικές (συχνά αυτοσαρκαστικές) ατάκες από τους πρωταγωνιστές, μεγαλύτερη συμμετοχή από τους κλασικούς «σκληρούς» Willis και Schwarzeneger και, φυσικά, την προσθήκη των ανεπανάληπτων Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ (ο κακός) και Τσακ Νόρις, που βρίσκονται καθαρά στο στοιχείο τους. Αυτή τη φορά το σενάριο ξετυλίγεται χωρίς καμία λογική, με τους Αναλώσιμους να πολεμούν εναντίον ενός δεκαπλάσιου σε μέγεθος στρατού, τις σφαίρες, τις εκρήξεις και το ξύλο να πέφτουν βροχή, τον όποιο ρεαλισμό του πρώτου φιλμ να πηγαίνει.. περίπατο, και το θεατή να απολαμβάνει αυτό που βλέπει χωρίς πολλές ερωτήσεις και αναλύσεις. Το να βλέπεις καμιά δεκαριά 50άρηδες σούπερ γυμνασμένους μισθοφόρους να πολεμούν τους πάντες και τα πάντα δεν είναι και ο πιο εποικοδομητικός τρόπος να περάσεις την ώρα σου, αλλά σίγουρα είναι ευχάριστο και ανάλαφρο. Ίσως σε κάποιο σημείο να βαρεθείς από την πολλή δράση, αλλά κάθε φορά που νομίζεις ότι τα έχεις δει όλα, το σενάριο… σε ξεπερνάει. So bad it’s good, με λίγα λόγια..

Κάποια στιγμή μέσα στην ταινία, οι Αναλώσιμοι τα βρίσκουν σκούρα απέναντι σε μια υπεράριθμη ομάδα εχθρικών στρατιωτών. Εκεί που όλα μοιάζουν χαμένα, συμβαίνει κάτι το απίστευτο: όλοι οι εχθροί σκοτώνονται ακαριαία! Η πιο cult σκηνή και των τριών ταινιών, στο πιάτο σας…

Οι Αναλώσιμοι 3 (The Expendables 3, 2014)

2 Stars

Expendables_3_poster

Διάρκεια: 126΄
Είδος: Περιπέτεια δράσης
Σκηνοθεσία: Patrick Hughes
Πρωταγωνιστούν: Sylvester Stallone, Jason Statham, Mel Gibson, Arnold Schwarzenegger, Antonio Banderas, Harrison Ford, Wesley Snipes
Υπόθεση: O αρχηγός των Αναλώσιμων (Σταλόνε) επεκτείνει την ομάδα του με νέο αίμα ώστε να εξουδετερώσει έναν μεγαλέμπορο όπλων και συνιδρυτή της ομάδας, που έχει ορκιστεί να την καταστρέψει.

Μετά την επιτυχία της δεύτερης ταινίας, οι συντελεστές επιχείρησαν να ανακατέψουν την τράπουλα, μαντεύοντας σωστά πως το κοινό έχει βαρεθεί να βλέπει συνεχώς τους ίδιους. Με πρόσχημα πως ο αρχηγός της ομάδας Σταλόνε αρνείται να θέσει τη ζωή των συνεργατών του σε κίνδυνο για έναν περισσότερο προσωπικό στόχο, το φιλμ εμφανίζει μια σειρά από νέους – ή όχι και τόσο νέους – ηθοποιούς (Kellan Lutz, Ronda Rousey, Antonio Banderas, Glen Powell, Victor Ortiz), και το ρόλο του Μπρους Γουίλις αναλαμβάνει ο Χάρισον Φορντ, σε μια προσπάθεια του σκηνοθέτη να ανανεώσει το ανθρώπινο δυναμικό του καθώς και να κάνει τις σκηνές δράσης πιο ρεαλιστικές και ευκολοχώνευτες. Γενικά η ταινία φαίνεται πιο ρεαλιστική από τις προηγούμενες (αν εξαιρέσουμε το φινάλε) και προσπαθεί να εισβάλλει περισσότερο στο παρελθόν και την προσωπικότητα των πρωταγωνιστών. Αυτό ακριβώς είναι και το ελάττωμά της. Κανείς δε βλέπει τους Αναλώσιμους για να διεισδύσει στον εσωτερικό κόσμο του Σταλόνε ή του Μπαντέρας (που πάντως είναι απολαυστικός και χιουμοριστικός). Τους βλέπουμε για τη δράση, τα ειδικά εφέ, τις ατάκες και το.. πολύ ξύλο. Και αυτά το έργο αυτό δεν τα αποδίδει εξίσου καλά με τα δύο προηγούμενα, παρά την αναίτια μεγάλη διάρκειά του. Ακόμη και για τα δεδομένα των Αναλώσιμων, μια αποτυχημένη ταινία…

expendablesΣυνολικά, τους Αναλώσιμους μπορούμε να τους κρίνουμε με δυο διαφορετικούς τρόπους. Από καθαρά καλλιτεχνική σκοπιά, πρόκειται για μια απαράδεκτη τριλογία, που δεν επιδεικνύει ιδιαίτερο σεβασμό στη νοημοσύνη του θεατή, ενώ έχει ως μοναδικό στόχο.. τα φράγκα. Αποδεχόμενοι όμως την πραγματικότητα και την επιτυχία παρόμοιων παραγωγών, μπορούμε να πούμε πως οι Αναλώσιμοι διαθέτουν ένα μοναδικό cult status, καθώς το να βλέπεις ένα μάτσο θρυλικούς ηθοποιούς ταινιών δράσης να πολεμούν μαζί δεν είναι και τόσο κακό, τελικά. Προφανώς υπάρχουν άπειρες πολύ καλύτερες ταινίες από τις συγκεκριμένες, αλλά το να κάτσεις να τις δεις από μια φορά, ειδικά με τη σωστή παρέα, έχει την πλάκα του. Αρκεί να μην τις πάρεις στα σοβαρά, φυσικά…

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων