Συνεχίζουμε το καλοκαιρινό αφιέρωμα μας στη μοναδική κινηματογραφική δεκαετία του 1990, με πέντε ακόμη πολύ μεγάλες ταινίες που κυκλοφόρησαν στα 5 τελευταία χρόνια του 20ού αιώνα!

220px-Seven_(movie)_posterSeven (1995)
Θρίλερ μυστηρίου, 126΄

Σενάριο: Andrew Kevin Walker
Σκηνοθεσία: David Fincher
Πρωταγωνιστούν: Morgan Freeman, Brad Pitt, Gwyneth Paltrow

Ένας βετεράνος αστυνομικός κι ένας νεαρός συνάδελφός του προσπαθούν να εντοπίσουν ένα serial killer που διαπράττει τα εγκλήματά του με έμπνευση τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα.

Ένα από τα καλύτερα σύγχρονα θρίλερ, σε τυπικό στιλ 90΄s, που εκμεταλλεύεται τα πολυάριθμα ατού της για ένα αριστουργηματικό αποτέλεσμα. Εξαιρετικό καστ, και με τρομερή χημεία μεταξύ τους (ιδιαίτερα οι πολύ διαφορετικοί Freeman & Pitt), ένας νεαρός (τότε) σκηνοθέτης που αργότερα αναδείχθηκε σε μεγάλο όνομα στο Χόλιγουντ (Fight Club, Benjamin Button, The Social Network) κι ένα πρωτότυπο και ανατρεπτικό σενάριο που αποτυπώνεται με τρόπο ανατριχιαστικό αλλά πάντα καλλιτεχνικό από τον Fincher. Απίθανος ο Kevin Spacey στο ρόλο του δολοφόνου, αγωνιώδες όσο λίγα το φινάλε, η ταινία έχει προβληθεί άπειρες φορές στην τηλεόραση, κατέχει θέση στις περισσότερες λίστες με τα καλύτερα θρίλερ παγκοσμίως και αποτελεί ξεκάθαρα must watch για κάθε σινεφίλ που σέβεται τον εαυτό του.

220px-Usual_suspects_ver1Συνήθεις Ύποπτοι (1995)
Γκανγκστερικό θρίλερ, 106΄
2 βραβεία Όσκαρ

Σενάριο: Christopher McQuarrie
Σκηνοθεσία: Bryan Singer
Πρωταγωνιστούν: Kevin Spacey, Stephen Baldwin, Gabriel Byrne

Ο μοναδικός επιζών μιας πολύνεκρης ένοπλης διαμάχης σε λιμάνι της Καλιφόρνια δίνει τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα που οδήγησε σ΄ αυτή, με αρχή μια φαινομενικά τυχαία συνάντηση 5 ανθρώπων σε μια διαδικασία αναγνώρισης υπόπτων.

Υπάρχουν ταινίες που είναι προορισμένες να γίνουν αριστουργήματα, και με το που τις βλέπεις το καταλαβαίνεις με τη μία. Υπάρχουν όμως και οι άλλες, αυτές που δε φαίνονται με την πρώτη, αλλά τελικά κρύβουν κάτι το μεγαλειώδες. Τέτοια είναι και οι Συνήθεις Ύποπτοι, μια περιπέτεια μυστηρίου χωρίς πολύ μεγάλα ονόματα (εκτός του Spacey), μ΄ ένα σκηνοθέτη που τώρα βγάζει το.. ψωμί του γυρίζοντας τις ταινίες X-Men και μ΄ ένα τόσο δαιδαλώδες και αντιφατικό σενάριο που μπερδεύει και τον πιο προσεκτικό. Και αυτό ακριβώς θέλει. Στο απίστευτο φινάλε όλα αποκαλύπτονται, όλα βγάζουν νόημα (ή μήπως όχι;) και τότε μένεις μ΄ ανοιχτό το στόμα αντιλαμβανόμενος ότι αυτό που είδες είναι μοναδικό. Ίσως το πιο ανατρεπτικό και μαγικό φινάλε στην ιστορία του σινεμά, μπορείτε να πυροβολήσετε ελεύθερα όποιον σας το κάνει spoil πριν δείτε την ταινία. Αν δεν το έχετε κάνει ήδη (να δείτε το έργο, όχι να πυροβολήσετε).

220px-Good_Will_Hunting_theatrical_posterΟ Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ (1997)
Δράμα, 125΄
2 βραβεία Όσκαρ

Σενάριο: Matt Damon & Ben Affleck
Σκηνοθεσία: Gus Van Sant
Πρωταγωνιστούν: Matt Damon, Robin Williams, Ben Affleck

O νεαρός Will Hunting (Damon) είναι μια σπάνια αλλά ακατέργαστη μαθηματική ιδιοφυία, αλλά χρειάζεται καθοδήγηση για να βρει τον εαυτό του και να αξιοποιήσει το ταλέντο του.

Είναι πολύ δύσκολο να αποφασίσεις ποια είναι η μεγαλύτερη ερμηνεία του αείμνηστου Ρόμπιν Γουίλιαμς, αλλά αυτή η ταινία θέτει σοβαρή υποψηφιότητα. Και το καλύτερο είναι ότι αυτό παίζει να είναι το μικρότερο από τα ατού της. Δυο νεαροί -τότε- φίλοι και συνεργάτες, οι πασίγνωστοι πια Matt Damon και Ben Affleck έγραψαν το σενάριο και πρωταγωνίστησαν σ΄ αυτό το έξοχο δράμα που τα έχει όλα. Χιούμορ, σασπένς, συγκίνηση, εκπλήξεις και πάνω απ΄ όλα ανθρωπιά, με βιώματα και χαρακτήρες βγαλμένα απ΄ τη ζωή. Σε μια χρονιά που τα Όσκαρ σάρωσε ο Τιτανικός, η ερμηνεία του Γουίλιαμς και το σενάριο των δύο φίλων κατόρθωσαν να δώσουν στην ταινία δύο πανάξια χρυσά αγαλματίδια. Όπως σχεδόν όλα τα έργα στα οποία έπαιξε ο εκλιπών κωμικός, ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ εκτός από μεγάλη ταινία αποτελεί και κινηματογραφικό μάθημα ζωής, αλλά και πηγή έμπνευσης και δημιουργίας.

American_history_x_posterΜαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας (1998)
Crime drama, 118΄

Σενάριο: David McKenna
Σκηνοθεσία: Tony Kaye
Πρωταγωνιστούν: Edward Norton, Edward Furlong, Stacey Keach

Ένας νεοναζί, ενεργό μέλος μιας σχετικής οργάνωσης στις σύγχρονες ΗΠΑ, καταδικάζεται για ρατσιστικό έγκλημα και στη φυλακή συνειδητοποεί το λάθος του. Όταν αποφυλακιστεί, ωστόσο, θα δει το μικρό αδερφό του να θέλει να ακολουθήσει τον ίδιο λάθος δρόμο που αυτός αποκήρυξε.

Μια που πιάσαμε το θέμα «ταινίες-μαθήματα ζωής», ας μιλήσουμε για την κορωνίδα των ταινιών αυτών. Σε μια εποχή που η ξενοφοβία, ο ρατσισμός και οι νεοναζιστικές τάσεις δείχνουν υψηλότερες από ποτέ (μεταπολεμικά), το αριστούργημα του Tony Kaye (που ήταν βέβαια μόνο τυπικά σκηνοθέτης και αντιτάχθηκε στην προβολή της ταινίας) δείχνει πιο επίκαιρο αλλά και απαραίτητο από ποτέ. Μέσα από την εκπληκτική εναλλαγή ασπρόμαυρο και έγχρωμου, παρελθόντος και παρόντος, μισαλλοδοξίας και ανεκτικότητας, μας δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως οι νεοναζιστικές ιδέες καταστρέφουν χιλιάδες ζωές: καταστρέφουν πρώτα απ΄ όλα τους ίδιους τους νεοναζί, ακόμη κι αν μετανοήσουν όπως ο αντιήρωας της ταινίας αυτής, τις οικογένειες, τους φίλους αλλά και τους επίπλαστους εχθρούς τους, διαβρώνοντας τελικά ολόκληρη την κοινωνία. Ένα από τα «καλά παιδιά» του Χόλιγουντ, ο Edward Norton, μεταμορφώνεται σε παρανοϊκό ακροδεξιό τέρας στην καλύτερη ερμηνεία της πλούσιας καριέρας του. Μια ταινία-διαμάντι που όλοι πρέπει να δουν για πολλούς λόγους.

220px-Green_mileΤο Πράσινο Μίλι (1999)
Δράμα φαντασίας, 188΄

Σενάριο-Σκηνοθεσία: Frank Darabont
Πρωταγωνιστούν: Tom Hanks, David Morse, Michael Clarke Duncan

Ένας ηλικιωμένος, πρώην φύλακας σε πτέρυγα θανατοποινιτών, θυμάται τις περιπέτειές του εκεί, επικεντρώνοντας την ιστορία του σ΄ ένα γιγαντόσωμο μαύρο κατάδικο με παράξενες ικανότητες.

Σχεδόν κάθε βιβλίο του μεγάλου συγγραφέα Stephen King είναι φλέβα χρυσού για τον ίδιο, κι ένας λόγος παραπάνω είναι οι μεγάλες αμοιβές που εισπράττει για τις κινηματογραφικές μεταφορές των best-seller του. Αν και γενικά συγγραφέας «τρομακτικών ιστοριών» (Carrie, Shining, Misery κ.α.), ο Κινγκ έγραψε και δυο εκπληκτικά μυθιστορήματα με θέμα τις φυλακές, το Shawshank Redemption (γράψαμε γι΄ αυτό το φιλμ στο πρώτο μέρος του αφιερώματος) και τοΠράσινο Μίλι, που αμφότερα μετέφερε στην οθόνη ο Frank Darabont. Το Πράσινο Μίλι αποτελεί ακόμη μια πολύ ανθρώπινη ιστορία των 90΄s, μ΄ έναν εκπληκτικό Τομ Χανκς σ΄ έναν τυπικό γι΄ αυτόν ρόλο, ένα σενάριο-κόλαφος κατά της θανατικής ποινής και γενικά της στενοκεφαλιάς των ανθρώπων και των κανονισμών τους, η ταινία του Darabont δείχνει πάνω απ΄ όλα να πιστεύει στα θαύματα. Κι αν αυτό έρχεται σε αντίθεση με το ρεαλισμό που κατά τ΄ άλλα προβάλλει, δεν ενοχλεί τόσο από τη στιγμή που την κάνει ακόμη πιο όμορφη…