3-stars

Τα πιο βαριά χαρτιά της έριξε στο τραπέζι η DC στη μάχη των superhero movies. Συγκεκριμένα, ένωσε τους… καλύτερους κακούς των περιπετειών της για να φτιάξει μια ομάδα διάσωσης του κόσμου κάπως διαφορετική από της άλλης, σε μια από τις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες της χρονιάς.

suicide_squad_film_posterSuicide Squad (2016) – Superhero movie, 1h 56min

Σενάριο-Σκηνοθεσία: David Ayer
Μουσική: Steven Price
Πρωταγωνιστούν: Will Smith, Margot Robbie, Jared Leto, Cara Delevigne
Μπάτζετ: 175 εκατομμύρια $
Έσοδα στο box-office (8/9/2016): 679 εκατομμύρια $

Μετά από πολλές και συντονισμένες (ή και όχι) προσπάθειες της αδίστακτης αλλά αποτελεσματικής Amanda Waller (Viola Davis) και του Μπάτμαν (Μπεν Άφλεκ), οι μεγαλύτεροι δημόσιοι κίνδυνοι της Γκόθαμ Σίτι, με εξαίρεση τον Τζόκερ (Leto), βρίσκονται πίσω από τα σίδερα στη Λουιζιάνα. Όταν όμως θα εμφανιστεί μια νέα, εκτός ανθρώπινων ορίων απειλή, η Waller θα πάρει την τολμηρή απόφαση να τους απελευθερώσει και να τους στείλει να σώσουν τον κόσμο, τον ίδιο κόσμο που ταλαιπωρούσαν επί χρόνια μέχρι τη σύλληψή τους.

Εξέχουσες προσωπικότητες στην Ομάδα Αυτοκτονίας ο πιο λογικός της παρέας, Deadshot (Smith) και η… πιο παράλογη, Harley Quinn (Robbie). Ο αγαπημένος της τελευταίας, όμως (ο Τζόκερ, ντε) δεν είναι απ΄ αυτούς που κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια, ενώ οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί η Waller για να κρατήσει την αμφιλεγόμενη ομάδα διάσωσης σε ισορροπία δυσανασχετεί τα μέλη της που ακολουθούν απρόθυμα τις διαταγές της.

Σε πάρα πολλές superhero movies κατά το πρόσφατο παρελθόν έχουμε δει τους κακούς να κλέβουν την παράσταση. Λογική, επομένως, η απόφαση της DC να χτίσει μια ταινία πάνω τους, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο χωρίς να υπάρχει ο… καλός που τους χαλάει την πιάτσα. Πράγματι, χαρακτήρες όπως ο Deadshot, η Harley Quinn και ο El Diablo αναδεικνύονται σε άψογους πρωταγωνιστές, με τις ερμηνείες των εξαιρετικών Will Smith και Margot Robbie να ξεχωρίζουν.

maxresdefaultΤαυτόχρονα, ο Leto (φωτό δεξιά) είναι ένας διαφορετικός Τζόκερ -συγκριτικά με τους θρυλικούς Τζακ Νίκολσον και Χιθ Λέτζερ- αλλά μας αρέσει κι αυτός με την τρέλα του, το μόνο που δε μας αρέσει είναι η μικρή διάρκεια της εμφάνισής του. Πολύ καλή, επίσης, και η Cara Delevigne σ΄ έναν ιδιαίτερο ρόλο, αλλά και η Viola Davis, που κατορθώνει αριστοτεχνικά να μετατρέψει το χαρακτήρα της στον πλέον αντιπαθή του έργου, κι ας είναι τυπικά με τους «καλούς».

Το σενάριο κινείται ακριβώς σ΄ αυτά τα πλαίσια. Δεν υπάρχει πια διάκριση καλού και κακού, τα χειρότερα καθάρματα μπορούν και πρέπει να γίνουν ήρωες, οι καλοί κι αγαθοί μπορούν να μετατραπούν σε τέρατα. Έξυπνες ατάκες και εντυπωσιακές, καλογυρισμένες σκηνές υπάρχουν, ενώ οι πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες αναδεικνύονται σε ικανοποιητικό επίπεδο. Λείπει, ωστόσο, το κάτι παραπάνω, αυτό που ίσως θα μπορούσε να δώσει ένας πιο διευρυμένος ρόλος του Τζόκερ ή μια πετυχημένη προσπάθεια του David Ayer (Fury) να ξεφύγει λίγο από την πεπατημένη. Εξαιρετική, πάντως, είναι η μουσική επένδυση που επιμελήθηκε ο Steven Price.

Τι έχουμε, τελικά, να κρατήσουμε από μια ταινία που όλοι περιμέναμε; Στα θετικά, η DC δείχνει να πατά στα πόδια της και να μετατρέπει το μουδιασμένο Batman v Superman σ΄ ένα διευρυμένο franchise στο οποίο μπορούμε σύντομα να περιμένουμε νέα σύγκρουση Μπάτμαν και Τζόκερ, όπως προϊδεάζει κι αυτή η ταινία στο φινάλε της. Επίσης, τρεις έξοχοι ηθοποιοί (Leto, Robbie, Smith) φόρεσαν με επιτυχία τα κοστούμια τριών μεγάλων κακών/αντι-ηρώων της DC και μας άνοιξαν την όρεξη για περισσότερα. Στα αρνητικά, το ότι για άλλη μια φορά οι συντελεστές αρκέστηκαν σε μια καλή ταινία, με γνωστή πετυχημένη συνταγή, που αξίζει να τη δεις μια φορά, αλλά δεν έψαξαν το κάτι διαφορετικό, αυτό που έχουμε να δούμε σε superhero ταινία από τότε που Τζόκερ ήταν ο αείμνηστος Λέτζερ και άνθρωπος-νυχτερίδα ο Christian Bale…