Skip to content

Cinema Therapy

Αν έχει σχέση με το σινεμά και τις ταινίες, εδώ θα το βρείτε!

Archive

Category: Ευχάριστα διαλείμματα

Η αγάπη μας για το τρελό παρεάκι των Monty Python είναι γνωστή. Για τις ημέρες αυτές του Πάσχα σας έχουμε 3-4 σκηνές από την… πασχαλινή κωμωδία τους Life of Brian.

Καλό Πάσχα με υγεία, ευτυχία και… πολύ φαϊ σε όλους! :)

1. Ο Πόντιος Πιλάτος των Monty Python μπορεί να μην πλένει τα χέρια του, αλλά έχει προβλήματα στην ομιλία, στην πειθαρχία των στρατιωτών του και… φίλους με περίεργα ονόματα.

2. Στα πλαίσια μιας έρευνας των Ρωμαίων για κακοποιά στοιχεία, ο εκατόνταρχος βρίσκει χρόνο να συζητήσει με τον ιδιοκτήτη του σπιτιού περί… τρόπων θανάτωσης. Και έχουν μια άκρως εποικοδομητική διαφωνία.

3. Οι Ρωμαίοι υπάλληλοι που είναι υπεύθυνοι για την καταμέτρηση όσων πρόκειται να σταυρωθούν είναι λίγο παράξενοι. Ο ένας έχει προφορά Άγγλου τζέντλεμαν, ο άλλος είναι βραδύγλωσσος και ο τρίτος… δεν υπάρχουν λόγια.

4. Always look on the bright side of life/death…

What's thisΚαλό μήνα και καλό χειμώνα! Μπήκε ο Δεκέμβριος, και αυτό σημαίνει κατά κύριο λόγο ένα πράγμα. Κυρίες και κύριοι, τα Χριστούγεννα πλησιάζουν…

Μια ιδιοτροπία που είχα από μικρό παιδί είναι ότι πάντα συνειδητοποιούσα ότι οι γιορτές πλησιάζουν με το που έμπαινε ο Δεκέμβριος. Πριν απ΄ αυτό αρνούμαι πεισματικά να δω, να διαβάσω ή να ακούσω οτιδήποτε σχετικό με τη γιορτή των Χριστουγέννων, και με όσους τυχαίνει να μιλήσω για τις γιορτές Οκτώβριο-Νοέμβριο, πάντα τους λέω «έχουμε καιρό ακόμα». Και, ξαφνικά, κάθε χρόνο, με το που αλλάζει ο μήνας και το 11 γίνεται 12 ο διακόπτης γυρίζει και σιγά σιγά πλημμυρίζομαι από χριστουγεννιάτικη διάθεση, που όσο πάει και αυξάνει μέχρι να έρθουν επιτέλους οι γιορτές. Τα στολισμένα δέντρα και οι κάθε λογής εκδηλώσεις που αυξάνονται όσο πλησιάζουν οι γιορτές με βοηθούν ακόμη περισσότερο να μπω στο κλίμα. Στο κλίμα λοιπόν που μόλις περιέγραψα βρίσκομαι από τότε που μπήκε ο μήνας, και θα ήθελα πολύ να σας βάλω κι εσάς.

Ένα πράγμα που μ΄ αρέσει πολύ στα Χριστούγεννα είναι ότι όσες φορές και να τα ζήσεις, όταν έρχονται αισθάνεσαι ότι είναι η πρώτη φορά. Δε σε νοιάζει που τα έχεις ξαναζήσει όλα άπειρες φορές, δε σε νοιάζει που πρακτικά απλώς επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία, κάθε φορά μοιάζει διαφορετική σαν να μην υπήρχαν οι προηγούμενες. Και τότε, όταν καταλαβαίνεις ότι έρχονται τα Χριστούγεννα, αισθάνεσαι λίγο σαν τον Τζακ Σκέλινγκτον. Το σκελετό-ήρωα από το Χριστουγεννιάτικο Εφιάλτη του Τιμ Μπάρτον, φυσικά, ο οποίος περνά όλη του τη ζωή στην τρομακτική πόλη του Χάλογουιν και ξαφνικά βρίσκεται στην πολύ πιο λαμπερή πόλη των Χριστουγέννων. Όλα τα βλέπει πρώτη φορά, τριγυρνά, τραγουδά και αναρωτιέται. What’s this? Το ίδιο κάνουμε κι εμείς, κάθε χρόνο, κι ας έχουμε βαρεθεί (σχήμα λόγου, φυσικά) να τα βλέπουμε. Τζακ, είμαστε μαζί σου!

Όπως σας έχουμε προαναγγείλει στα προηγούμενα άρθρα μας, το blog μας κλείνει (κατά κάποιον τρόπο) για καλοκαίρι. Οπότε οφείλουμε να σας αποχαιρετήσουμε με κάτι μεγάλο.

CasablancaΜπορεί την ώρα που δημοσιεύονται αυτές οι γραμμές να έχουμε χρεωκοπήσει, να μας έχουν πετάξει απ΄ την Ευρώπη ή οτιδήποτε άλλο αληθινό ή μη πλανάται γύρω απ΄ τη χώρα μας αυτές τις μέρες, αλλά το σίγουρο είναι ένα. Μπήκε ο Ιούλιος (καλό μήνα), και το ελληνικό καλοκαίρι βρίσκεται στα καλύτερά του. Οι κάθε είδους υποχρεώσεις της συντακτικής μας ομάδας ολοκληρώνονται πολύ σύντομα, οπότε ήρθε η ώρα για λίγη ξεκούραση και διακοπές. Υπό αυτή την έννοια λοιπόν σταματά προσωρινά τη λειτουργία του το παρόν blog, το οποίο θα εξακολουθεί να ανανεώνεται μέχρι τα τέλη Αυγούστου με νέα άρθρα, που θα αφορούν κυρίως όσες νέες κυκλοφορίες μπορέσουμε να δούμε και να αξιολογήσουμε. Επειδή όμως είναι αδύνατο να γνωρίζουμε κάθε πόσο θα βλέπουμε, θα γράφουμε και θα δημοσιεύουμε, σας λέμε από τώρα «Καλό Καλοκαίρι», να ΄χουμε το κεφάλι μας ήσυχο! 😛

best-of-all-time-Empire

Ας περάσουμε στο βίντεο με το οποίο κλείνουμε λοιπόν. Όσοι έχετε επισκεφθεί τη σελίδα μας στο facebook (όσοι δεν το κάνατε, προλαβαίνετε!) θα έχετε διαπιστώσει πως ως εικόνα προφίλ έχουμε την πασίγνωστη σκηνή του αποχαιρετισμού του Rick Blaine (Humphrey Bogart) από την Ilsa Lund (Ingrid Bergman) στη θρυλική Καζαμπλάνκα (1942). Η συγκεκριμένη ταινία αποτελεί από τις αγαπημένες του υποφαινόμενου, οπότε το τελευταίο βίντεο δεν είναι άλλο από τα συγκλονιστικά τελευταία λεπτά της (όλα αυτά που γράφω, καθώς και το βίντεο, αποτελούν επικίνδυνο spoil για όσους δεν έχουν δει την ταινία, προειδοποιώ). Δε θα σας πω αντίο, όμως, όπως λέει ο Rick στην Ilsa. Θα σας πω πως αυτοί οι μήνες και η αγάπη που αποκτήσαμε για το κοινό μας (ελπίζουμε να ανταποδίδει…) δεν είναι παρά «το ξεκίνημα μιας υπέροχης φιλίας», όπως λέει ο Rick στο Γάλλο λοχαγό Renault στην τελευταία σκηνή του έργου. Σας ευχαριστούμε που μείνατε κοντά σας, και τα ξαναλέμε επίσημα από τέλη Αυγούστου, ανεπίσημα… ποιος ξέρει. Φυσικά, είμαστε πάντα στη διάθεσή σας. Καλό καλοκαίρι.

Για το επόμενο ευχάριστο διάλειμμά μας θα γυρίσουμε το χρόνο αρκετά πίσω. Συγκεκριμένα στο 1933, και σε μια σκηνή με την υπογραφή των τρομερών κωμικών αδερφών Μαρξ, που ενέπνευσε δεκάδες παρόμοιες στα χρόνια που ακολούθησαν.

Οι αδερφοί Μαρξ: Πάνω αριστερά ο Zeppo, δεξιά ο Groucho. Κάτω αριστερά ο Chico, δεξιά ο Harpo.

Οι αδερφοί Μαρξ: Πάνω αριστερά ο Zeppo, δεξιά ο Groucho. Κάτω αριστερά ο Chico, δεξιά ο Harpo.

Οι αδερφοί Μαρξ (Chico, Harpo, Groucho & αρχικά και ο Zeppo) ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες κωμικές ομάδες στην Αμερική του μεσοπολέμου, με επιτυχημένες εμφανίσεις στο θέατρο, τον κινηματογράφο και (αργότερα) την τηλεόραση. Μάλλον η πιο επιτυχημένη κινηματογραφική κωμωδία τους είναι η αναρχική Σούπα Πάπιας (1933), μια ταινία που καθιέρωσε κωμικές τεχνικές όπως το παράλογο σενάριο, οι κοφτοί παρανοϊκοί διάλογοι και το visual humor μ΄ έναν τρόπο που ξέφευγε από το καθιερωμένο την εποχή slapstick. Στη διάσημη σκηνή που παραθέτουμε εδώ, ο πρόεδρος ενός κράτους (Groucho) βρίσκεται σ΄ ένα σπίτι όπου βρίσκονται στρατηγικής σημασίας έγγραφα, τα οποία έχουν στο μάτι δυο κατάσκοποι του εχθρού (Harpo και Chico). Οι τελευταίοι έχουν μεταμφιεστεί ακριβώς όπως αυτός, και όταν ο Groucho σπάσει κατά λάθος έναν καθρέφτη, έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με έναν απ΄ αυτούς. Ο τελευταίος δεν έχει άλλη επιλογή από το να… υποδυθεί το καθρέφτισμα του Groucho. Το τι ακολουθεί δεν περιγράφεται με λόγια…

Το επόμενο ευχάριστο διάλειμμά μας έρχεται από την κάφρικη θεοπάλαβη κωμωδία Τρελές Σφαίρες 33 1/3 (1994), και είναι σύντομο αλλά παραστατικότατο!!

Naked GunΣας έχουμε ήδη μιλήσει για την απίθανη τριλογία Τρελές Σφαίρες, με ήρωα τον ατζαμή αλλά αμέμπτου ηθικής αστυνομικό Φρανκ Ντρέμπιν (Leslie Nielsen) που μέσα από σκηνές που θυμίζουν καρτούν κυνηγά τους κακούς που θέλουν πάση θυσία να καταστρέψουν τον κόσμο. Κάνοντας ένα διάλειμμα από τα κυνηγητά αυτά, ο Φρανκ επισκέπτεται μαζί με το φίλο του Ed (George Kennedy) το εγκληματολογικό εργαστήριο της αστυνομίας, που με επικεφαλής τον Ted Olsen (Ed Williams) προσπαθεί να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία για να βοηθήσει στην επιβολή του νόμου και της τάξης. Μια κορυφαία εφεύρεση, την οποία ο Ed και ο Frank έχουν την… τύχη (;) να απολαύσουν στην πράξη είναι το σιδερένιο σπασουάρ (Denver Jock-Strap), ένας πολύ αποτελεσματικός αντικλεπτικός μηχανισμός για τα αυτοκίνητα. Don’t try this at home, guys!

Το επόμενο ευχάριστο διάλειμμά μας έχει ελληνικό χρώμα. Θα ταξιδέψουμε στην αθάνατη δεκαετία του ’60, εκεί που η ελληνική κωμωδία μεγαλούργησε και εξακολουθεί να μας χαρίζει απίθανες στιγμές γέλιου!

αρχείο λήψηςΗ δεκαετία του 1960 ήταν, χωρίς αμφιβολία, η καλύτερη στην ιστορία του ελληνικού σινεμά. Γυρίζονταν 100-120 ταινίες το χρόνο, αρκετές εκ των οποίων επιτυχημένες, άλλες κωμικές και άλλες δραματικές. Εμφανίστηκαν μεγάλοι κωμικοί, όπως ο Θανάσης Βέγγος, ο Κώστας Βουτσάς, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας και ο Κώστας Χατζηχρήστος. Ο τελευταίος έγινε διάσημος στο ρόλο του αφελούς επαρχιώτη, τον οποίο ερμήνευσε σε αρκετές ταινίες, με πιο χαρακτηριστική αυτή με τίτλο Της Κακομοίρας, που πρόσφατα ανέβηκε στο θέατρο με το ρόλο του Ζήκου (Χατζηχρήστος) να ερμηνεύει ο Πέτρος Φιλιππίδης. Μια από τις καλύτερες σκηνές της ξεκαρδιστικής αυτής κωμωδίας είναι όταν ο Ζήκος έχει μια κρίσιμη συζήτηση με τον (υποτιθέμενο) μέλλοντα πεθερό του. Ο τελευταίος έχει τη λογική απαίτηση να μάθει πόσο χρονών είναι ο γαμπρός του. Η απάντηση είναι αναμφίβολα σαφέστατη…

Ζήκος – Της Κακομοίρας (1963)

Την Κυριακή του Πάσχα, η απίθανη και θεότρελη κωμωδία – μιούζικαλ The Blues Brothers επανήλθε μετά από αρκετό καιρό στην ελληνική τηλεόραση, γεγονός που μας χαροποίησε ιδιαίτερα, και αποτέλεσε την αφορμή να παραθέσουμε μια σκηνή από την επική αυτή ταινία στη σειρά με τα ευχάριστα διαλείμματα!

Blues BrothersΑν και σχετικά απλοϊκή, η ταινία The Blues Brothers έγινε γνωστή χάρη στο παλαβό, άναρχο χιούμορ της και τα εκπληκτικά τραγούδια της, που ερμηνεύουν, εκτός από το ομώνυμο συγκρότημα, θρυλικοί μουσικοί όπως ο James Brown, η Aretha Franklin και ο Cab Calloway. Η ταινία θα μπορούσε να λέγεται «Blues Brothers εναντίον όλων» καθότι, για διάφορους λόγους, στο κυνήγι των δύο μικροαπατεώνων αδερφών βρίσκεται η μισή αστυνομία του Σικάγο, μια μυστηριώδης γυναίκα, ένας ιδιοκτήτης μπαρ, ένα συγκρότημα country και… οι Ναζί του Illinois. Οι τελευταίοι, μόλις έχουν κριθεί νόμιμοι από το δικαστήριο και διαδηλώνουν για την πίστη τους στον Αδόλφο Χίτλερ, παρά τις αντιδράσεις του κοινού. Ο Τζέικ και ο Έλγουντ Μπλουζ, όμως, τους απεχθάνονται και κάνουν το μεγάλο βήμα εναντίον τους. Αυτό που ακολουθεί είναι κυριολεκτικά επικό.

Blues Brothers vs. Illinois Nazi (video)

Πιθανότατα ο πιο υπομονετικός, επίμονος, επινοητικός αλλά… πολύ άτυχος και επιεικώς ηλίθιος κυνηγός των Looney Tunes και όχι μόνο είναι ο δύσμοιρος Wile E. Coyote. Αλλά τουλάχιστον μας κάνει να γελάμε.

CoyoteΠόσες φορές αλήθεια έχει προσπαθήσει ο Coyote να πιάσει το Road Runner (ή Beep-Beep, όπως το αποκαλούμε από το μοναδικό ήχο που βγάζει καθ΄όλη τη διάρκεια των επεισοδίων); Άπειρες φυσικά, και χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που διαθέτει, όσο απίθανα κι αν μοιάζουν. Με την ταχύτητά του, με δυναμίτες και βόμβες, με βράχους, με πολύπλοκα εργαλεία από την θρυλική Acme Corporation, ακόμη και με… μέλισσες, το συμπαθές κογιότ προσπαθεί μάταια να πιάσει το θήραμά του, αλλά πάντοτε αποτυγχάνει από ένα συνδυασμό δικής του ανικανότητας, ατυχίας και υπερφυσικών δυνάμεων. Και όχι μόνο αποτυγχάνει, αλλά η αποτυχία έχει μεγάλες επιπτώσεις… στην υγεία του. Κάποιες φορές οι επιπτώσεις αυτές είναι σχετικά απλές, άλλες φορές πιο πολύπλοκες και πολλαπλές. Τη διάκριση αυτή επιχειρεί να κάνει το βίντεο που ακολουθεί, προσφέροντάς μας 10 περίπου λεπτά άφθονου γέλιου με τα παθήματα του κογιότ.

Wile E. Coyote – Fail vs. Epic Fail (video)

Πάρτε και bonus ένα δεύτερο βίντεο, που πιστοποιεί την κακή σχέση του κογιότ (ή μάλλον του… ξαδέρφου του Ralph Wolf) με τις αγριόγατες της Acme.

Acme Wild Cat vs. Ralph Wolf (video)

Μάλλον λίγο μονόπλευρη αυτή η μάχη, καθώς ο Daffy είναι καταδικασμένος. Αυτό δε σημαίνει πως δε μπορούν να μας χαρίσουν μερικές από τις πιο αστείες στιγμές στην ιστορία των cartoon, και του κινηματογράφου γενικότερα!

Daffy BugsΕίμαστε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, και ο ιδιοφυής σχεδιαστής και σκηνοθέτης ταινιών cartoon Сhuck Jones, σκέφτεται να αρχίζει να χρησιμοποιεί μαζί τα δύο μεγάλα αστέρια της εταιρίας του (Warner Bros.), τον αγαπημένο ήρωα Bugs Bunny και τον παλαβό αλλά πάντα άτυχο Daffy Duck. Οι πρώτες τέτοιες ταινίες αποτελούν τη λεγόμενη «Τριλογία του Κυνηγιού» (Hunting Trilogy), που περιλαμβάνει τα Rabbit Fire (1951), Rabbit Seasoning (1952) και Duck! Rabbit! Duck! (1953). Και στις τρεις αυτές ταινίες, ο περιορισμένης ευφυίας κυνηγός Elmer Fudd βγαίνει για κυνήγι, χωρίς όμως να ξέρει τι εποχή κυνηγιού είναι προκειμένου να ξέρει ποιον πρέπει να πυροβολήσει. Στο δρόμο του βρίσκει πάντοτε τους Μπαγκς Μπάνι και Ντάφι Ντακ, που προσπαθούν, ο καθένας από τη μεριά του, να τον πείσουν πως είναι η εποχή κυνηγιού που τους συμφέρει ώστε να γλιτώσουν. Απολαύστε ένα πεντάλεπτο βίντεο με αποσπάσματα και από τις τρεις ταινίες, και μαντέψτε ποιος τα καταφέρνει…

Rabbit Season! Duck Season! (video)

Το τρίτο ευχάριστο διάλειμμα στο blog μας είναι και το τελευταίο (προσωρινά τουλάχιστον) που προέρχεται από τους μοναδικούς Monty Python.

French knightsΕπιστρέφουμε στην ανεπανάληπτη κωμωδία Monty Python and the Holy Grail, εκεί όπου τίποτα δεν έχει λογική. Ο βασιλιάς Αρθούρος και οι γενναίοι ιππότες του αναζητούν το Ιερό Δισκοπότηρο, και σταματούν σε ένα κάστρο για πληροφορίες. Το κάστρο αυτό όμως υπερασπίζονται κάποιοι Γάλλοι ιππότες, που δεν είναι και τόσο ευγενικοί και φιλόξενοι με τους ιππότες του Αρθούρου. Μετά από περιπέτειες οι φίλοι μας θα καταφέρουν να φτάσουν στο σωστό κάστρο με το Δισκοπότηρο, αλλά όταν φτάσουν στις πύλες του, τι να δουν; Οι Γάλλοι ιππότες, vol. 2!

French Taunting – Monty Python and the Holy Grail (video)

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων