35-stars

Ο θαυμαστός κόσμος του Χάρι Πότερ επέστρεψε επιτέλους στη μεγάλη οθόνη, αν και λίγο διαφορετικός. Από τη Βρετανία των 90΄s στις ΗΠΑ της εποχής της τζαζ, απ΄ τον Harry Potter στο Newt Scamander, από το Υπουργείο Μαγείας στο Αμερικανικό Κογκρέσο των Μάγων, και πολλές τέτοιες αναλογίες. Η μαγεία, ωστόσο, κυριολεκτικά και μεταφορικά, παραμένει ίδια…

fantastic_beasts_and_where_to_find_them_posterΦανταστικά Ζώα και Πού Βρίσκονται (Fantastic Beasts and Where to Find Them)

Περιπέτεια φαντασίας, Ηνωμένο Βασίλειο, 2016, 132′
Σκηνοθεσία: David Yates
Σενάριο: J.K. Rowling
Πρωταγωνιστούν: Eddie Redmayne, Katherine Waterston, Dan Fogler, Colin Farrell
Μπάτζετ: 180 εκατομμύρια $
Έσοδα: 474 εκατομμύρια $

Ο φυσιοδίφης Βρετανός μάγος Newt Scamander ταξιδεύει στις ΗΠΑ του 1926 για να βρει καινούρια μαγικά πλάσματα. Ένα μπέρδεμα όμως, του προκαλεί μπελάδες με την αμερικανική κοινότητα των μάγων, η οποία ανησυχεί για το αυξανόμενο ενδεχόμενο αποκάλυψης της ύπαρξης των μάγων στον υπόλοιπο κόσμο.

H J.K. Rowling και ο κόσμος των μάγων επέστρεψε λοιπόν, με το «βαρύ χαρτί» που ονομάζεται Eddie Redmayne (Θεωρία των Πάντων, The Danish Girl) να αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Newt Scamander, ένα ρόλο που του ταιριάζει γάντι. Νευρώδης, συνεσταλμένος, ιδιόρρυθμος, λίγο αφελής αλλά γενναίος και αποφασιστικός όταν το απαιτούν οι περιστάσεις, ο Newt μοιάζει σε αρκετά με το θρυλικό Χάρι Πότερ.

Εκτός των άλλων, όμως, ο Newt είναι και κλασικός Βρετανός στους τρόπους, την ομιλία και τη γενικότερη συμπεριφορά του κι αυτό τον καθιστά λίγο «εξωγήινο» (An Englishman in New York, όπως μας τραγούδησε και ο Sting) στη θορυβώδη πραγματικότητα της εποχής της τζαζ στις ΗΠΑ. Δεδομένης και της ακατανόητης για τους υπόλοιπους αγάπης του προς εν δυνάμει επικίνδυνα μαγικά πλάσματα, δεν αργεί να έρθει σε σύγκρουση με τους οικοδεσπότες του. Τελικά βρίσκει μια ετερόκλητη παρέα φίλων, αποτελούμενη από δυο μάγισσες αδελφές, την εξίσου συνεσταλμένη Tina (Waterston) και την πιο απελευθερωμένη Queenie (Alison Sudol), αλλά κι έναν απλοϊκό πλην καλοπροαίρετο μη-μάγο (Muggle στη Βρετανία, No-Maj στις ΗΠΑ), τον Jacob (Fogler), που δε σταματά να απορεί μ΄ αυτά που βλέπει καθ΄ όλη τη διάρκεια του έργου.

eddie-redmayne-in-fantastic-beasts-and-where-to-find-them1

Ο θεατής δεν απορεί και τόσο, βέβαια, εκτός κι αν δεν είναι γνώστης του κόσμου του Χάρι Πότερ. Όχι πως δεν υπάρχουν ανατροπές και ευφάνταστες στιγμές που προκαλούν μια ευθυμία, αλλά δε βλέπουμε κάτι το τόσο καινούριο. Η μεγαλύτερη αλλαγή σε σχέση με τον κόσμο των μάγων που ξέρουμε είναι πως εδώ οι μάγοι ακολουθούν τον τρόπο ζωής των μη-μάγων συνανθρώπων τους, όσον αφορά στο ντύσιμο, τη συμπεριφορά, ακόμη και στον τρόπο διασκέδασης. Αλλαγή που αποδεικνύεται πετυχημένη, καθώς ενώνει τον φανταστικό κόσμο των μάγων με τη νοσταλγία ενός κόσμου πραγματικού μεν, του παρελθόντος δε.

Φυσικά δε λείπουν οι λίγες αλλά στοχευμένες αναφορές σε πρόσωπα και μέρη που γνωρίζουμε από το Χάρι Πότερ, κάποια εκ των οποίων θα μας απασχολήσουν περισσότερο στις επόμενες 4 ταινίες του franchise. Η εμφάνιση του Τζόνι Ντεπ στο φινάλε σ΄ ένα ρόλο-έκπληξη επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Το ζευγάρι ενός απλοϊκού μη-μάγου και μιας γοητευτικής, socialite μάγισσας είναι ό,τι πιο πετυχημένα αταίριαστο έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Το ζευγάρι ενός απλοϊκού μη-μάγου και μιας γοητευτικής, socialite μάγισσας είναι ό,τι πιο πετυχημένα αταίριαστο έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Το νεαρό καστ που επέλεξαν οι συντελεστές του έργου αποδίδει πολύ καλά, με τον Redmayne να μπαίνει από νωρίς στο πετσί του ρόλου του, ενώ το παράλογο αλλά ταιριαστό ζευγάρι του Fogler με τη Sudol αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη. Σε μια παράλληλη ιστορία στην ταινία, βλέπουμε την εμπειρία του Κόλιν Φάρελ σ΄ ένα «σκοτεινό» ρόλο, αλλά και τον 24χρονο Ezra Miller (Τα Πλεονεκτήματα του να είσαι στο Περιθώριο, Batman v. Superman) να ενσαρκώνει έναν πολύ ιδιαίτερο ρόλο με τη μυστικότητα που αυτός απαιτεί.

Γενικά το δίωρο διάρκειας της ταινίας κυλά αρκούντως ευχάριστα, χωρίς πολλά νεκρά διαστήματα και με εύστοχες εναλλαγές καλογυρισμένων σκηνών (με τη βοήθεια των υπερσύγχρονων ειδικών εφέ) και γλυκόπικρου χιούμορ, το οποίο θα εκτιμήσουν περισσότερο οι λάτρεις της αρχικής σειράς. Είναι εξ ορισμού αδύνατο η σειρά αυτή να φτάσει στα επίπεδα του Χάρι Πότερ, αλλά έχω την αίσθηση πως αν η πένα της Rowling συνεχίζει να κινείται και να γράφει με τον τρόπο που ξέρουμε, έχουμε όλα τα εφόδια για μια πολύ αξιόλογη σειρά. Για όσους αρέσκονται στις συγκρίσεις, πιο αξιόλογη από την προσπάθεια της τριλογίας Χόμπιτ να εκμεταλλευτεί την επιτυχία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών