Μια από τις πιο δημοφιλείς και αμφιλεγόμενες σειρές ταινιών της δεκαετίας που διανύουμε είναι οι Αναλώσιμοι, μια τριλογία που ενώνει μεγάλα αστέρια των ταινιών δράσης, υποσχόμενη πολλή δράση, θέαμα και… τίποτε άλλο. Το Cinema Therapy επιχειρεί να την αναλύσει και να σας παρουσιάσει τα θετικά και τα αρνητικά της, καθώς και τους λόγους της επιτυχίας της.

936full-the-expendables-2-poster

Στα τέλη της δεκαετίας του 2000, ο μάλλον ατάλαντος αλλά εξαιρετικά επιτυχημένος Σιλβέστερ Σταλόνε (Rocky, Rambo), παρατηρώντας προφανώς ότι έχει μεγαλώσει ελαφρώς για να παίζει μόνος του τον σκληρό, είχε μια μεγαλοφυή, εμπορικά τουλάχιστον, ιδέα. Να σκηνοθετήσει μια ταινία δράσης με τον ίδιο πρωταγωνιστή ως ηγέτης μιας ομάδας που θα αποτελούνταν από αρκετούς tough guys του κινηματογράφου, και θα προσπαθούσε να αποδώσει δικαιοσύνη εναντίον μιας ομάδας κακών, που επίσης θα υποδύονταν γνωστοί ηθοποιοί από παρόμοιες ταινίες. Για την πρώτη ταινία, που κυκλοφόρησε το 2010, κατάφερε να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες, μεταξύ άλλων, του Jason Statham, του Mickey Rourke, του Bruce Willis, του Arnold Schwarzenegger και του Jet Li. Η ταινία είχε τεράστιο μπάτζετ, εκπληκτικά ειδικά εφέ και αρκετή διαφημιστική προβολή, και, όπως αναμένονταν, εισέπραξε τρεις φορές το μπάτζετ της (συνολικά 240 εκατομμύρια). Εξίσου αναμενόμενη εξέλιξη ήταν και το σίκουελ, το οποίο δε σκηνοθέτησε αυτή τη φορά ο Σταλόνε, το οποίο τα πήγε ακόμη καλύτερα στο box office, και απέσπασε θετικές κριτικές ακόμη και από αυστηρούς κριτικούς λόγω του παλαβού χιούμορ και της άναρχης δράσης του. Προσθήκες σε σχέση με το πρώτο φιλμ ακόμη μερικοί τρομεροί ήρωες ταινιών δράσης, όπως ο Ζαν-Κλοντ Βαν Νταμ και, φυσικά, ο Τσακ Νόρις. Ακολούθησε και τρίτη ταινία, το 2014, με αρκετό «νέο αίμα» και τους αρχικούς χαρακτήρες να διαδραματίζουν δευτερεύοντα ρόλο. Αν και σε καμία περίπτωση δεν ήταν αποτυχία, η τρίτη αυτή ταινία δε δικαίωσε τις προσδοκίες και προτάθηκε ακόμη και για Χρυσά Βατόμουρα. Παρ΄ όλα αυτά, θα ακολουθήσουν σύντομα και οι Αναλώσιμοι 4, και ποιος ξέρει πόσοι ακόμη. Αυτό που πέτυχε αναμφίβολα η σειρά μέχρι τώρα είναι να ενώσει πολλούς παρόμοιου στιλ ηθοποιούς και να τους «ρίξει» στο στοιχείο τους: τα όπλα, τα μαχαίρια και τις μπουνιές. Μην ψάχνετε για ποιότητα και ερμηνείες… οσκαρικών προδιαγραφών εδώ, απλά απολαύστε τη δράση και, φυσικά, την ανάλυσή μας σε κάθε ταινία ξεχωριστά.

Οι Αναλώσιμοι (The Expendables, 2010)

2,5 Stars

220px-Expendablesposter

Διάρκεια: 103΄
Είδος: Περιπέτεια δράσης
Σκηνοθεσία: Sylvester Stallone
Πρωταγωνιστούν: Sylvester Stallone, Jason Statham, Jet Li, Dolph Lundgren, Mickey Rourke
Υπόθεση: Ένας πράκτορας της CIA προσλαμβάνει μια ομάδα μισθοφόρων για να εξουδετερώσει έναν διεφθαρμένο πρώην συνάδελφό του που συνεργάζεται μ΄ έναν δικτάτορα στην Κεντρική Αμερική.

Αν μπορούσαμε να περιγράψουμε με μια λέξη την πρώτη ταινία της (μέχρι στιγμής) τριλογίας, η λέξη αυτή θα ήταν «αναγνωριστική». Το έργο, που σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Σταλόνε, μας εισάγει στους βασικούς χαρακτήρες (την ομάδα των «Αναλώσιμων», τις ειδικότητές τους, τους στόχους και τις υποθέσεις που αναλαμβάνουν. Η υπόθεση που έχουν αναλάβει εδώ είναι να ανατρέψουν μια δικτατορία που έχει επιβάλλει ουσιαστικά ένας πρώην πράκτορας της CIA στην Κεντρική Αμερική προκειμένου να ελέγξει το εμπόριο ναρκωτικών. Η υπόθεση περιπλέκεται όταν εμφανίζεται η κόρη του στρατηγού που έχει αναλάβει ως δικτάτορας-μαριονέτα, και προσπαθεί να βοηθήσει τους Αναλώσιμους. Πολλή δράση, χιουμοριστικές ατάκες άλλοτε έξυπνες άλλοτε όχι, απλοϊκές αλλά ικανοποιητικές ερμηνείες και πολύ.. ξύλο από τους Stallone και Statham, αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της παρέας, και ηθοποιοί όπως ο Bruce Willis και ο Arnold Schwarzenegger σε υποστηρικτικούς αλλά χαρακτηριστικούς ρόλους, που αναλύονται περισσότερο στα σίκουελ. Η ταινία δεν είναι σε καμιά περίπτωση εντυπωσιακή, ούτε καν στο επίπεδο των ειδικών εφέ και των σκηνών με μάχες και όπλα, και περισσότερο εισάγει το θεατή στο μάλλον απλό νόημα της σειράς, προϊδεάζοντάς τον για τη συνέχεια.

Οι Αναλώσιμοι 2 (The Expendables 2, 2012)

3 Stars

220px-The_Expendables_2_poster

Διάρκεια: 103΄
Είδος: Περιπέτεια δράσης
Σκηνοθεσία: Simon West
Πρωταγωνιστούν: Sylvester Stallone, Jason Statham, Bruce Willis, Arnold Schwarzenegger, Jet Li, Jean-Claude Van Damme, Chuck Norris
Υπόθεση: Οι Αναλώσιμοι αναλαμβάνουν μια υπόθεση φαινομενικά ρουτίνας, η οποία περιπλέκεται λόγω της συμμετοχής ενός μεγαλεμπόρου όπλων και της δολοφονίας ενός εκ των μελών τους, για την οποία οι υπόλοιποι θα ορκιστούν εκδίκηση.

Αναμφίβολα η καλύτερη ταινία της τριλογίας, χωρίς μάλιστα να συμβαίνει κάτι ιδιαίτερο. Απλούστατα έχουμε ατελείωτη δράση από την αρχή μέχρι το τέλος, απολαυστικές χιουμοριστικές (συχνά αυτοσαρκαστικές) ατάκες από τους πρωταγωνιστές, μεγαλύτερη συμμετοχή από τους κλασικούς «σκληρούς» Willis και Schwarzeneger και, φυσικά, την προσθήκη των ανεπανάληπτων Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ (ο κακός) και Τσακ Νόρις, που βρίσκονται καθαρά στο στοιχείο τους. Αυτή τη φορά το σενάριο ξετυλίγεται χωρίς καμία λογική, με τους Αναλώσιμους να πολεμούν εναντίον ενός δεκαπλάσιου σε μέγεθος στρατού, τις σφαίρες, τις εκρήξεις και το ξύλο να πέφτουν βροχή, τον όποιο ρεαλισμό του πρώτου φιλμ να πηγαίνει.. περίπατο, και το θεατή να απολαμβάνει αυτό που βλέπει χωρίς πολλές ερωτήσεις και αναλύσεις. Το να βλέπεις καμιά δεκαριά 50άρηδες σούπερ γυμνασμένους μισθοφόρους να πολεμούν τους πάντες και τα πάντα δεν είναι και ο πιο εποικοδομητικός τρόπος να περάσεις την ώρα σου, αλλά σίγουρα είναι ευχάριστο και ανάλαφρο. Ίσως σε κάποιο σημείο να βαρεθείς από την πολλή δράση, αλλά κάθε φορά που νομίζεις ότι τα έχεις δει όλα, το σενάριο… σε ξεπερνάει. So bad it’s good, με λίγα λόγια..

Κάποια στιγμή μέσα στην ταινία, οι Αναλώσιμοι τα βρίσκουν σκούρα απέναντι σε μια υπεράριθμη ομάδα εχθρικών στρατιωτών. Εκεί που όλα μοιάζουν χαμένα, συμβαίνει κάτι το απίστευτο: όλοι οι εχθροί σκοτώνονται ακαριαία! Η πιο cult σκηνή και των τριών ταινιών, στο πιάτο σας…

Οι Αναλώσιμοι 3 (The Expendables 3, 2014)

2 Stars

Expendables_3_poster

Διάρκεια: 126΄
Είδος: Περιπέτεια δράσης
Σκηνοθεσία: Patrick Hughes
Πρωταγωνιστούν: Sylvester Stallone, Jason Statham, Mel Gibson, Arnold Schwarzenegger, Antonio Banderas, Harrison Ford, Wesley Snipes
Υπόθεση: O αρχηγός των Αναλώσιμων (Σταλόνε) επεκτείνει την ομάδα του με νέο αίμα ώστε να εξουδετερώσει έναν μεγαλέμπορο όπλων και συνιδρυτή της ομάδας, που έχει ορκιστεί να την καταστρέψει.

Μετά την επιτυχία της δεύτερης ταινίας, οι συντελεστές επιχείρησαν να ανακατέψουν την τράπουλα, μαντεύοντας σωστά πως το κοινό έχει βαρεθεί να βλέπει συνεχώς τους ίδιους. Με πρόσχημα πως ο αρχηγός της ομάδας Σταλόνε αρνείται να θέσει τη ζωή των συνεργατών του σε κίνδυνο για έναν περισσότερο προσωπικό στόχο, το φιλμ εμφανίζει μια σειρά από νέους – ή όχι και τόσο νέους – ηθοποιούς (Kellan Lutz, Ronda Rousey, Antonio Banderas, Glen Powell, Victor Ortiz), και το ρόλο του Μπρους Γουίλις αναλαμβάνει ο Χάρισον Φορντ, σε μια προσπάθεια του σκηνοθέτη να ανανεώσει το ανθρώπινο δυναμικό του καθώς και να κάνει τις σκηνές δράσης πιο ρεαλιστικές και ευκολοχώνευτες. Γενικά η ταινία φαίνεται πιο ρεαλιστική από τις προηγούμενες (αν εξαιρέσουμε το φινάλε) και προσπαθεί να εισβάλλει περισσότερο στο παρελθόν και την προσωπικότητα των πρωταγωνιστών. Αυτό ακριβώς είναι και το ελάττωμά της. Κανείς δε βλέπει τους Αναλώσιμους για να διεισδύσει στον εσωτερικό κόσμο του Σταλόνε ή του Μπαντέρας (που πάντως είναι απολαυστικός και χιουμοριστικός). Τους βλέπουμε για τη δράση, τα ειδικά εφέ, τις ατάκες και το.. πολύ ξύλο. Και αυτά το έργο αυτό δεν τα αποδίδει εξίσου καλά με τα δύο προηγούμενα, παρά την αναίτια μεγάλη διάρκειά του. Ακόμη και για τα δεδομένα των Αναλώσιμων, μια αποτυχημένη ταινία…

expendablesΣυνολικά, τους Αναλώσιμους μπορούμε να τους κρίνουμε με δυο διαφορετικούς τρόπους. Από καθαρά καλλιτεχνική σκοπιά, πρόκειται για μια απαράδεκτη τριλογία, που δεν επιδεικνύει ιδιαίτερο σεβασμό στη νοημοσύνη του θεατή, ενώ έχει ως μοναδικό στόχο.. τα φράγκα. Αποδεχόμενοι όμως την πραγματικότητα και την επιτυχία παρόμοιων παραγωγών, μπορούμε να πούμε πως οι Αναλώσιμοι διαθέτουν ένα μοναδικό cult status, καθώς το να βλέπεις ένα μάτσο θρυλικούς ηθοποιούς ταινιών δράσης να πολεμούν μαζί δεν είναι και τόσο κακό, τελικά. Προφανώς υπάρχουν άπειρες πολύ καλύτερες ταινίες από τις συγκεκριμένες, αλλά το να κάτσεις να τις δεις από μια φορά, ειδικά με τη σωστή παρέα, έχει την πλάκα του. Αρκεί να μην τις πάρεις στα σοβαρά, φυσικά…