600full-miracle-on-34th-street-screenshotMerry Christmas, φίλες και φίλοι σινεφίλ! Η εποχή των δώρων, των μελομακάρονων, των γλεντιών, του χιονιού, της αγάπης και των χριστουγεννιάτικων ταινιών. Σ΄ αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για μία από τις καλύτερες.

Το Θαύμα της 34ης Οδού (Miracle on 34th Street, 1947)
Χριστουγεννιάτικη ταινία φαντασίας, 95΄

Σκηνοθεσία – Σενάριο: George Seaton
Πρωταγωνιστούν: Maureen O’Hara, John Payne, Edmund Gwenn, Natalie Wood

Ένας συμπαθητικός γεράκος εργάζεται ως Αϊ-Βασίλης σ΄ ένα πολυκατάστημα της Νέας Υόρκης, αλλά σύντομα θα ισχυριστεί πως είναι όντως ο διάσημος Άγιος των Χριστουγέννων, προκαλώντας προφανώς αναστάτωση.

Έχετε φανταστεί πώς θα ήταν ο κόσμος μας αν όντως υπήρχε Άγιος Βασίλης (το άρθρο, όπως καταλάβατε, δεν είναι για μικρά παιδιά); Έχετε, ακόμα, αναρωτηθεί τι θα συνέβαινε αν κάποιος ερχόταν από το πουθενά και ξεκινούσε να λέει παντού πως είναι ο Άγιος Βασίλης; Για το δεύτερο φαντάζομαι έχετε απάντηση: θα τον έπαιρναν για τρελό.

Κάπως έτσι γίνεται και σ΄ αυτή την ιδιόρρυθμη αλλά πανέμορφη ταινία φαντασίας του George Seaton. O Edmund Gwenn υποδύεται έναν καλόκαρδο ηλικιωμένο που μπορεί να είναι ή να μην είναι όντως ο Άγιος Βασίλης (ταινία είναι, όλα γίνονται), το σίγουρο είναι ότι τον υποδύεται για τις εμπορικές ανάγκες ενός πολυκαταστήματος στην περίοδο των γιορτών (ναι, από τότε τα Χριστούγεννα ήταν μια άκρως εμπορική γιορτή). Με την καλοσύνη του, την τιμιότητα αλλά και την οξυδέρκειά του, ασκεί μια παράξενη δύναμη στους γύρω του, από τους πελάτες του καταστήματος μέχρι την καλόκαρδη αλλά υπερβολικά ρεαλίστρια διευθύντρια Doris Walker (Maureen O’Hara) και τη μικρή της κόρη (Natalie Wood, στο ξεκίνημα μιας λαμπρής καριέρας), την οποία η πρώτη μεγαλώνει μόνη της.

Miracle-on-34th-Street-miracle-on-34th-street-33772739-640-360

Τα πράγματα θα πάρουν παράξενη τροπή όταν ο Κρις, όπως αυτοπροσδιορίζεται ο γεράκος, αρχίζει να δηλώνει δημόσια πως είναι ο Άγιος Βασίλης, με σάρκα και οστά. Αρχικά δε θα τον πάρουν στα σοβαρά, εν συνεχεία θα τον θεωρήσουν τρελό και θα ξεκινήσουν νομικές διαδικασίες, τις οποίες θ΄ αναλάβει για λογαριασμό του αυτοαποκαλούμενου Αγίου ο επίδοξος μνηστήρας της Doris (John Payne). Το χάος θα κυριαρχήσει, και παρότι φαίνεται απίθανο να υπάρχει όντως Άγιος Βασίλης και να εμφανίζεται για γούστο στο κέντρο του Μανχάταν, τίποτα δεν αποκλείεται.

Ο Άγιος Βασίλης της ταινίας είναι τέτοιος που στο τέλος δε σε νοιάζει αν είναι στ΄ αλήθεια ο «πραγματικός» ή όχι. Αν υπήρχε όντως τέτοιος, έτσι θα έπρεπε να είναι, βοηθώντας τους ανθρώπους τόσο με υλικά αγαθά, όσο και, πολύ πιο σημαντικά, με καλοσύνη και πατρική στοργή, σκορπώντας αισιοδοξία κι ελπίδα και απομακρύνοντας τα πάσης φύσεως «σύννεφα». Περίπου σαν το φύλακα-άγγελο στην πιο διάσημη κλασική ταινία It’s a Wonderful Life, ο Άγιος Βασίλης δεν είναι παρά η συνείδηση των πρωταγωνιστών, αυτός που τους κάνει να σκεφτούν «out of the box», ν΄ αντλήσουν έμπνευση και δύναμη και να παλέψουν για την ευτυχία. Διακρίσεις, προφανώς δε γίνονται. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά, πλούσιοι και φτωχοί, ονειροπόλοι και δύσπιστοι, όλοι οι καλοί χωράνε.

film-page-feature-image-front-main-stage-2

Όπως οφείλει να κάνει μια τυπική χριστουγεννιάτικη ταινία, το Θαύμα της 34ης Οδού είναι γεμάτο ζωντάνια, φαντασία, αθωότητα, εσωτερική και εξωτερική ομορφιά και μηνύματα «βουτηγμένα» στο πνεύμα των εορτών. Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών απολαυστικές, η ρετρό ατμόσφαιρα πλημμυρίζει από συγκίνηση και νοσταλγία, οι υπερβολές προφανώς συγχωρούνται, Χριστούγεννα έχουμε.

Το παράδοξο στην όλη υπόθεση είναι πως η ταινία έκανε πρεμιέρα… μέσα Μαϊου, το 1947, με το χαρακτήρα του Άγιου Βασίλη να αποκρύπτεται από την προώθησή της και σχεδόν κανένα να μην ξέρει πως έχει να κάνει με Χριστούγεννα. Εβδομήντα ολόκληρα χρόνια αργότερα, ωστόσο, έχει πάρει τη θέση που της αξίζει στο πάνθεον των καλύτερων χριστουγεννιάτικων ταινιών όλων των εποχών, αυτών που κάθε σινεφίλ που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να δει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του κατά την όμορφη αυτή εορταστική περίοδο.